نفوذ صهيونيزم در روسيه تزاري و شوروي

خاصيت هميشگي يهود، همکاري با گروه غالب بر ضد جمعيت مغلوب بوده و مي باشد، و بنابراين شگفت نيست اگر حضور و فعاليت يهوديان را در روسيه همزمان با هجوم مغول ها به اين سرزمين احساس کنيم.
چرا هنگامي که سپاهان مغول در آسياي ميانه قدرت را در اختيار گرفتند و سرزمين هاي بسياري را از آن خود کردند، يهوديان با شرح و توصيف سرزمين هاي بسيار گسترده و منابع سرشار روسيه، خان هاي مغول را به حرکت به سوي روسيه و اشغال سرزمينهاي آنجا تشويق کردند و سرانجام در حمله امير باتي به سال 1236 به خاک روسيه، حکومت مرکزي روسيه ضعيف و پراکنده شد ويهوديان به عنوان مشاور و راهنما در سپاهيان مغول مشغول به کار شدند و روابط صميمانه و دوستانه با اين دشمنان تازه از راه رسيده برقرار کردند و زمينه تجارت و داد و ستد با اقوام مغول را براي خود و ديگر يهوديان فراهم آوردند.
از آنجا که يهوديان داراي سرزمين معيني نبودند، و شهر و دياري مخصوص نداشتند ، حمله سپاه مغول به روسيه به آنان هيچ آسيبي نرساند و انان از شکست روسيه ضرري نديدند، بلکه با نزديک شدن به نيروهاي دشمن ، داراي عزت و احترام و ثروت و سرمايه نيز شدند.
يهوديان حملات مغول ها را مغتنم شمرده، کليساهاي فراواني را هدف تاراج و تخريب قرار دادند و سعي کردند ديانت يهود را در خاک روسيه و در درون مغولها رواج دهند.
البته روزگار حکومت بيگانگان در روسيه خيلي زود به سر آمد و قيام عمومي در سراسر خاک روسيه بر ضد مغول ها به راه افتاد و بار ديگر کليساها آباد شد و مردم روسيه قدرت حکومت را در دست گرفتند و به ناچار دوره سرکوب و قلع و قمع يهوديان فرارسيد و اقوام مغول از روسيه رفتند و يهوديان در همه جا گرفتار شکنجه و تعقيب و توهين و تحقير قرار گرفتند.
تاريخچه يهود در روسيه تاريخچه اي قديمي و طولاني است، يهوديان در اواسط قرن 9 ميلادي توانستند در ناحيه اي در روسيه جنوبي حکومتي به نام اقوام خزر تشکيل دهند ، ليکن اين حکومت قبل از آنکه توفيقي پيدا کند منقرض شد و يهوديان بعد از آن به صورت قبلئل آواره و مورد شکنجه و آزار به زندگاني سخت خود ادامه دادند و مسيحيت دين غالب در روسيه گرديد.965 ميلادي.
موقعيت يهوديان در روسيه، در ارتباط با وضعيت يهوديان اروپا بعد از حکومت کرامول در انگلستان 1658 ميلادي و وقوع انقلاب کبير فرانسه و ظهور مادي گرائي و بي ديني و انتشار محافل و مجالس سري ماسونري و سرانجام بعد از ظهور ناپلئون و داعيه جهانگشايي او، دستخوش تغييرات و پيشرفت هاي فراواني گرديد و يهودياني که در هر شهر و دياري به صورت اقوامي بومي زندگي مي کردند، در سايه برقراري ارتباطات بين ملت ها، همه اين يهوديان پراکنده احساس وحدت و همبستگي و همدردي پيدا کرده به صورت يک شبکه بين المللي جهاني در آمدند و روحي جديد،البته روح شيطنت و تباهي در درون اين اژدهاي تکه تکه شده و افسرده دميده شد و شرارت مزمن و پنهان و ناپيوسته يهود به يک شرارت متصل و هماهنگ تبديل شد، در حاليکه هر عضوي از آن با عضو ديگرش در غرب و شرق دنيا در ارتباط بود.
