مرگ شارون و زوال صهيونيسم

به قلم: دكتر عبدالوهاب المسيري

همزمان با نامشخص بودن اوضاع جسماني آريل شارون نخست وزير رژيم صهيونيستي و ينده و سرنوشت سياسي وي، بار ديگر اظهارنظرها و مناقشات در ميان تحليلگران و نويسندگان صهيونيست درباره ينده دولتي كه شارون در طول سال هي طولاني گذشته نماد آن به شمار مي رفت، از سر گرفته شده است. هر بار كه رژيم صهيونيستي با يك بحران شديد مواجه مي گردد _ كه هر از چند گاهي نيز شاهد چنين بحران هيي در ين رژيم هستيم _ چنين مناقشاتي طرح مي شود.

بري نمونه با آغاز انتفاضه اول فلسطينيان در سال 1987م، "اسرائيل هارئيل" نمينده شهرك نشينان صهيونيست نگراني خود را از هر گونه امتياز دهي رژيم صهيونيستي كه موجوديت دولت (يهودي) را تهديد كند، اعلام كرد. (روزنامه جيروزاليم پست 30/1/1988). يكي از شماره هي مجله آمريكيي نيوزويك نيز روي جلد شماره دوم آوريل سال 2002م. خود تصويري از "ستاره اسرائيل" (ستاره داود علامت پرچم رژيم صهيونيستي) را چاپ كرده بود كه در داخل آن نوشته شده است:"ينده اسرائيل، چگونه باقي مي ماند؟". ين مجله با طرح صريح ين موضوع ين پرسش را مطرح كرد كه "يا دولت يهود خواهد توانست به حيات خود ادامه دهد؟ به چه قيمتي و با چه هويتي؟"

از آن تاريخ زمان زيادي نگذشته بود كه آبراهام بورگ نويسنده و سياستمدار برجسته رژيم صهيونيستي ( و از رؤسي سابق كنست) بار ديگر ين قضيه را طرح كرد و نااميدي خود را از ينده جريان صهيونيسم اعلام كرد و نوشت:"زوال صهيونيسم به دروازه هي ما رسيده است و نسل ما آخرين نسل معتقد به صهيونيسم است". (روزنامه يديوت آهارانوت، 29 اوت 2003م)

فقط چند هفته بعد از آن بود كه يك نويسنده ديگر صهيونيستي به نام "يرون لندن" با انتشار مقاله ي در روزنامه صهيونيستي يديوت آهارانوت (27/11/2003) نگراني مشابهي ابراز داشت. ين مقاله كه "عقربه هي ساعت بري دولت اسرائيل به صفر نزديك مي شود" تاكيد كرد "شمار زيادي از صهيونيست ها ترديد دارند كه يا دولت (عبري) 30 سال ديگر باقي خواهد بود؟".

از آن زمان تاكنون موضوع زوال رژيم صهيونيستي از زويا و ابعاد گوناگوني مطرح شده است و در هيچ يك از آنها روزنه ي از اميد (بري بقي ين رژيم) ديده نمي شود.

يك نويسنده صهيونيست به نام آري شاويت به تازگي با انتشار مقاله ي در روزنامه صهيونيستي هاآرتص كه در تاريخ 13/1/2006 منتشر شد، ين پرسش را طرح كرده است كه يا جريان صهيونيسم بدون شارون – كه در طول 50 سال گذشته نقشي بسيار حياتي بري ادامه بقي دولت يهودي يفا كرده است - قادر به ادامه حيات است؟ ين نويسنده صهيونيست در پيان مقاله چنين نتيجه مي گيرد كه "جامعه ي كه شارون از ميان آن مي رود قابليت آن را دارد كه به آساني به جنگ داخلي كشيده شود".

