نژاد پرستي رژيم صهيونيستي در رويارويي با جهان

عبدالباري عطوان

دادگاه بين المللي " لاهه" بالاترين مرجع سالم و بي طرف قضايي در جهان حکم قاطع و شفافش را بدين شرح صادر کرد: ديوار غير قانوني است ؛ رژيم صهيونيستي احداث اين ديوار را متوقف و بخشهاي ساخته شده را تخريب کند و شوراي امنيت بين الملل ملزم به اجراي حکم صادره مي باشد .

اين شورا حکم مذکور را اجرا نکرد، زيرا تحت سلطه و حاکميت کاخ سفيد است واز سويي وتوي آمريکا همواره براي حمايت از دولت عبري و نقض قوانين بين المللي آماده است، چرا که خود را بالاتر از همه قوانين مي داند. دولت آمريکا که براي توجيه تجاوزش به عراق و تحميل محاصره ظالمانه به ملت عراق که به شهادت يک و نيم ميليون نفر از مردم اين کشور انجاميد، از قوانين بين المللي به عنوان پوشش استفاده کرد،گفته است که اين حکم را به رسميت نخواهد شناخت، زيرا معتقد است که دادگاه لاهه صلاحيت رسيدگي به اين پروند ه را ندارد. اين مساله بسياراسفبار بود زيرا از ميان 15 قضات اين دادگاه فقط يکي از آنان که آمريکايي است با صدور اين حکم مخالفت کرد. وي جنايي خواندن ساخت ديوار حايل را رد و با برچيدن آن مخالفت کرد. اين مساله سوالهايي را پيرامون عدالت خواهي دستگاه قضايي آمريکا و اعتبار و جايگاه آن مطرح مي سازد.

صدور چنين حکمي براي جهانيان آزادي خواه و عدالت بين المللي يک پيروزي و براي آمريکا شکستي مفتضح به شمار مي آيد. اهميت اين حکم نخست از انتخاب زمان و دوم از موضع گيريهاي سياسي و قانوني ناشي مي شود که در آينده نزديک بر آن مترتب خواهد شد.

از نظر زمانبدي اين حکم دادگاه در حالي صادر شد که گزارش کميته هاي منتخب کنگره تجاوز آمريکا به عراق را به سبب فقدان هر گونه دليلي بر وجود اسلحه کشتار چمعي و يا ارتباط سازمان القاعده با رژيم عراق غير قانوني و اخلاقي مي داند. اين امر نيز به نوبه خود انگيزه مضاعفي براي افزايش موج نفرت و انزجار جهانيان از سياستهاي کاخ سفيد به وجود مي آورد.

از حيث اجرايي نيز اين حکم بستر را براي اقدامات قانوني مهم تر ديگري فراهم مي آورد و بدين ترتيب زمينه را براي رسيدگي به مسايلي نظير ساخت شهرک هاي صهيونيستي، بازگشت آوارگان، بازداشت هاي کورکورانه، صدور احکام ظالمانه در حق اسيران فلسطيني، تخريب خانه ها، قتل عام کودکان بي گناه، چپاول ثروت ها و منابع دريايي و طبيعي توسط نظاميان صهيونيست و درخواست پرداخت غرامت به فلسطينيان فراهم مي سازد.

گفتني است که اين حکم يک نمونه جديدي از صدور احکام بين المللي بود ؛ زيرا فقط خواستار تخريب اين ديوار نبود، بلکه از رژيم صهيونيستي خواسته است که به فلسطينياني که از ساخت اين ديوار خسارت ديده اند، غرامت پرداخت شود. گفتني است که بيش از 250 هزار فلسطيني در اثر ساخت اين ديوار داراييهاي خود را از دست دادند و خسارت سنگيني را متحمل شدند و دچار مشکلات روحي و رواني گرديده اند. فکر نمي کنم که رژيم صهيونيستي که جرج بوش و توني بلر ـ همپيمان انگليسي وي ـ دائما از آن به عنوان رژيمي دموکراتيک ياد مي کنند، بتواند اين حکم قانوني بين المللي را ناديده بگيرد و اگر رژيم صهيونيستي عملا رژيمي دموکراتيک است و نماينده تمدن غرب در منطقه است، بايد به حکم دادگاه بين المللي احترام بگذارد تا اين دادگاه عالي ترين مرجع صلاحيت دار قانوني و اخلاقي در سطح جهان به شمار آيد.

ديگر مقامات صهيونيستي نمي توانند با متوسل شدن به بهانه هاي پوچ و واهي در مقابل رسانه ها بلبل زباني کنند و بر حق صهيونيست ها در دفاع از جانشان تاکيد کنند و به دنبال آنان همپيمانان آمريکايي شان اين ادعاها را تکرار کنند. صدور اين حکم ثابت کرد که ديگر حق "اسرائيل " در دفاع از خود نمي توانند، نقض قوانين بين المللي را که در احداث اين ديوار تبلور يافته است، توجيه کند.

هر چند شوراي امنيت سازمان ملل متحد با تهديد آمريکا مبني بر استفاده از حق وتو در اين مورد روبه رو است، اما مجمع عمومي اين سازمان که نماينده افکار عمومي و ارزشهاي اخلاقي آنان است بايد از طريق عدم به رسميت شناختن دولت عبري و قلمداد کردن آن به عنوان يک رژيم ناقض قوانين بين المللي و همچنين از رهگذر اعمال تحريم هاي اقتصادي بر اين رژيم همان کاري که در جنوب افريقا انجام دادند ـ خواهان اجراي اين حکم شود.