از هنگامي که حکومت هاي انگلستان و فرانسه و آلمان و ايتاليا در انديشه نفوذ در کشورهايي آسيائي برآمدند و با حضور جهت نفوذ در سرزمين هاي اسلامي، به زودي متوجه اقليت هاي يهودي در کشورهاي اسلامي شدند و برقراري پيوندهاي طبيعي و قومي و مذهبي بين اقليت هاي يهودي در اروپا و اقليت هاي يهودي در سرزمين هاي اسلامي بهترين راه براي نفوذ در اين کشورها مي بود.
به طوريکه گذشت ناپلئون بناپارت جهت گسترش نفوذ خود در خاورميانه به يهوديان فرانسه و بلکه به يهوديان عالم وعده داده که اگر با وي همکاري کنند، سرزمين فلسطين را به آنان خواهد داد، و بنابراين، اين وعده يک روح جديد در کالبد همه يهوديان در همه نقاط دميد، نظير همين سياست را حکومت آلمان در پيش گرفت و به همه يهوديان وعده داد که اگر با آلمان همکاري کنند،آلمان امپراتوري عثماني را راضي خواهد کرد که يهوديان را در سرزمين فلسطين اسکان دهد.
در عين حال امپراتوري بريتانياي کبير خيلي زودتر از رقباي خود دريافته بود که اگر بخواهد بر کانال سوئز نظارت کند، نه تنها بايد کانال سوئز را را در اختيار داشته باشد، بلکه بايد داراي يک پايگاه نظامي قوي در منطقه باشد که اين پايگاه چيزي جز فلسطين و چيزي جز اسکان يهوديان در فلسطين نمي بود.
بنايراين به محض اينکه هنر يهوديان و فايده استخدام آنان، در راه منافع اروپا روشن و آشکار شد، وضعيت يهوديان در داخل خاک روسيه نيز فرق کرد و از يکسو خود يهوديان موقعيت زماني و مکاني خود را کشف کردند و از سوي ديگر دولت هاي اروپايي جهت تاثير گذاردن بر روسيه متوجه اقليت هاي يهودي شدند و بنابراين يهودي کثيف و متعفن و فراري و آواره تبديل به يهودي مورد عنايت و مورد توجه گرديد، و يهودي که به مثابه عجوزه اي زشت بود که همسري برايش پيدا نمي شد اکنون داراي چندين خواستگار شده،البته خواستگاران حرامي و غير مشروع، خارجي و بيگانه و رفيق قافله و شريک دزد.
يهوديان در طول تاريخ در خيانت به حکومت هاي داخلي دست داشته عوامل توطئه به سود قدرت هاي خارجي بوده اند.
در زمان ناپلئون و در جنگ فرانسه و روسيه، يهوديان روسيه با ناپلئون همکاري کردند و تزار روسيه را به سال 1814 ترور کردند، که البته فتنه يهوديان رفع شد.
در روزگار الکساندر دوم يهوديان جمعيت هاي سري تشکيل داده فتنه هاي فراوان به راه انداختند و در اين بار مبارزه اي ضد يهودي در روسيه به راه افتاد و جمعيت هاي سري آنان شناسايي و نابود شد، البته الکساندر در سال 1881 توسط يک دختر يهودي ترور شد که اين حرکت موجب کشتار بسياري از يهوديان گرديد.
يهوديان مدت يک قرن در روسيه مورد تعقيب و حقير بودند و حکومت هاي وقت جمعيت سري آنان را شناسايي کرده و نابود مي نمودند، تا اينکه در سال 1897 و شکست روسيه ار ژاپن در جنگ بورت آرتور، با پايدار شدن ضعف و ناتواني در حکومت مرکزي و به خصوص در دوره نيکولاي دوم، يهوديان توانستند در کنگره هاي کارگري روسيه نفوذ کرده، کارگران روسي را بر ضد حکومت مرکزي در همه جا به راه اندازند و سرانجام از آب گل آلود ماهي بگيرند.