بي گمان اظهارنظر درباره ينده رژيم صهيونيستي، تاريخ سرنوشتي را كه تجربيات شهرك سازي (و شهرك نشيني) مشابه به آن دچار شده است، در اذهان زنده مي كند. از جمله مهم ترين ين تجربيات، نظام نژادپرست سفيدپوستان در كشور آفريقي جنوبي است. ين نظام ( بر خلاف آنچه هواداران چنين نظام هيي بري توجيه بقيش، آن را ترويج مي كنند ) بدون آنكه قتل عام گسترده گروهي يا عمليات نسل كشي يا جنگ هي داخلي در آن رخ دهد، سقوط كرد. در طول قرن هي گذشته سياه پوستان آفريقيي كه صاحبان اصلي آفريقي جنوبي بودند بر حق خود در برخورداري از مساوات و زندگي شرافتمندانه در سرزمين خود تاكيد كرده اند و با تمام شيوه هي سياسي و فرهنگي و نظامي در مقابل تلاش بري به تسليم واداشتن و حذف و به حاشيه راندن خود مقاومت كردند. پس از سال ها "گفت و گوي مسلحانه" با اقليت سفيد پوست حاكم بر ين كشور، اقليت سفيد پوست دريافت كه با ابزارهي امنيتي يا نظامي نمي تواند به راه حلي دائمي دست يابد و به همين سبب به سرنگوني رژيم نژادپرست تن داد و حاكميت را به نميندگان اصلي ساكنان ين كشور به رهبري نلسون ماندلا سپرد. ماندلا در مدت مبارزه خود به هيچ وجه و حتي در بدترين شريط از حق ملت خود در بكارگيري مقاومت مسلحانه در مقابل شهرك نشينان نژادپرست كوتاه نيامد. ين تفكر و اقدامات عملي در پي آن، نشان دهنده ظهور نظام جديدي بود كه توانست همه شهرك نشينان سفيد پوست را به شهروند دولتي متكثر از نظر ديني و نژادي و مليتي، در بر بگيرد. ين امر زمينه را بري مشاركت همگاني در روند تحولات سياسي و برخورداري از همه حقوق ديني و نژادي خود بدون مطرح شدن رنگ پوست و نوع زبان يا جنسيت فراهم آورد.

الگوي آفريقي جنوبي مي تواند نمونه مناسبي بري تحقق در فلسطين نيز باشد، زيرا با بالا گرفتن "گفت و گوي مسلحانه" نگهداري مجموعه شهرك هي صهيونيست بري كشورهي استعماري كه حامي آن هستند، هزينه زيادي خواهد داشت و ممكن است كه شهرك نشينان صهيونيست نيز به ين نتيجه برسند كه ديگر راه حل هي نظامي و امنيتي كارگر نيست و راهي جز كنار گذاشتن نژادپرستي و ادعاهي ملي و مذهبي شان وجود ندارد. ين امر نيازمند آن است كه مقاومت فلسطينيان به اشكال گوناگون و در راس آن مبارزه مسلحانه ادامه يابد و همزمان به شهرك نشينان صهيونيست به ويژه يهوديان شرقي (يهودياني كه از مشرق زمين به فلسطين آمده اند) پيام داده شود كه راه حل عرب ها بري مسأله اشغال فلسطين به معني كشتار يهوديان يا نسل كشي و نابودي آنان نيست و ين ادعاها فقط از سوي رهبران صهيونيستي مطرح مي شود. راه حل فقط آن است كه نظام و دولت نژادپرست از بين برود و جامعه ي جديد بر اساس اصول انساني و دمكراتيك تشكيل گردد، زيرا دولت صهيونيستي خود اعتراف دارد كه دولت همه شهرونداني كه در داخل ين سرزمين زندگي مي كنند، نيست، بلكه دولت يهوديان همه جهان است كه در خارج ين سرزمين زندگي مي كنند. ين نگرش ادعي عجيبي است كه نه در تاريخ و نه در عرف و نه در قوانين بين المللي پيه و اساس مقبولي ندارد. دولت صهيونيستي همچنين خواستار "حق بازگشت" يهوديان سراسر جهان شده است و حال آنكه هزاران سال از زمان حضور كذيي آنان در سرزمين فلسطين گذشته است و اكثريت يهوديان جهان نيز زندگي در رژيم صهيونيستي را كه از ثبات و امنيت برخوردار نيست، نمي پذيرند و حاضر به زندگي در آن نيستند و جالب آنكه ين دولت همزمان ين حق (بازگشت) را بري فلسطينياني كه چند سال پيش از سرزمين و ديار و كاشانه خود رانده و آواره شده اند، انكار مي كند.

