كنست

كنست يا پارلمان اسراييل,قوه ي مقننه در نظام حكومتي اسراييل به شمار مي رود و هيئت وزيران مشروعيت خود را از آن مي گيرد.بنابراين ,كنست هسته ي اصلي نظام سياسي اسراييل است .كنست نام خود را از عبارت "هكنيست هگدولا" به معني "شوراي عالي" كه به مثابه هيئت قانون گذاري يهود در اوايل دوره ي هيكل دوم (اواخر قرن ششم قيل از ميلاد )بود ,گرفته است .كنست در دو مرحله جايگزين مجمع منتخبان يا (اسفايت هنفحاريم )شده است .مرحله ي اول تشكيل"شوراي ملت " در آستانه ي پايان دوره ي قيمومت انگلستان بر فلسطين و مرحله ي دوم تشكيل "شوراي موقت دولتي" پس از اعلام تشكيل دولت اسراييل .

اعضاي مجمع منتخبان به پيشنهاد شوراي موقت (هفاعد هزماني)و نظارت آن شورا در 19 آوريل 1920از طريق مراجعه به آراي عمومي ساكنان يهودي فلسطين برگزيده شدند .مجمع منتخبان با تشكيل اجلاسي در شهر بيت المقدس در 7 اكتبر 1920خود را "رهبر ملي مستقل يهوديان فلسطين ","يگانه نماينده ي آنان در مسايل داخلي و خارجي " و موسسه ي عالي بهبود اوضاع ملي يهود در سرزمين اسراييل " و در نتيجه صاحب تمامي اختيارات حقوقي و قانون گذاري يهوديان در كليه ي زمينه هاي مربوطه خواند .اين مجمع ,شورايي به نام"شوراي ملي "برگزيد و آن را ماُمور تهيه ي قانون اساسي كرد .هربرت سموييل به عنوان نماينده ي عالي دولت قيم ,اين دو تشكل منشعب از " كنست اسراييل "را (كه يك جمعيت سياسي مركب از نمايند گان از كليه ي احزاب و فرق يهودي فلسطين بود )به رسميت شناخت .

نخستين مجمع منتخبان از 314عضو تشكيل شد و در6 دسامبر 1925دومين مجمع منتخبان مركب از 221 عضو برگزيده شد.دولت قيم مجمع منتخبان را از تهيه و تدوين قانون اساسي مختص يهود منع و او را ملزم به تبعيت از قانون فرق مذهبي (مصوب سال 1926)كرد.قانون مذكور يهوديان را مكلف به پيوستن به " كنست اسراييل " نمي كرد وبه همين دليل جمعيت مذهبي ارتدوكس "اگودات يسراييل" كه " مجمع منتخبان " و "شوراي ملي " را نپذيرفته بود از اين تشكل خارج شد .در 5 ژانويه 1931 سومين مجمع منتخبان با انتخاب تنها 71 عضو تشكيل گرديد.انقلاب كبير عربي (1936 تا 1939)و سپس جنگ جهاني دوم برگزاري انتخابات مجمع چهارم را تا اول جولاي 1944 به تعويق انداخت .به همين دليل مجمع سوم در اين مرحله ي سرنوشت ساز ,نقش مهمي در راهبري مهاجرت يهوديان به فلسطين و به تبع آن هدايت جنبش جهاني صهيونيزم يا آژانس يهودي ايفا نمود .مجمع چهارم منتخبان تا پايان دوره ي قيمومت انگليسي ها بر فلسطين و تشكيل اسراييل به كار خود ادامه داد كه بعدها با تغيير نام مجمع موسسان به كنست در 13فوريه 1949 ,به طور رسمي ملغي اعلام گرديد.