در زماني که حکومت مرکزي ضعيف شد و دولت هاي اروپايي منتظر فرصت بودند تا دشمن ديرينه خود روسيه تزاري را از پاي در آورند، اغتشاشات يهوديان مورد استقبال دول غرب قرار گرفت، ثروتمندان يهودي پراکنده در کشورهاي غربي، کمک هاي مادي و اقتصادي خود را روانه انجمن هاي سري يهوديان روسيه نمودند و در نهايت چيزي واقع شد که رقباي ديرينه روسيه يعني انگلستان و فرانسه خواهان آن بودند.
در اين هنگام ديسرائيلي نخست وزير معروف بريتانيا و يهودي سلطه گر از آنچه در روسيه بوقوع پيوسته احساس غرور پيدا کرده، مي گويد:
"لازم است ما- يهوديان- انقلاب جهاني کوبنده اي پديد آوريم و سنت هاي سرمايه داري گذشته – مالکيت هاي فردي – را در هم فرو ريزيم و مساوات مورد نظر را پديدار سازيم،اکنون جمعيت هاي مخفي ما اساس اين انقلاب را فراهم کرده اند"
امروز حيات ما در الحاد و بي ديني است لازم است سرمايه داران ما با حرکت هاي کارگري همکاري کنند تا نتيجه مطلوب حاصل گردد.
نيمه دوم قرن 19 روزگار محنت و هم روزگار رشد و نمو اجتماعي يهوديان در روسيه مي باشد، در سال 1880 ميلادي کشف توطئه هاي يهوديان بر ضد کليسا و نيز بر ضد حکومت مرکزي، کليسا و حکومت بنابراين همه طبقات مردم بر ضد يهوديان شورش کردند ويهوديانتحت تعقيب وشکنجه قرار دادند که اين خشونت ها ريشه در خرابکاري هاي يهوديان در امور اقتصادي و تجاري جامعه روسيه داشت.
در همين روزگار نويسندگان و متفکران بزرگي در يهوديان روسيه پيدا شدند و با حربه علوم اجتماعي و با استمداد از مطبوعات غرب و با بهره برداري از انديشه هاي نوين غربي به جنگ سياسي و ايدئولوژي تزارهاي روسيه آمدند، نويسندگاني مانند "پينسگر" و "ژوزف سالوادور " و " موسي هيس" و ديگران نجات يهوديان روسيه را در خروج از اين سرزمين و مهاجرت به فلسطين دانستند و از دولت روسيه خواستند تا به آنان اجازه مهاجرت به سرزمين فلسطين را بدهند. البته دولت روسيه با اين مهاجرت موافقت نکرد،ليکن مساله مهاجرت به سرزمين فلسطين به عنوان تنها راه علاج يهوديان روسيه توسط مطبوعات غربي و نيز کتابهايي که بطور سري در روسيه پخش مي شد،به عنوان يک مساله حاد و سخت مورد مشاجره بين دولت روسيه و يهوديان روسيه بيرون آمد.
به سال 1884 دانشمندان و بزرگان يهود روسيه در کشور "کاتوس" گرد آمدند و مجدداً در کنفرانسي که رياست آن را پينسکر به عهده داشت، تشکيل يک" دولت يهودي جهاني" تنها راه رهايي يهوديان تشخيص داده شد واين موضوع در يهوديان روسيه تبليغ شد.
به سال 1891 يهوديان در کنگره جهاني يهوديان در شهر بال، مجدداً نمايندگان يهوديان سراسر عالم به تشکيل يک دولت يهودي تاکيد کردند و از يهوديان در هر منطقه و دياري خواستند که در راه تشکيل اين دولت يهودي تلاش کنند.
