کوفي عنان و کشتار غزه

نوشته: عبدالباري عطوان

آمريکا در قبال جنايت اخير نيروهاي صهيونيست در ساحل غزه که به شهادت يک خانواده فلسطيني از جمله يک کودک شير خواره انجاميد، سکوتي مرگبار اختيار کرده است؛ چرا که قربانيان اين جنايت فلسطيني و قاتلان آن صهيونيستي هستند.

به دنبال اين جنايت دولت "اسراييل" همچون گذشته بلوايي به پا کرد و موفق شد با صدور بيانيه اي دروغين، خشم محافل بين المللي را فرو نشاند. تل آويو در اين بيانيه اعلام کرد که يک کميته حقيقت ياب نظامي ثابت کرده است که اين خانواده بر اثر انفجار ميني که حماس آن را به منظور جلوگيري از نفوذ و ورود نيروهاي "اسراييلي" در اين منطقه کار گذاشته بود، به شهادت رسيده اند و اين در حالي است که "هيومان رايتس" و "وتش" کارشناسان مسائل نظامي وابسته به کميته پيگيري حقوق بشر آمريکا تاکيد کرده اند که اين خانواده بر اثر اصابت يک گلوله خمپاره صهيونيستي به شهادت رسيدند و براي اثبات مدعاي خود ادله علمي ارائه کردند.

زماني که روايت ها و اخبار تناقض پيدا مي کنند، براي شناخت حقيقت به يک گروه بي طرف پناه برده مي شود مانند پناه بردن آمريکا و فرانسه به شوراي امنيت سازمان ملل جهت صدور قطعنامه اي براي تشکيل يک کميته بين المللي تحقيق درباره ترور رفيق حريري و شناسايي عاملان آن.

قانون بين المللي زماني که موضوع به دولت عبري و جنايت هاي آن مربوط مي شود، مسکوت مي ماند؛ چرا که ريختن خون عرب ها مباح و امري حلال است و آقاي کوفي عنان دبير کل سازمان ملل که از حاميان سرسخت کميته تحقيق ترور حريري بود، از انجام تحقيق درباره کشتار ساحل غزه حمايتي نکرد و تنها به اندکي ابراز همدردي با قربانيان اين جنايت شنيع آن هم به خاطر فرار از سرزنش و ملامت، بسنده کرد.

ايهود اولمرت نخست وزير "اسراييل" در اظهارات اخير خود مبني بر اين که هرگز با تشکيل کميته تحقيق درباره حادثه اخير موافقت نخواهيم کرد اين حقيقت را مورد تاکيد قرار داد.

در اين ميان ژنرال "مئير کليفي" رئيس کميته تحقيق "اسراييل" نيز در راستاي گمراه سازي افکار عمومي مدعي شد که محال است که اعضاي اين خانواده بر اثر يک حمله توپخانه اي ارتش "اسرائيل" کشته شده باشند؛ زيرا ترکش هاي خارج آمده از بدن يک کودک در بيمارستان تل آويو، ترکش گلوله توپ نبوده است.

سوالي که مطرح مي شود اين است که اگر اين افراد تا اين حد به گفته هاي خود اعتماد دارند، پس چرا با تحقيق بين الملل بي طرف تحت نظارت تعدادي کارشناس زبده مخالفند؟! کار تحقيق بسيار ساده است و فقط به چند روز وقت نياز است. ترکش ها و پيکرهاي پاک شهدا و مجروحان نيز موجود است.

مشکل اصلي در ابتدا متوجه رهبري فلسطين و سپس حکام عربي است؛ چرا که محمود عباس رئيس تشکيلات خودگردان فلسطين رسما خواستار تشکيل چنين کميته اي نشد؛ همانگونه که درباره درگذشت عرفات نيز رسما خواستار تشکيل کميته تحقيق نشد. حتي دکتر نبيل شعث وزير خارجه فلسطين نيز صهيونيست ها را به طور غير مستقيم از دست داشتن در اين جنايت تبرئه کرد. وي در جمع خبرنگاران گفته بود که گزارش هاي فرانسوي ها موضوع مسموم شدن عرفات را تکذيب کرده اند.

نمايندگان عرب در سازمان  ملل از هر گونه رويارويي با "اسراييل" و آمريکا واهمه دارند. به نظر مي رسد که "جان بولتون" نماينده دايم آمريکا در سازمان ملل آنان را اين گونه ترسانده است تا جائي که آنان ابتدايي ترين حقوق و وظايف اخلاقي خود را ناديده انگاشته اند.

"اسراييلي ها" از طريق قتل عام نازي ها، کوره هاي آدم سوزي، اتاق هاي گاز و داستان "آن فرانک" دختر بچه يهودي  که خانواده اش را در جريان هولوکاست از دست داد، از جهانيان باج گيري مي کنند. اين وقايع به عنوان بخشي از دروس در بيشتر مدارس اروپايي در مقاطع راهنمايي و دبيرستان تدريس مي شود.

