عرصه هاي جنگ "اسرائيل" عليه فلسطين و لبنان

نوشته: دکتر اسامه الاشقر

رخدادهاي پس از عمليات "اوهام بر باد رفته" و "وعده صادق" نشان داد که تحليل ها و پيش بيني هاي سياسي درباره واکنش صهيونيست ها به اين دو عمليات مشابه بوده است، زيرا هر دو عمليات در يک هفته رخ داد و نتايج آنها نيز مشابه بود و آن به اسارت درآمدن چند نظامي صهيونيست و هلاکت چند تن ديگر بود. اين دو عمليات نشان داد که شکاف هاي امنيتي و اطلاعاتي بزرگي در سيستم نظامي رژيم صهيونيستي وجود دارد و حال آنکه رژيم صهيونيستي مدت ها مدعي برتري اطلاعاتي و نظامي بر دشمنان خود بود.

دو عمليات مذکور بحراني سياسي و نظامي براي رژيم صهيونيستي به همراه داشت و نشان داد که قدرت بازدارندگي رژيم صهيونيستي تا به چه حدي کاهش يافته است، قدرتي که تاکنون سوپاپ اطمينان رژيم صهيونيستي در منطقه و حامي آن در برابر تهديدات راهبردي شمرده مي شد. اين دو عمليات همچنين ابعاد منفي طرح يکجانبه گرايانه رژيم صهيونيستي در کرانه باختري را که حزب کاديما و کابينه اولمرت معرف و باني اجراي آن بودند، آشکار ساخت.

بر کسي پوشيده نيست که کابينه اشغالگران صهيونيست برنامه اي هدفمند را اجرا مي کنند که پيش از تحولات اخير تدوين و آماده اجرا شده بود. اين برنامه به هدف نابود کردن هر گونه قدرت در حال توسعه در منطقه که مي توانست براي اين رژيم خطرساز باشد، استوار بوده است. تجاوزات گسترده رژيم صهيونيستي فقط در واکنش به دو عمليات دلاورانه نيروهاي مقاومت لبنان و فلسطين نبوده است، بلکه بايد اظهارات فرماندهان ارشد نظامي رژيم صهيونيستي را که از وجود جدول هاي زماني بلند مدت براي تجاوزات نظامي اين رژيم حکايت دارد، مورد توجه قرار دهيم.

اکنون آشکار شده است که اين برنامه صهيونيستي از حمايت کامل دولت آمريکا برخوردار است و اين دولت بخشي از فشارهاي اروپايي ها به رژيم صهيونيستي براي کاهش تجاوزاتش را نيز دفع و براي تجاوزات اسرائيل به فلسطين و لبنان پوششي مناسب فراهم و آن را جنگي دفاعي و قانوني قلمداد مي کند. آمريکا به اين نيز بسنده نکرد و حتي قطعنامه هاي صادره از شوراي امنيت عليه رژيم صهيونيستي را نيز با کمال گستاخي و بي شرمي وتو کرد تا مانع از محکوم شدن تجاوزات اشغالگران صهيونيست به ملت فلسطين شود. کار به آنجا رسيده است که کنگره آمريکا امتيازات و پاداشي تازه تر و بيشتر به صهيونيست ها ارائه داده و در اقدامي کاملا جانبدارانه مصوبه اي در حمايت از تجاوزات بي قيد و شرط رژيم صهيونيستي به فلسطينيان صادر کرده است.

تجاوزات رژيم صهيونيستي به فلسطين و لبنان همچنين ناتواني جهان عرب از ارائه کمک هايي هر چند اندک (حتي در بعد ديپلماتيک و سياسي) به ملت هاي فلسطين و لبنان را کاملا آشکار ساخت و فراتر از آن، حتي با مسئول دانستن مقاومت در قبال حوادث جاري، سرپوشي براي جنايت هاي صهيونيستي فراهم کرد.