ضرورت دارد كه ين نگرش نوين كه از ويژگي هي انساني و دمكراتيك برخوردار است به اقدامات مشخص و عملي تبديل شود كه در راس آن لغو و ابطال "حق بازگشت يهوديان جهان" به فلسطين است كه يك نظريه نژادپرستانه است و لغو فعاليت "صندوق ملي يهوديان" كه از جمله قوانين نژادپرستانه آشكار و يكي از ستون هي اصلي جريان شهرك سازي است، قرار دارد. قوانين مربوط به ين طرح (صندوق ملي يهود) همه غير يهوديان را از داشتن زمين يا كار در جيي كه به ادعي آنها "مال ملت يهود" است، محروم مي كند. ين بدان معناست كه عرب هيي كه شهروند همان دولت صهيونيستي به شمار مي روند نيز از داشتن زمين كه آژانس يهود در تملك خود گرفته است و 90 درصد از سرزمين فلسطين اشغالي را تشكيل مي دهد، منع مي شوند. لازم به ذكر است كه ين گونه قوانين نژادپرستانه مقوله "يهودي" را به مقوله ي حقوقي و قانوني تبديل مي كند و ين امر به وضوح نشان مي دهد كه ين نژادپرستي صهيونيستي بخش جديي ناپذير اصول قانوني دولت صهيونيستي است و ين امر يكي از ويژگي هي اساسي حكومت هي شهرك نشين و اشغالگر است، زيرا تبعيض نژادي از يك عمل كه نژادپرستان متعصب مرتكب مي شوند به يك مصوبه و اصل قانوني بدل مي شود و در پي آن هر كس كه آن را ناديده بگيرد، مجازات مي شود. در ينجا بيد تاكيد شود كه پيگيري مبارزه مسلحانه از سوي ساكنان اصلي آفريقي جنوبي يكي از عناصر تعيين كننده در فروپاشي و زوال نظام آپارتيد در ين كشور بوده است و حال آنكه ين نظام نزديك به 4 قرن در آفريقي جنوبي حكومت كرده و يك قدرت مستقل بود و تكيه چنداني به خارج از كشور نداشت و ين امر برخلاف وضعيت رژيم صهيونيستي است. نكته ديگر نيز ين است كه ين رژيم همچنين از هيچ تلاشي بري بهره گيري از انواع روش هي سركوب و ستم و شكنجه ساكنان اصلي سرزمين (فلسطين) ابيي ندارد. همين نمونه مي تواند پاسخ بسيار مناسبي به آن كساني باشد كه جيگاهي بري مقاومت فلسطين قائل نيستند يا از مبارزان مي خواهند كه آنچه آن را "خشونت" مي نامند، پيان دهند تا آنكه آمريكا از آنان خشنود گردد. ين نمونه همچنين مي تواند پاسخ مناسبي به آن دسته از كساني باشد كه فكر مي كنند رژيم صهيونيستي به "واقعيتي انكار ناپذير" تبديل شده است و راهي بري مقابله و مبارزه عليه آن وجود ندارد و به همين علت جز همنشيني با آن و پذيرش موجوديتش و اذعان به شريط وجودي آن، چاره ي نيست. والله أعلم /var/www/vhosts/rasad.ir/httpdocs/farsi/ArticleFish/Articles/1371.htm

Array
(
    [0] => stdClass Object
        (
            [ArticleFishId] => 1416
            [SerialNo] => 1371
            [MTitle] => مرگ شارون و زوال صهيونيسم
            [FTitle] => 
            [AMTitle] => 
            [AFTitle] => 
            [EMTitle] => 
            [EFTitle] => 
            [ALanguage] => 1
            [TLanguage] => 0
            [ADateS] => 0
            [ADateM] => 0
            [ADateG] => 0
            [Side_NY] => 0
            [Side_NS] => 1
            [Side_B] => 0
            [Side_HY] => 0
            [Side_HS] => 0
            [Side_NE] => 1
            [Side_HE] => 0
            [SourceType] => 3
            [Book] => 0
            [BArticlePageFrom] =>           
            [BArticlePageTo] =>           
            [Magazine] => 0
            [MPublishDateS] => 0
            [MPublishDateM] => 0
            [MPublishDateG] => 0
            [MYear] => 0
            [MNo] => 
            [MSerialNo] => 0
            [MArticlePageFrom] =>           
            [MArticlePageTo] =>           
            [Site] => 11
            [ArticleAddrInSite] => 
            [FishWriter] => 37
            [WriteDate] => 4/11/2005 0:00:00
            [Confirmed] => 1
            [SupervisorView] => 
            [Abstract] => 
            [AAbstract] => 
            [EAbstract] => 
            [Editted] => 1
            [Degree] => 0
            [Mode] => 0
            [fldFirstPage] => 0
            [fldFPMod] => 0
        )

)