به سال 1896 هرتزل پس از مسافرتي به روسيه، از امپراتور روسيه خواست که با تشکيل يک دولت يهودي موافقت کند و نيز به يهوديان روسيه اجازه دهد تا به خاک فلسطين مهاجرت کنند، که البته امپراتور روسيه با اين پيشنهاد موافقت نکرد و اجازه مهاجرت به يهوديان نداد.
ليکن همان مشکلاتي که در امپراتوري بزرگ عثماني وجود داشت همان مشکلات و عوامل منفي در امپراتوري روسيه تزاري نيز وجود داشت و آفتاب حکومت کليسا و نيز آفتاب قدرت تزاري رو به افول و غروب بود،عامه مردم از ارباب کليسا و از حکام تزار راضي نبودند، مشکلات اجتماعي رو به افزايش بود، يک قدرت مشروع و محبوب و قدرتمند محلي جهت سرکوب يهوديان و شناخت دسيسه هاي آنان وجود نداشت و بنابراين يهوديان روسيه با هماهنگي يهوديان اروپا بطور همزمان مشغول توطئه بر ضد کليسا و بر ضد تزاران روسيه شدند.
در اين روزگار که شورش هاي کارگري به اوج خود رسيد و در همه جا تعداد فراواني از کارگران در درگيري هاي گوناگون کشته شده بودند، سرانجام دولت وقت با تشکيل مجلس عالي کارگران روسيه اعلام موافقت کرد و در اين مجلس تعدادي از يهوديان که نه از کارگران بلکه دلالان معرکه بودند به نمايندگي از کارگران به عضويت اين مجلس در امدند.در اين مجلس دو نفر يهودي داراي نفوذ فراوان شدند به نام " خوروستاليف" در پست رياست مجلس و "برونستين" دبير کل مجلس.اين دو نفر توانستند راه را براي پيشرفت مقاصد درگير يهوديان و يهوديان اروپايي باز کنند و نفوذ يهود و نفوذ صهيونيزم را در داخل امپراتوري روسيه، تا به انقراض تزاري گسترش دهند.
سرانجام به سال 1905 شورش کارگري بزرگ واقع شد، بسياري از رجال دولت و اعيان و اشراف روسيه تزاري و بسياري از خاندان تزار کشته شدند و از سوي مردم هزاران نفر کارگر و کشاورز به قتل رسيدند و اوضاع به نفع کارگران تغيير کرد، ليکن حتي يک نفر يهودي به قتل نرسيد، براي اينکه يهوديان فقط روشن کنندگان آتش فتنه و آشوب بودند و آنان اتباع خارجي بودند و از مردم روسيه به حساب نمي امدند، البته اين شورش ها در روسيه به طور موقت سرکوب شد ليکن صهيونيزم بين المللي اميدوار بودند که آخرين ضربات را به کمک بيگانگان بر پيکر روسيه تزاري وارد کنند، و از قدرت هاي انگلستان و آمريکا و در ديگر کشورها در تضعيف حکومت تزاري استفاده کنند، تعداد يهوديان قبل از جنگ جهاني اول در روسيه بالغ بر 000/215/5 يعني در حدود نيمي ازجمعيت کل يهوديان عالم بود.
يهوديان در قرن 18 و 19 آموخته بودند که شهرها در حال توسعه هستند و خريداري زمين هاي اطراف شهرها مي تواند بهتريت تجارت پول ساز و بدون زحمت باشد و بنابراين پول هاي سرمايه داران يهودي اروپا به جريان مي افتد و زمين هاي اطراف شهرها را خريداري مي کردند و به خريد وفروش زمين ها و بازي با پول مملکت ميزبان خود مي پرداختند، سرمايه هاي حاصل از اين تجارت ناروا و ناصحيح، مجدداً به صورت پول براي انجام مقاصد يهوديان به گردش درمي آمد.