عرصه هاي جنگ رژيم صهيونيستي

عرصه اول:  فلسطين

مناطق فلسطيني زير پوشش کامل نظامي و عملياتي مستقيم صهيونيست ها قرار دارد و نيروهاي اشغالگر تمام مناطق فلسطيني نشين را از زمين و هوا و دريا زير کنترل کامل خود دارند. مناطق فلسطيني نشين از نظر امنيتي کاملا بي دفاع و از نظر راهبردي سقوط کرده، شمرده مي شود. اما نيروي انساني حامي طرح مقاومت و مختلط با غير نظاميان، حملات سهمگين به مناطق فلسطيني نشين را براي ارتش رژيم صهيونيستي دشوار مي سازد، زيرا مقاومت فلسطين با در اختيار داشتن نيرويي محدود مي تواند زيان هاي مهمي به ويژه در نوار غزه به دشمن صهيونيستي وارد آورد. افزايش توان موشکي فلسطينيان نيز توانسته است عامل بازدارنده ديگري در کوتاه و ميان مدت در مقابل تجاوزات دشمن صهيونيستي تشکيل دهد واگر اين توان به همراه انواع ديگر مقاومت به کرانه باختري منتقل شود، شهرک هاي صهيونيست نشين و مناطق مسکوني پر جمعيت صهيونيست ها در نزديکي اين منطقه، مي تواند زير آتش مقاومت فلسطين قرار گيرد که اين امر مي تواند در مقايسه با نوار غزه زيان هايي بيشتر و سخت تر براي صهيوينست ها به همراه داشته باشد.

بديهي است که دشمن صهيونيستي با ارسال پيام هايي براي مقاومت فلسطين مبني بر اينکه واکنش "اسرائيل" در مقابل حملات شديد مقاومت فلسطين، بسيار شديدتر از حد توقع آنها خواهد بود.

 عرصه دوم: لبنان

از زمان عقب نشيني ارتش رژيم صهيونيستي از بخش هايي از اراضي اشغالي جنوب لبنان، توانايي نظامي جنبش حزب الله ـ به نظر صهيونيست ها ـ همچنان در حال افزايش است و اکنون به يک تهديد جدي براي رژيم صهيونيستي که در زير آتش موشک هاي اين جنبش قرار دارد، تبديل شده است. فشارهاي بين المللي و قطعنامه هاي شوراي امنيت براي خلع سلاح حزب الله و استقرار نيروهاي ارتش لبنان در نوار مرزي ميان فلسطين اشغالي و جنوب لبنان نيز حتي پس از خروج نيروهاي سوريه از لبنان و تضعيف نفوذ اين کشور در لبنان و به قدرت رسيدن مخالفان حضور سوريه در لبنان به اريکه قدرت در اين کشور، نتيجه اي نداشته است و از آنجا که مقاومت لبنان در حال حاضر قوي ترين طرف حاضر در معادلات لبنان به شمار مي آيد، هر گونه نبرد با اين جنبش به جنگي ديگري در داخل لبنان بدل خواهد شد که البته هيچ يک از لبناني ها تمايلي به آن ندارند، زيرا اين امر وضعيت اقتصادي و گردشگري لبنان را به شدت به مخاطره مي اندازد.

عمليات حزب الله و اسارت دو نظامي صهيونيست به دست نيروهاي اين جنبش و هلاکت و زخمي شدن چندين نظامي ديگر صهيونيست در ادامه عمليات نيروهاي مقاومت فلسطين در شرق نوار غزه که به اسارت يک نظامي و هلاکت و زخمي شدن چندين نظامي ديگر صهيونيست منجر شد، فشارهاي زيادي بر ارتش رژيم صهيونيستي وارد کرد و هيبت اين ارتش را در هم شکست و اين رژيم براي به دست آوردن اعتبار از دست رفته اش به واکنشي قابل پيش بيني دست زد، اما اين امر به جنگي تمام عيار و فراگير عليه دولت لبنان تبديل شد و همه مراکز و بخش هاي اين کشور هدف قرار گرفت. هدف رژيم صهيونيستي از چنين تجاوزي تحريک گروه هاي لبناني و نيز دولت لبنان به اجراي قطعنامه 1559 شوراي امنيت بود که در آن بر لزوم خلع سلاح مقاومت تاکيد شده است. برخي از اين گروه ها اميدوارند که با فرسوده مقاومت لبنان در برابر عمليات گسترده و سنگين ارتش رژيم صهيونيستي و محاصره لبنان به وسيله اين رژيم، خلع سلاح مقاومت لبنان نيز امکان پذير شود.

اکنون بر همگان آشکار است که هدف رژيم صهيونيستي نابودي سريع و زودهنگام جنبش حزب الله يا دست کم تبديل آن به يک گروه بسيار ضعيف است که به اين وسيله دولت لبنان بتواند بر آن سيطره يابد.

 عرصه سوم: سوريه

ايالات متحده آمريکا و رژيم صهيونيتسي بر اين باورند که زنجيره اي قدرتمند از ايران تا لبنان ايجاد شده است که حلقه وصل آن سوريه است. اين زنجيره از بي ثباتي عراق و نيز تشديد برنامه هاي مقاومت در فلسطين به ويژه پس از پيروزي جنبش مقاومت اسلامي حماس در انتخابات مجلس قانونگذاري و تشکيل کابينه به نفع خود بهره بسيار مي برد. واشنگتن و تل آويو حزب الله را بازوي قدرتمند سوريه و ايران در لبنان مي دانند و قطع اين بازو سوريه را تضعيف مي کند و اين کشور ناچار است پشتيباني سياسي از مقاومت فلسطين را متوقف کرده و با خودداري از استفاده از نفوذ منطقه اي خود براي حمايت از مقاومت، آن را منزوي کند.