متعاقب پايان قيمومت انگلستان "شوراي ملي" در اول مارس 1948 پس از مشورت با كميته ي اجرايي آژانس يهود (شاخه ي فلسطين), تصميم به تشكيل كابينه ي موقت و يك شوراي موقت دولتي گرفت.شوراي موقت دولتي از 37 عضو به شرح زير تشكيل شده بود : 14 نفر از به اصطلاح شوراي ملي ,12 نفر از آژانس يهودي و 11 نفر از سازمان ها و تشكلات مختلف .از آنجا كه دوره ي قيمومت هنوز به اتمام نرسيده بود,اين شورا ابتدا به نام "شوراي ملت " نام گذاري شد.شوراي ملت 13 نفر از اعضايش را به عنوان بازوي اجرايي خود و با نام " مجمع ملت " برگزيد .پس از تاُسيس اسراييل ,شوراي ملت به "شوراي موقت دولتي" تغيير نام داد و مجمع ملت "كابينه ي موقت " شد .در اعلاميه ي استقلال مقرر شده بود كه نخستين انتخابات عمومي مجمع موسسان در اول اكتبر 1948 انجام پذيرد ولي اين انتخابات در 25 ژانويه 1949 برگزار شد .در اين فاصله كار شوراي موقت دولتي بر وضع قوانين عمده ي لازم براي اداره ي امور دولت متمركز بود .بدين منظور شوراي ياد شده ابتدا شرايط كتاب سفيد سال 1939 را كه در آن مهاجرت يهوديان به فلسطين و تملك اراضي آنان در آن سرزمين را محدود مي كرد,لغو نمود .سپس "نظام نامه ي قانون و اداره " (مصوب سال 1948)را كه براساس آن اختيارات دولت قيم به دولت اسراييل انتقال يافته بود ,تدوين كرد.فراهم نمودن مقدمات انتخابات سراسري و سرشماري جمعيت ,از ديگر اقدامات اين شورا در اين مرحله بود .

به دنبال انتخابات سراسري 25 ژانويه 1949,مجمع موسان نخستين اجلاس خود را با سخنراني حييم و ايزمن كه رياست شوراي موقت دولتي را بر عهده داشت ,در ساختمان آژانس يهودي در شهر بيت المقدس در 4 فوريه 1949 برگزار كرد.در اين اجلاس يوسف شبرنتاك به عنوان رييس مجمع برگزيده شد.در 16 فوريه همان سال مجمع موسسان "قانون انتقال" را كه مكمل "نظام نامه ي قانون و اداره " مصوب سال 1948 بود ,تصويب كرد.در اين قانون تصريح شده بود كه در اسراييل دستگاه قانون گذاري اسراييل تنها از يك پارلمان بنام كنست تشكيل مي شود .تعداد اعضاي كنست 120 نفر مي باشد و انتخاب آنان براساس نسبت آرا صورت مي گيرد. در آن جلسه ,كنست حييم و ايزمن را به عنوان اولين رييس دولت اسراييل برگزيد. روز بعد بن گوريون رييس كابينه ي موقت ,طبق قانون انتقال,استعفاي كابينه اش را تقديم رييس دولت كرد كه با آن موافقت شد .در روز 24 فوريه 1949 حييم و ايزمن پس از مشورت با احزاب حاضر در كنست ,راويد بن گوريون را ماُمور تشكيل كابينه ي جديد كرد .در 8 مارس 1949 بن گوريون كابينه ي خود را تقديم كنست كرد كابينه ي وي توانست با 73 راُي موافق در مقابل 45 راُي مخالف راُي اعتماد بگيرد.تا 11دسامبر 1949 جلسات كنست در شهر تل آويو تشكيل مي شد ولي پس از آن به طور دايم به شهر بيت المقدس نقل مكان نمود .در تابستان سال 1966 ساختمان جديد كنست (مشكان هكنيست )كه با پول اهدايي يك سرمايه دار يهودي اهل فرانسه به نام جيمزدي روچيلد ساخته شده بود ,افتتاح شد .