يهوديان ثروتمند و مشهور روسيه از طريق چنين روش هايي با همکاري و بهره برداري از نفوذ ادوارد هفتم، پادشاه انگلستان و با مشورت مستشاران مالي يهودي شرکت هاي بزرگي را در ترکيه عثماني به پا کردند و با استفاده از وضعيت نابسامان ترکيه عثماني ثروت هاي هنگفتي از اين سرزمين به دست آوردند که اين ثروت ها در خدمت کارهاي صهيونيزم جهاني قرار گرفت. از جمله اين کارها:
1. خريد مستعمرات يهودي نشين در فلسطين.
2. کمک هاي مالي و تسليحاتي براي شورشيان روسيه تزاري.
3. تاسيس مراکز آموزشي نظامي و تروريستي جهت يهوديان رانده شده از روسيه.
4. تبليغ يهوديان داخل روسيه به جهت تشکيل يک منطقه يهودي نشين در داخل روسيه.
در دوران آشفتگي و آشوب هاي داخل روسيه تزاري دو محور مالي و ايدئولوژي وجود داشت : محور مالي توسط "يعقوب شيف " اداره مي شوند که نامبرده امپراتور پول و طلا و زمين بود، و توسط وي بود که يهوديان فراواني از روسيه به آمريکا مهاجرت کردند و فرياد وا يهودا در سراسر آمريکا به راه انداختند و هم او بود که مستملکات فراواني در آمريکا خريداري کرد و انها را در اختيار يهوديان رانده شده از روسيه قرار داد و هم او بود که موسسه اي در امريکا براي جمع آوري هدايا و کمک به يهوديان روسيه افتتاح کرد. بارون هيرش نيز معاون نامبرده به حساب مي آمد.
" بارون هيرش " و "يعقوب شيف" يهوديان ثروتمند دوره انقلاب روسيه بودند که سرمايه هاي آنان در امپراتوري عثماني و فرانسه و آمريکا از طريق خريد و فروش ديگر کارهاي پولساز در خدمت يهوديان روسيه قرار داشت و شورش کارگري را تغذيه مي نمود .
و اما از لحاظ ايدئولوژي گروه تروتسکي و يارانش با تعصبات يهودي گري و اباحي گري راه هر گونه بي ديني و بدبيني به کليسا را ترويج مي کردند.انديشه هاي اشتراکي و مساوات در مال و زن و ثروت را نه به جهت مساوات بلکه به جهت اسقاط امپراتوري تزار تبليغ مي نمودند.
جهت تضعيف حکومت تزاري و تقويت جامعه يهوديان بسياري از يهوديان که در کارهاي جنگي و فتنه و آشوب تخصص داشتند از آمريکا به خاک روسيه مي آمدند و از مزاياي آمريکايي بودن استفاده مي کردند، مسافرت يهوديان آمريکا به روسيه نيز يکي از طرح هاي يهوديان آمريکا براي براندازي حکومت تزار بود ، روزولت رئيس جمهور آمريکا در ان زمان نظارت دقيق بر اين طرح داشت.
نامبرده طي نامه اي به "کنت وايت" نخست وزير روسيه تزاري مي نويسد: " اميدوارم که شما تسهيلات لازم را براي مهاجرت هم ميهنان شريف ما به ديار خودتان را فراهم کنيد، مي خواهم که امتيازهاي ديني، نژادي ، موجب منع ورود نباشد، اميدوارم که حکومت محترم شما مانند گذشته اجازه ورود به هم ميهنان شريف يهودي ما بدهد. تئودور روزولت"
و از آنجا که سرانجام حکومت روسيه مهاجران يهودي را عوامل نامطلوب آمريکا تشخيص داد، و اجازه ورود آنان را به درون روسيه نداد، رئيس جمهور آمريکا روابط اقتصادي و تجاري خود را با روسيه قطع کرد و روابط دو کشور به تيرگي گراييد وخبر گزاري هاي آمريکايي به جنگ تبليغاتي سختي بر ضد روسيه پرداختند.