از اين رو، سوريه امروز با جنگ مهمي روبرو است که هدف از آن کاهش نفوذ منطقه اي سوريه و بي ثبات کردن اين کشور و تبديل آن به يک دولت ضعيف و ناتوان از حمايت از مقاومت فلسطين يا تقويت جبهه پايداري در منطقه است. به همين سبب ملاحظه مي شود که ارتش اشغالگر رژيم صهيونيستي اعلام کرده است که سوريه را هدف حمله قرار نمي دهد! زيرا تمايلي به ايجاد جبهه اي جديد که اهداف اين رژيم را تأمين نمي کند، ندارد و نيز بايد توجه داشت که شعله ور شدن جنگ در جبهه سوريه همه منطقه را به کام خود خواهد کشيد و اين مسأله مورد پذيرش جامعه جهاني و منطقه نيست.

اما اين بدان معنا نيست که گروه هاي فلسطيني موثر حاضر در سوريه هدف حملات رژيم صهيونيستي قرار نخواهند گرفت، بر عکس، احتمال مي رود که رژيم صهيونيستي ميان اهداف ويژه سوريه و اهداف گروه هاي فلسطيني حاضر در سوريه تمايز قائل شده و به مواضع فلسطينيان در سوريه ضرباتي وارد کند.

 عرصه چهارم: ايران

شايد بتوان گفت که شکستن قدرت حزب الله لبنان در حقيقت پيش دستي در جنگ راهبردي با ايران (داراي توان هسته اي) است. زيرا اين جنگ (عليه ايران) نيازمند آن است که قدرت ايران در منطقه کاملا نابود شود و به اين ترتيب ايران نتواند از نفوذ خود در منطقه ـ در صورتي که آمريکا قصد نابودي توان هسته اي ايران را داشته باشد ـ استفاده کند. گفتني است که اروپا و برخي کشورهاي مهم منطقه عربي نيز (متأسفانه) از ضربه زدن آمريکا به ايران حمايت مي کنند و نقش و برنامه ايران را در منطقه براي خود خطرناک مي دانند. به همين سبب ايران نيز بر اين باور است که جنگ کنوني عليه اين کشور است، اما نمي تواند نقش لجستيک خود را کاملا افشا کند، زيرا شرايط سياسي منطقه چنين اجازه اي به اين کشور نمي دهد و اين کشور تمايلي به توسعه دايره جنگ ندارد، مبادا که زيان زيادي به همپيمانان و نفوذ اين کشور وارد آيد.

 عرصه پنجم: جهان عرب

در صورتي که دولت هاي عربي فشار وارد کنند، اين امر مي تواند در مقاومت را با دشواري هايي مواجه سازد، اما ناتواني دولت هاي عربي و عدم حمايت هاي مردمي از آن و نيز متهم بودن حکومت هاي عرب به استبداد، احتمال تاثيرگذاري فشارهاي عربي بر مقاومت را کاهش مي دهد، از طرف ديگر حماقت ها و ستمگري و خونخواري صهيونيست ها نيز سبب مي شود که کشورهاي عربي از حمايت از اين رژيم واهمه داشته باشند.

مسأله مهم اين است که مقاومت به هيچ وجه به نظام هاي رسمي عربي تکيه نکرده است و به خوبي مي داند که مواضع و توانايي هاي اين حکومت ها چقدر است و به همين سبب تکيه مقاومت تنها بر ملت هاي عربي است که ـ به رغم تحرک و تاثير ضعيف آن ـ قدرتي ساکن است که ممکن است هر آن منفجر شود و اين انفجار درصورت داشتن رهبري سياسي مناسب، مي تواند ثبات حکومت هاي عربي را بر هم بزند.

 عرصه ششم: رژيم صهيونيستي

سران رژيم صهيونيستي زمان را عامل مهمي براي جنگ خود مي دانند و هر چه تلاش هاي بين اللملي به ويژه فرانسه و روسيه افزايش يابد، آنان فرصت کمتري براي اجراي مقاصد شوم خود خواهند داشت به همين سبب تلاش مي کند که در کمترين زمان ممکن توانايي هاي حزب الله را از بين ببرد و اين کار را با طولاني کردن حملات هوايي به مناطق مختلف لبنان انجام مي دهد تا لبناني ها را عليه مقاومت و حزب الله بشوراند.