اين مجمع عمومي بود که رژيم نژادپرست آفريقاي جنوبي را سرنگون کرد و حالا نيز بايد رژيم صهيونيستي را که ادامه همان رژيم در سرزمين هاي اشغالي فلسطين قلمداد مي شود، برچيند. ديوار حايل نشانگر نژاپرستي صهيونيستها و خيره سري آنان است. اين ديوار ارزش هاي برتري جويانه نژادي و ديني دولت عبري را که بر اين ارزشها استوار گرديده است، نشان مي دهد.

ديوار مذکور يک جنايت جنگي به شمار مي آيد که به جنايت هاي جنگي خيره سرانه صهيونيست ها از آغاز احداث شهرک ها گرفته تا پاکسازي نژادي و کشتار دسته جمعي در رفح، جنين، بيت حانون و نابلس اضافه مي شود.

همانطوري که مي دانيم دولت عبري در نظر جهانيان به منفورترين رژيم مبدل گشته است و هر روز دليلي تازه موجب ريشه دار شدن اين نفرت در دل جهانيان مي شود. از جمله اين که 60 درصد اروپاييان اين انزجار و نفرت را منشا ناامني و بي ثباتي در جهان به شمار مي آورند و دولت هاي اروپايي اگر عملا طرفدار دموکراسي و نماينده واقعي مردم هستند، بايد اين واقعيت را مد نظر قرار دهند.

منشا موج فزاينده نفرت و انزجار جهانيان از صهيونيست ها، اقدامات تروريستي آنان است که رژيم صهيونيستي به نمايندگي از آن ها به چنين جنايت هايي دست مي زند. برخي از صهيونيست ها در مقابل اين اقدامات سکوت اختيار مي کنند و بعضي ديگر نيز آشکارا از اين اقدامات حمايت و جنايت هاي خود را توجيه مي کنند و در توجيه اين جنايت ها انگشت روي عمليات هاي شهادت طلبانه فلسطينيان مي گذارند و آنها را از بزرگ ترين جنايت ها برمي شمارند و قتل عام کودکان فلسطيني با بالگردهاي آپاچي و توپخانه ها را امري کاملا حلال و آنان را مستحق اين نوع جنايت مي دانند.

حکم دادگاه بين المللي جهان دموکرات غرب را در بوته آزمايش قرار داد و بالاخره جهان غرب يا بايد از اين حکم و دادگاهي که براي حمايت از آنان و اجراي عدالت در ميان مظلومان تشکيل شده است، طرفداري کند و يا بايد در اين امتجان سرافکنده شود و به روند برخورد دوگانه و منافقانه با مسأله فلسطين ادامه دهد.

با اطمينان کامل مي گويم که جهان به اصطلاح آزادي خواه غرب اين بار نيز در ورطه دورويي گرفتار خواهد آمد ؛ همانطوري که در گذشته بارها در اين ورطه گرفتار آمده است و بدين ترتيب شکاف ميان اين جهان با ديگر کشورها گسترده مي شود و تهديدات تروريستي عليه موج فزاينده اي به خود مي گيرد. تا زماني که عدالت در ميان ملتها تحقق پيدا نکند و قانون به طور مساوي در ميان همگان به اجرا درنيايد. ما شاهد جهاني آشفته و نابسامان خواهيم بود. /var/www/vhosts/rasad.ir/httpdocs/farsi/ArticleFish/Articles/1081.htm

Array
(
    [0] => stdClass Object
        (
            [ArticleFishId] => 1113
            [SerialNo] => 1081
            [MTitle] => نژاد پرستي رژيم صهيونيستي در رويارويي با جهان
            [FTitle] => 
            [AMTitle] => 
            [AFTitle] => 
            [EMTitle] => 
            [EFTitle] => 
            [ALanguage] => 0
            [TLanguage] => 0
            [ADateS] => 0
            [ADateM] => 0
            [ADateG] => 0
            [Side_NY] => 0
            [Side_NS] => 0
            [Side_B] => 0
            [Side_HY] => 0
            [Side_HS] => 0
            [Side_NE] => 0
            [Side_HE] => 0
            [SourceType] => 3
            [Book] => 0
            [BArticlePageFrom] =>           
            [BArticlePageTo] =>           
            [Magazine] => 0
            [MPublishDateS] => 0
            [MPublishDateM] => 0
            [MPublishDateG] => 0
            [MYear] => 0
            [MNo] => 
            [MSerialNo] => 0
            [MArticlePageFrom] =>           
            [MArticlePageTo] =>           
            [Site] => 11
            [ArticleAddrInSite] => 
            [FishWriter] => 18
            [WriteDate] => 12/13/2005 0:00:00
            [Confirmed] => 1
            [SupervisorView] => 
            [Abstract] => 
            [AAbstract] => 
            [EAbstract] => 
            [Editted] => 0
            [Degree] => 0
            [Mode] => 0
            [fldFirstPage] => 0
            [fldFPMod] => 0
        )

)