سرانجام در اوايل ماه اکتبر 1917 نيروهاي انقلابي که توسط موسسه مالي يعقوب شيف و کوهن لوب پديد آمده بود به مقر حکومت روسيه حمله بردند و مجلس روسيه تزاري – دوما – و مقر حکومت سقوط کرد و حکومت انقلابي برقرار گرديد . اولين شوراي کمونيستي مرکب از 547 عضو تشکيل شد که بيش از 400 نفر آن يهودي بودند.
در اين وقت ايليانوف لنين به همراهي 29 نفر انقلابي کمونيست از آلمان رهسپار روسيه شدند و تروتسکي نيز خود را به روسيه رساند و انقلاب کارگري کمونيستي به پيروزي رسيد . لنين در يکي از سخنان خود مي گويد:
"يهوديان بزرگترين نگهبانان مردم روسيه و قويترين پشتيبان آنان بودند و با همکاري صميمانه آنان انقلاب تحقق يافت و اگر يهوديان با استفاده از فرصت وارد مبارزه نمي شدند هرگز انقلاب بلشويکي به ثمر نمي رسيد.
توطئه يهوديان براي سرنگوني حکومت تزار و برقراري شرايط جديد و حضور در حکومت جديد نه تنها توسط يهوديان روسيه و اروپا، که بلکه توسط يهوديان آممريکا اداره مي شوند، جامعه ماسوني که مرکز آن در آمريکا بود در حقيقت مرکز هماهنگي همه توطئه ها بود و اينان با اهداء ميليون ها دلار به حرکت هاي بلشويکي، سرانجام حکومت تزاري را سرنگون ساختند و در اين ماجرا بيش از 000/000/1 کارگر و کشاورز روسي کشته شدند، در حاليکه يهوديان از بيرون روسيه آشوب ها را رهبري مي نمودند.
بعد از برقراري نظام کمونيستي بسياري از يهوديان به عناوين مختلف در هيات حاکمه شوروي حضور پيدا کردند که نام برخي از بزرگان آنان به شرح زير مي باشد:
1. ايليانوف يهودي تبار
2. ژوزف استالين داراي همسر يهودي و تحت تاثير خانواده هاي يهودي
3. تروتسکي يهودي تبار
4. کامينف يهودي
5. سوکولنکوف يهودي
6. زينوفيوف يهودي
7. يابزوف يهودي
8. ساخالوف از مادر يهودي و پدر روسي
در نخستين حکومت که پس از پيروزي انقلاب کبير پديد آمد، از 22 وزير روسيه شوروي 17 نفر يهودي بودند.در هر وزارتخانه و اداره بدون استثناء اکثريت کارمندان عالي رتبه که داراي پست هاي حساس بودند يهودي بودند. در مجموع از 595 کارمند دوائر مختلف 19 اداره مهم روسيه 553 نفر آنان يهودي بودند.
در دوره هاي بعد هر چند در روسيه شوروي و در نظام کمونيستي سخت گيري هاي شديدي نسبت به يهوديان اعمال شد و به جهت وابستگي يهوديان به آمريکا يهوديان روسيه مورد تعقيب و نظارت امنيتي قرار گرفتند، ليکن بسياري از سياستمداران و رهبران و مستشاران نظامي و امنيتي شوروي از خاندان هاي يهودي بودند که کمترين خطر آنان مبارزه با مسلمانان درون سرزمين شوروي و رواج بي ديني در سراسر جهان بود، و در هر حال به مصالح يهوديان و به مصالح صهيونيزم واسرائيل کار مي کردند لنين واستالين در زمان خود تلاش مي کردند تا قوم يهود با مردم روسيه ممزوج شوند و قوميت را فراموش کنند.
نقش صهيونيزم در فروپاشي نظام کمونيستي شوروي و همکاري تل آويو،واتيکان و واشنگتن و نقش امواج تبليغاتي در به راه اندازي اضطرابات و شورش هاي پراکنده در داخل خاک شوروي نيز گوشه اي ديگر از نفوذ صهيونيزم در درون سيستم حکومتي شوروي و همکاري آنان با آمريکا مي باشد که نيازمند فصل جداگانه اي است.