در بعد بين المللي نيز، رژيم اشغالگر صهيونيستي به رغم فراهم بودن حمايت هاي آمريکا از اين رژيم، قادر نخواهد بود که چندين جبهه را شعله ور نگه دارد و به همين سبب آمريکا براي حل و فصل مسائل ديگر ناچار است که قدرت نظامي "اسرائيل" را مهار کند به ويژه که پرونده هايي مانند عراق و کره شمالي و ايران، امريکا را به يافتن حمايت هاي بين المللي از اهدافش عليه اين کشورها، محتاج ساخته است و البته جامعه جهاني در مقابل از آمريکا مي خواهد که تجاوزات "اسرائيل" را مهار کند. اما به نظر مي رسد که "اسرائيل" در صورت ورود سوريه و ايران به جنگ، از ورود آمريکا به عرصه بسيار خشنود خواهد شد و آمريکا نيز فرصت را براي ضربه زدن به برنامه هسته اي ايران مناسب خواهد يافت.

افکار عمومي در رژيم صهيونيستي خواهان تشديد خشونت ها و تصفيه حساب و انتقام جويي است، اما نيم ميليون يهودي که در پناهگاه ها به سر مي برند و ادامه تحمل اين وضع براي آنان دشوار است و نيز تجربيات به دست آمده در کريات شمونه، بالاخره آنان را به واکنش وادار خواهد ساخت و نسبت به فايده ادامه حملات اسرائيل مردد خواهد ساخت و حجم بالاي زيان هاي اقتصادي که حمله موشکي به شهرهاي صهيونيست نشين پديد آورده است، بحران را در داخل اين رژيم عميق تر مي کند.

اهداف تاکتيکي و راهبردي و سياسي رژيم صهيونيستي از جنگ عليه فلسطين و لبنان پس از دو عمليات "اوهام بر باد رفته" و "وعده صادق" را مي توان در چند نکته خلاصه کرد:

- سرپوش گذاشتن بر شکست امنيتي و نظامي از طريق عمليات گسترده و بسيج مجدد توده صهيونيست ها و جلب حمايت آنها و بازگرداندن اعتبار از دست رفته ارتش اسرائيل به آن و تاکيد بر اين نکته که صهيونيست ها ابتکار عمل را در دست دارند.

- فرسوده کردن مقاومت فلسطين و لبنان در ابعاد مادي و انساني و تضعيف بنيه نظامي و لجستيکي مقاومت.

- نابودي درآمدهاي ملت هاي فلسطين و لبنان و توانايي ها وامکانات اين دو سرزمين و مؤسسات زير بنايي آنها جهت پيچيده کردن وضع داخلي و تشديد اختلافات ميان گروه هاي سياسي متخاصم در داخل فلسطين و لبنان با زير فشار گذاشتن مردم در ابعاد اقتصادي و معيشتي و انزواي داخلي مقاومت و مجازات حاميان مردمي مقاومت و هواداران آن.

- تحميل طرح هاي سياسي و نظامي و امنيتي و حتي اقتصادي و اجتماعي تازه براي تغيير وضع موجود و باز ترسيم نقشه سياسي از طريق اسقاط کابينه فلسطين به رهبري جنبش حماس و تحميل وضعيت جديد نظامي بر مرزهاي شمالي فلسطين اشغالي و تحريک جامعه جهاني به اجراي قطعنامه 1559 که در آن بر تسريع خلع سلاح مقاومت تاکيد شده است.

- آزادي نظاميان اسير صهيونيستي از دست مقاومت بدون پرداختن هزينه سياسي که مي تواند محبوبيت مقاومت را افزايش دهد و آن را به استمرار انجام چنين عملياتي تشويق کند.

- ضربه زدن به حلقه قدرتمند زنجيره جبهه پايداري (متشکل از ايران، سوريه، لبنان "حزب الله") و افزايش فشارها بر سوريه و لبنان و ايران جهت جلوگيري از ادامه حمايت آنها از مقاومت.

با نگاهي به ابعاد سياسي و نظامي تحولات جاري، ملاحظه مي شود که دشمن صهيونيستي تاکنون نتوانسته است هيچ يک از اهداف فوق الذکر را ـ جز تخريب زيرساخت هاي لبنان و حمله به غير نظاميان با استفاده از برتري هوايي و دريايي خود ـ محقق سازد. اکنون کاملا آشکار شده است که اين رژيم از کسب پيروزي زميني کاملا عاجز است واين امر از شکست هاي پياپي اين رژيم در نبردهاي زميني در جنوب لبنان کاملا پيداست.