"هدي غاليه" دختر بچه فلسطيني که با گريه کردن براي پدر و مادر و برادرانش که تن آنان به ضرب گلوله توپ "اسرائيل" پاره پاره گشته بود، ميليون ها عرب را به گريه انداخت. داستان غاليه شبيه داستن فرانک يهودي است. آه و ناله اين دختر حقيقي است. جنازه هاي خانواده اش روي ماسه هاي دريا در حالي که غلط در خون شده بودند نيز حقيقي است.

فيلم دروغ نمي گويد، ولي "اسراييلي ها" با گستاخي هرچه تمامتر دروغ مي گويند و متاسفانه در واشنگتن عده اي دروغ آنان را باور مي کنند و بر جنايت شان سرپوش مي نهند.

از اين رو، سازمان ملل از ديد ساکنان جهان سوم اعتبار و جايگاه خود را از دست داده است و به يک نهاد کوچک وابسته به يکي از ادارات وزارت امور خارجه آمريکا مبدل گشته است.

آرزو مي کرديم که آقاي عنان که در آستانه بازنشستگي قرار دارد، موضع شجاعانه اي در قبال اين جنايت اتخاذ مي کرد و در حمايت از حق و پشتيباني از منشور سازمان ملل در خصوص دفاع از حقوق مظلومان خواستار انجام تحقيقات بين المللي درباره اين کشتار مي شد، اما متاسفانه اين کار را انجام نداد و ترجيج داد تا در قبال چنين جنايتي سکوت اختيار کند.

هيچ کس در قبال قتل عام عرب ها در غزه، جنين، فلوجه، سامرا و حديثه واکنش نشان نمي دهد و هيچ کس عليه آن اعتراض نمي کند و از جمله آنان رهبران عرب هستند که تمام هم و غمشان اين است که با گستراندن فرش قرمز زير پاي اولمرت در شرم الشيخ از او استقبال کنند و با او گپي صميمانه بزنند، گويي اولمرت دوست صميمي آنان است.

اين مواضع رهبران عربي صهيونيست ها را به ارتکاب جنايات تشويق مي کند و زمينه مناسبي را براي تشديد تندرويي و خشونت در منطقه فراهم مي سازد و ده ها و شايد هزاران جوان سرخورده و نااميد را براي پيوستن به سازمان هايي همچون "القاعده" تشويق مي کند و آنان را به منفجر کردن خودشان در ميان مردم وادار مي کند. زماني که دولت آمريکا بر اين کشتار وحشيانه سرپوش مي گذارد و از طريق سازمان بين الملل مانع از انجام هرگونه تحقيق درباره آن مي شود، هرگز نبايد از گسترش موج تنفر و کراهيت از آن نه تنها در جهان اسلام بلکه در سراسر جهان ابراز تعجب کند. آمريکا نه تنها در گرسنه نگه داشتن کودکان فلسطيني، بلکه با همکاري با دولتي تروريست (اسرائيل) در پاره پاره کردن جنازه هاي آنان نيز دست دارد؛ دولتي که بر اساس آخرين سرشماري هاي انجام گرفته توسط سازمان هاي بشردوستانه ناظر بر جنايات صهيونيست ها، تاکنون 980 کودک را به خاک و خون کشيده است.

منبع:

 روزنامه "القدس العربي" چاپ لندن

Array
(
    [0] => stdClass Object
        (
            [ArticleFishId] => 1228
            [SerialNo] => 1203
            [MTitle] => کوفي عنان و کشتار غزه
            [FTitle] => 
            [AMTitle] => 
            [AFTitle] => 
            [EMTitle] => 
            [EFTitle] => 
            [ALanguage] => 1
            [TLanguage] => 0
            [ADateS] => 0
            [ADateM] => 0
            [ADateG] => 0
            [Side_NY] => 0
            [Side_NS] => 1
            [Side_B] => 0
            [Side_HY] => 0
            [Side_HS] => 0
            [Side_NE] => 1
            [Side_HE] => 0
            [SourceType] => 3
            [Book] => 0
            [BArticlePageFrom] =>           
            [BArticlePageTo] =>           
            [Magazine] => 0
            [MPublishDateS] => 0
            [MPublishDateM] => 0
            [MPublishDateG] => 0
            [MYear] => 0
            [MNo] => 
            [MSerialNo] => 0
            [MArticlePageFrom] =>           
            [MArticlePageTo] =>           
            [Site] => 11
            [ArticleAddrInSite] => 
            [FishWriter] => 37
            [WriteDate] => 11/6/2006 0:00:00
            [Confirmed] => 1
            [SupervisorView] => 
            [Abstract] => 
            [AAbstract] => 
            [EAbstract] => 
            [Editted] => 1
            [Degree] => 0
            [Mode] => 0
            [fldFirstPage] => 0
            [fldFPMod] => 0
        )

)