حرکت تند ومنافقانه تروتسکي و ارتباط پنهاني او باسرمايه داران آمريکا داستان مدوني است که موجب درگيري و خشونت استالين با يهوديان در سراسر شوروي وحذف بسياري از بزرگان يهود در داخل شوروي گرديد که در اين ماجرا موسي کاگانويچ دبير کل حزب کمونيست، ميشل موسي کاگانويچ از عضويت انجمن ملي روسيه و ژون کاگانويچ از عضويت حزب و کليه خاندان معروف و معتبر کاگانويچ از همه پست هاي حکومتي اخراج شدند و صدها يهودي در نقاط مختلف از شغل هاي سياسي و بهداشتي و اجتماعي برکنار گرديدند، ليکن در هر حال گروه فراواني از آنان نيز حتي در زمان استالين در شغل هاي خود باقي ماندند.
در مورد مرگ ناگهاني استالين مدارکي کشف شده که توطئه يهوديان را در ماجراي مرگ او فاش مي کرد و به همين اتهام گروه بسياري از يهوديان شوروي به زندان افتادند و طرد اين يهوديان تا اواسط دوره زمامداري مالينکف ادامه داشت.
در عين حال زمامداري شوروي چنان با شخصيت هاي متعدد يهودي عجين شده بود که تصفيه همه آنان امکان نداشت، و عده فراواني از يهوديان در سازمان هاي مطبوعاتي و مخابراتي و اطلاعاتي شوروي و نيز در نيروهاي پليس و وزارت خارجه کار مي کردند که شمارش آنان از حوصله اين مقاله بيرون است.
اين در حالي است که بسياري از نويسندگان و متفکران روسيه، يهودي بودند و در ساختن افکار عمومي نقش به سزا داشتند و نويسندگاني مانند: روزمبلات، اليااهرنبورک، سيکولويچ ، کولزود، فريدلانه، بوردين ماندلسون و صدها نويسنده ديگر بر افکار مردم حکومت مي کردند و نظرت آنان در زعماي شوروي ملاحظه مي شد و هم اينان بودند که زمينه مقبوليت و مشروعيت اسرائيل را در افکار عمومي شوروي فراهم ساختند، چنانچه مالينکوف انقلابي به حمايت از بن گورين تروريست برخاست.

Array
(
    [0] => stdClass Object
        (
            [ArticleFishId] => 1259
            [SerialNo] => 1225
            [MTitle] => نفوذ صهيونيزم در روسيه تزاري و شوروي
            [FTitle] => 
            [AMTitle] => 
            [AFTitle] => 
            [EMTitle] => 
            [EFTitle] => 
            [ALanguage] => 1
            [TLanguage] => 0
            [ADateS] => 0
            [ADateM] => 0
            [ADateG] => 0
            [Side_NY] => 0
            [Side_NS] => 1
            [Side_B] => 0
            [Side_HY] => 0
            [Side_HS] => 0
            [Side_NE] => 0
            [Side_HE] => 0
            [SourceType] => 3
            [Book] => 0
            [BArticlePageFrom] =>           
            [BArticlePageTo] =>           
            [Magazine] => 0
            [MPublishDateS] => 0
            [MPublishDateM] => 0
            [MPublishDateG] => 0
            [MYear] => 0
            [MNo] => 
            [MSerialNo] => 0
            [MArticlePageFrom] =>           
            [MArticlePageTo] =>           
            [Site] => 13
            [ArticleAddrInSite] => 
            [FishWriter] => 37
            [WriteDate] => 11/12/2006 0:00:00
            [Confirmed] => 1
            [SupervisorView] => 
            [Abstract] => 
            [AAbstract] => 
            [EAbstract] => 
            [Editted] => 0
            [Degree] => 0
            [Mode] => 0
            [fldFirstPage] => 0
            [fldFPMod] => 0
        )

)