دشمن صهيونيستي همچنين با يک بحران داخلي بزرگ به سبب ادامه حملات گسترده موشکي به مناطق شمالي و جنوبي فلسطين اشغالي (از سوي حزب الله و گروه هاي مبارز فلسطيني) روبرو شده و بيش از نيم ميليون يهودي از شهرک هاي صهيونيست نشين به سوي مناطق امن تر فرار کرده اند و در حدود همين شمار نيز در پناهگاه ها به سر مي برند، مضاف بر آنکه فصل گردشگري در اين رژيم نيز کاملا نابود شده و زيان هاي اقتصادي فراواني به سبب ادامه جنگ و رسيدن درگيري به مناطق با ثبات و آرام تر از نظر اقتصادي ـ از جمله حيفا ـ وارد آمده و در صورت گسترش دامنه جنگ به تل آويو و اطراف آن، وضع رژيم صهيونيستي وخيم تر خواهد شد و همه اين ها نشان مي دهد که اگر اين جنگ ادامه يابد رژيم صهيونيستي نيز مانند فلسطينيان و لبناني ها تاوان سنگيني براي آن خواهند پرداخت.

در هر حال مي توان گفت که پيروزي مقاومت در چندين بعد امکان پذير است. اگر مقاومت در دفاع و پايداري موفق شود، اين کار يک پيروزي بزرگ شمرده مي شود، اگر بتواند اصل مبادله اسيران را به دشمن صهيونيستي تحميل کند باز هم پيروز شده است و اگر حمايت هاي مردمي از خود را حفظ کند پيروز تلقي مي شود و چنانچه صهيونيست ها از تحقق اهداف خود ناتوان و عاجز بمانند باز اين مقاومت است که پيروز از ميدان خارج شده است و نيز اگر حمايت هاي توده عرب ها و مسلمانان از مقاومت لبنان افزايش يابد يقينا مقاومت در اين نبرد پيروز شده است.

در مقابل، شکست رژيم صهيونيستي اگر محدود هم باشد باز هم پيامدهاي خطرناکي براي جايگاه راهبردي و نظامي رژيم صهيونيستي در منطقه خواهد داشت و مقاومت نظامي و سياسي و مردمي و رسمي در منطقه جسارت بيشتري پيدا خواهد کرد، همزمان با آنکه در تحولي ديگر وزراي امور خارجه کشورهاي عربي در کنفرانس اخير خود از شکست مذاکرات صلح خبر دادند که اين به معناي مرگ روند سازش است حتي اگر به برنامه اي واحد و عملي دست نيافته باشند باز هم همين اعلام، نشانه اي از تحولي بي سابقه در مواضع رسمي عرب ها و تلاش مقامات عرب براي انديشيدن درباره راه هايي خواهد بود که بتوانند از وضعيت شکست خورده روزمره خود خارج شوند.

منبع:

مرکز اطلاع رساني فلسطين

Array
(
    [0] => stdClass Object
        (
            [ArticleFishId] => 1238
            [SerialNo] => 1214
            [MTitle] => عرصه هاي جنگ "اسرائيل" عليه فلسطين و لبنان
            [FTitle] => 
            [AMTitle] => 
            [AFTitle] => 
            [EMTitle] => 
            [EFTitle] => 
            [ALanguage] => 1
            [TLanguage] => 0
            [ADateS] => 0
            [ADateM] => 0
            [ADateG] => 0
            [Side_NY] => 0
            [Side_NS] => 1
            [Side_B] => 0
            [Side_HY] => 0
            [Side_HS] => 0
            [Side_NE] => 1
            [Side_HE] => 0
            [SourceType] => 3
            [Book] => 0
            [BArticlePageFrom] =>           
            [BArticlePageTo] =>           
            [Magazine] => 0
            [MPublishDateS] => 0
            [MPublishDateM] => 0
            [MPublishDateG] => 0
            [MYear] => 0
            [MNo] => 
            [MSerialNo] => 0
            [MArticlePageFrom] =>           
            [MArticlePageTo] =>           
            [Site] => 11
            [ArticleAddrInSite] => 
            [FishWriter] => 37
            [WriteDate] => 11/6/2006 0:00:00
            [Confirmed] => 1
            [SupervisorView] => 
            [Abstract] => 
            [AAbstract] => 
            [EAbstract] => 
            [Editted] => 1
            [Degree] => 0
            [Mode] => 0
            [fldFirstPage] => 0
            [fldFPMod] => 0
        )

)