صهيونيست ها قاتلان کودکان

به قلم :ناصر فضاله

نظريه نسل کشي و کشتار کودکان در هيچ دين يا انديشه اي به اندازه اي که در تورات اهميت دارد، مطرح نشده است. اين نظريه در قرن هايي مطرح شد که يهوديان حضور مؤثري در جامعه آن روزگار داشتند. اما اين نظريه با پيدايش رژيم صهيونيستي در فلسطين بار ديگر مطرح شده و تا به امروز نيز در اشکال گوناگون و به بهانه ها و توجيهات سست تر و بي پايه تر از لانه عنکبوت استمرار يافته است.

در سفر اشعياء آمده است، "فرزندانشان در مقابل چشمانشان به قتل رسيدند و خانه هايشان غارت گرديد و به زنانشان تجاوز شد. آري من آن کسي هستم که ماده پرستاني را که به طلا و نقره کاري ندارند، عليه آنان شوراندم. آنان حتي به جنين هايي که در شکم مادرانشان بودند، رحم نکردند و بر کودکان نيز شفقت نشان ندادند". همچنين در تورات آمده است، "پروردگارا، روز اورشليم را به بني آدم ياد آور، آن روز که مي گفتند تا ريشه آنان را يهودي کنيد. اي سرزمين ويران شده بابل، خوشا به حال آن کس که با تو آنگونه کرد که تو با ما کردي. خوشا به حال کسي که کودکانت را بگيرد و به صخره ها بکوبد"

با نگاهي به اين جملات در تورات مي توان به انگيزه صهيونيست ها در قتل کودکان در مدرسه مصري "بحر البقر" و قتل ايمان حجو کودک شيرخواره در دامن مادرش و تلاش براي قتل محمد الدره در آغوش پدرش پي برد، آري! آنان به دستورات تورات عمل مي کنند که در آن آمده است "کودکانشان در برابر چشمانشان نابود شدند".

آنان "آيه فياض" آن گل ناشکفته نه ساله را نيز چنين کشتند. اين قتل و کشتار برگرفته از تعاليم تورات (تحريف شده) است. کودک پنج ساله ديگري به بيمارستان انتقال يافت و هنوز آثار جنايت وحشيانه اي را صهيونيست ها در حق خانواده اش مرتکب شدند، مي توان بر نگاه هايش خواند و ديد. هنوز گرد و خاک بر جان نحيفش پاک نشده است. "روان" با قدم هاي سنگين و با دلي اندوهگين در بيمارستان به اين سو و آن سو مي رفت. هيچ کس نمي دانست که "روان" به دنبال چيست. آيا به دنبال پدر شهيدش مي گردد؟ يا آنکه در پي يافتن مادر شهيدش مي دود؟ يا شايد هم به دنبال يافتن برادري است که با مرگ دست و پنجه نرم مي کند؟ درد و اندوه و گريه همه کساني را که در بيمارستان بودند، زجر مي داد. همه نگاه هايي که از هول اين صحنه ماتشان برده بود، او را مي پاييدند، اما نمي دانستند که "روان" در پي کيست و به دنبال چه مي گردد؟ او يک روز پيش در اين دنيا هم پدر داشت و هم مادر و هم خانواده اي خوشبخت. اما امروز همه آنان رفته اند. به رغم آنکه کودکي بيش نيست، اما دريافته است که مشکلي براي خانواده اش رخ داده است. روان در پي يافتن پدر و مادر است و به دنبال برادر. آنچه اندوه ما را دو چندان کرد آن بود که مادر روان هم تنها يک روز پس از پدر به سوي بهشت شتافته بود و اکنون روان مانده بود و يک برادر به نام محمد که به انتظار عنايت پروردگار در بخش مراقبت هاي ويژه بستري بود.

جنايت وحشيانه اي که نيروهاي اشغالگر صهيونيست در حق ايمان 4 ماهه در خان يونس مرتکب شدند، بار ديگر تاکيدي است بر اينکه زندگي کودکان فلسطيني تا به چه حد بي ارزش شمرده مي شود و وجدان جهانيان تا به چه حد در خواب مرگ فرو رفته است. هر چند جهانيان به چشمان خود جنايت قتل "محمد الدره" را ديدند، اما آخرين آهي که از دهان ايمان شيرخواره بيرون آمد با آخرين درخواست کمک شهيد "محمد الدره" پيوند خورده است. گلوله تانک صهيونيست ها "ايمان" را از آغوش مادرش "سوزان" ربود و نگذاشت مادر خوشحالي خود را از تولد اين نوزاد که يک سال و نيم با اشتياق فراوان او را در شکم و آغوش داشت، کامل کند. سوزان به جاي آنکه در مراسم عروسي دختر عمويش شادي کند، به بخش مراقبت هاي ويژه بيمارستان خان يونس انتقال يافت تا او و سه فرزندش محمود (دو ساله) و دنيا (6 ساله) و ايمان (4 ماهه) در آنجا به سبب اصابت گلوله هاي ناجوانمردانه اشغالگران، بستري شوند.

ايمان اولين کودک شهيد خانواده حجو نيست، زيرا دختر عمويش به نام بثنيه (5 ساله) در انتفاضه اول به ضرب گلوله نيروهاي اشغالگر صهيونيست به شهادت رسيده بود. انگار که پس از گذشت ده سال از آن حادثه غم بار، امروز بايد سالگرد آن حادثه با شهادت جگرگوشه ديگري، به خاطر آيد و تکرار گردد.

روح اين نوزاد شهيد به آسمان عروج کرد تا از جنايتي که صهيونيست ها در حق او مرتکب شدند و از سکوتي که ملت هاي عرب و مسلمان در پيش گرفته اند به نزد خداوند متعال شکايت کند. /var/www/vhosts/rasad.ir/httpdocs/farsi/ArticleFish/Articles/1085.htm

Array
(
    [0] => stdClass Object
        (
            [ArticleFishId] => 1117
            [SerialNo] => 1085
            [MTitle] => صهيونيست ها قاتلان کودکان
            [FTitle] => 
            [AMTitle] => 
            [AFTitle] => 
            [EMTitle] => 
            [EFTitle] => 
            [ALanguage] => 0
            [TLanguage] => 0
            [ADateS] => 0
            [ADateM] => 0
            [ADateG] => 0
            [Side_NY] => 0
            [Side_NS] => 0
            [Side_B] => 0
            [Side_HY] => 0
            [Side_HS] => 0
            [Side_NE] => 0
            [Side_HE] => 0
            [SourceType] => 3
            [Book] => 0
            [BArticlePageFrom] =>           
            [BArticlePageTo] =>           
            [Magazine] => 0
            [MPublishDateS] => 0
            [MPublishDateM] => 0
            [MPublishDateG] => 0
            [MYear] => 0
            [MNo] => 
            [MSerialNo] => 0
            [MArticlePageFrom] =>           
            [MArticlePageTo] =>           
            [Site] => 11
            [ArticleAddrInSite] => 
            [FishWriter] => 18
            [WriteDate] => 12/13/2005 0:00:00
            [Confirmed] => 1
            [SupervisorView] => 
            [Abstract] => 
            [AAbstract] => 
            [EAbstract] => 
            [Editted] => 0
            [Degree] => 0
            [Mode] => 0
            [fldFirstPage] => 0
            [fldFPMod] => 0
        )

)