الف) اختيارات و وظايف كنست

در قانون مبنا ويژه ي كنست ,كه آخرين اصلاحيه ي آن در تاريخ اول فوريه 1958 انجام گرفت ,نظام نامه ي انتخابات سراسري كنست و وظايف و اختيارات آن مشخص گرديده است .مطابق اين قانون ,كنست (يا همان پارلمان اسراييل)مجلسي است كه از 120عضو تشكيل مي گردد و همگي با راُي مخفي و براساس نسبت آرا انتخاب مي شوند .تمامي شهروندان اسراييل كه به سن 18 سالگي رسيده اند ,حق شركت در انتخابات را دارند.همچنين هر اسراييلي كه به سن 21 سالگي رسيده باشد مي تواند نامزد عضويت در كنست شود .البته رييس دولت ,علماي دين كه از دولت حقوق دريافت مي – كنند ,قضات ,افسران ارتش و كارمندان عالي رتبه ,حق نامزدي براي عضويت در كنست را ندارند .در سال 1985 كنست با تصويب لايحه أي الحاقي عضويت دسته أي از افراد را در كنست ممنوع كرد اين افراد عبارتند از كساني كه به دليل خيانت به كشور محكوم شده اند و نيز كساني كه نام آنها در ليست انتخاباتي آن دسته از احزابي كه با يهودي بودن دولت اسراييل يا ماهيت به اصطلاح دموكراتيك اين دولت مخالفند آمده باشد . مدت دوره ي نمايندگي چهار سال است كه از تاريخ انتخاب شدن آغاز و با تشكيل نخستين جلسه ي كنست بعدي پايان مي يابد .كنست مي تواند پيش از اتمام دوره ي چهار ساله اش خود را منحل كند .كنست انحلال خود را پس از تصويب قانون خاصي كه در آن تاريخ انتخابات سراسري بعدي معين شده باشد ,اعلام مي كند .به منظور نظارت بر روند برگزاري انتخابات ,كنست مبادرت به تشكيل "هيئت مركزي انتخابات " مي نمايد و معمولا" رييس دادگاه عالي عدليه رياست آن را برعهده دارد.

حد نصاب معيني جهت رسميت يافتن جلسات كنست منظور نشده و كليه ي تصميمات براساس آراي اكثريت نسبي نمايندگان حاضر در جلسه و بدون احتساب آراي نمايندگان ممتنع ,اتخاذ مي گردد.جلسات كنست جز در مواردي خاص علني است .كنست هر سال در دو دوره ي (زمستان و تابستان)تشكيل جلسه مي دهد ؛ مشروط بر اين كه مجموع مدت زمان دو دوره كمتر از 8 ماه نباشد .در هنگام تعطيلات كنست و در صورت درخواست كابينه يا حداقل 20 نماينده ,مي توان نمايندگان را براي تشكيل جلسه ي فوق العاده فراخواند. نمايندگان از دولت حقوق دريافت مي دارند و حق دريافت حقوق ديگري ندارند .ساختمان و اطراف كنست مصونيت قانوني دارد و گارد كنست كه تابع دستورات رييس كنست است ,ماُموريت حفظ نظم و تاُمين آن را بر عهده دارد.نمايندگان نيز مصونيت قانوني دارند و اين مصونيت تنها به وسيله ي خود كنست قابل سلب است . كنست دستگاه قانون گذاري دولت به شمار رفته و دادگاه ها حق نقض مقررات آن را ندارند .كنست با آراي مخفي نمايندگان ,رييس دولت را انتخاب مي كند و در شرايط معيني مي تواند وي را بر كنار نمايد .دادن راُي اعتماد به كابينه و پس گرفتن آن از حقوق منحصر به فرد كنست است.كنست بر عملكردكابينه نظارت داشته ودرجلسات عمومي تصميمات وسياست هاي آن را مورد بحث و بررسي قرار مي دهد .برحسب "قانون ناظر دولت " رييس دولت به پيشنهاد كنست ,ناظر دولت را منصوب مي كند .ناظر دولت گزارش ساليانه ي خود را تقديم رييس دولت مي نمايد و پس از طرح و بررسي در يك كميته ي ويژه ,خلاصه ي نظرات متخذه جهت بحث و گفت و گو در جلسات عمومي مطرح مي گردد.

هر دوره ي جديد كنست (4ساله )يك هفته پس از برگزاري انتخابات و در روز دوشنبه طي مراسم خاصي با حضور رييس دولت كار خود را آغاز مي كند .رييس دولت پس از ايراد سخنراني از نماينده أي كه نسبت به بقيه سن بيشتري دارد مي خواهد تا رياست جلسه را برعهده گيرد. رييس سني پس از قرارگرفتن در جايگاه مربوط ,ابتدا از نمايندگان مي خواهد تا سوگند ياد كنند .سپس در ادامه جلسه افتتاحيه ,رييس و نواب كنست (2تا8 نفر)انتخاب مي گردند .حفظ نظم ,اداره ي جلسات و نظارت بر كار كنست ضمن ضبط و ربط امور داخل ساختمان مي تواند دستور بازداشت افراد را بدهد و در غياب رييس دولت نيز وظايف قانوني وي را برعهده بگيرد .كار اصلي كنست به وسيله ي كميسيون هاي دايمي انجام مي شود و موضوعات مطرح شده در دستور كار ,با توجه به آيين نامه ي داخلي كنست ,در جلسات عمومي مورد بحث و بررسي قرار مي گيرد .كميسيون ها از نمايندگان احزاب حاضر در كنست تشكيل مي شوند .رياست اين كميسيون ها و تعداد اعضاي هريك از احزاب در آنها بستگي به موقعيت آن حزب در كنست دارد .هر كميسيون از نوزده عضو تشكيل مي شود و در حال حاضر ده كميسيون به شرح زير وجود دارد:

1-امور خارجه و امنيت

2-قانون اساسي ,قاوانين و قضاوت

3-آموزش و فرهنگ

4-اقتصاد

5-امور كنست

6-دارايي

7-كار و رفاه اجتماعي

8-امور داخلي و محيط زيست

9-بازرسي دولت

10-مهاجرت و پذيرش

كنست مي تواند كميته هاي فرعي يا ويژه را به منظور تحقيق در مورد قضاياي به خصوص يا تفحص در عملكرد كابينه يا بعضي وزارت خانه ها تشكيل دهد. به جز يك جلسه در هر هفته كه به منظور طرح پيشنهادات نمايندگان اختصاص مي يابد ,دستور كار ساير جلسات توسط رييس كنست و به پيشنهاد هئيت وزيران تهيه مي شود .كنست در روزهاي دوشنبه ,سه شنبه و چهارشنبه ي هر هفته تشكيل جلسه مي دهد .طرح ها و لوايح در سه شور به تصويب مي رسد و پس از امضاي نخست وزير ,وزير مربوطه و رييس دولت و انتشار در روزنامه ي رسمي ,قوانين مصوب به مورد اجرا گذاشته مي شود .تصويب يك قانون در پنج مرحله به شرح زير انجام مي گيرد:

1-تهيه پيش نويس طرح(توسط هيئت وزيران يا ارايه كننده ي طرح),انتشاردر روزنامه ي رسمي و قرار دادن آن در دستور كار كنست حداقل 48 ساعت قبل از شروع بررسي .

2-در شور اول ,ابتدا صاحب طرح (وزير مسوول اجراي طرح در صورت تبديل شدن به قانون)محتواي آن را بيان مي كند سپس نمايندگاني كه تمايل دارند ,با نظر رييس كنست هر كدام به مدت 10تا 20 دقيقه به بحث و گفت و گو درباره ي كليات طرح مي- پردازند .آن گاه صاحب طرح به پرسش هاي نمايندگان پاسخ مي دهد و بالاخره راُي گيري در خصوص طرح در شور اول انجام مي شود .

3-در صورت آوردن راُي در شور اول ,طرح در اختيار كميسيون مربوط قرار مي گيرد تا پس از بررسي مفصل در جلساتي غير علني ,درباره ي بند بند آن راُي گيري شود .

4-كميسيون طرح را به همراه اصلاحات پيشنهادي به كنست ارجاع مي دهد تا در يك جلسه ي عمومي مطرح و مورد بحث و بررسي قرار گيرد .پس از بررسي اصلاحات و پاسخ رييس كميسيون ,درباره ي آن راُگيري به عمل مي آيد و اصلاحاتي كه در شور دوم مورد تصويب نمايندگان قرار مي گيرد,به اصل طرح اضافه مي شود .

5-در شور سوم تمامي طرح كنست به منظور راُگيري نمايندگان در جلسه ي عمومي كنست مطرح مي شود و نمايندگان بدون اظهار نظر مجدد درباره ي آن ,راُي نهايي خود را اعلام مي دارند و در صورت موافقت اكثريت نمايندگان حاضر, طرح تصويب و تبديل به قانون شده و در روزنامه ي رسمي منتشر مي شود .در غير اين صورت طرح مردود اعلام مي شود .

اغلب طرح ها و لوايحي كه در كنست مطرح مي شود ,از سوي هيئت وزيران تقديم مي- شود .طرح ها و لوايح در وزارت خانه ها تهيه شده و توسط مدير كل هر وزارت خانه به اطلاع وزير مربوط مي رسد .وزير مذكور لايحه را در جلسه ي هيئت وزيران مطرح مي- كند و در صورت موافقت هيئت وزيران ,به نام هيئت وزيران و با رعايت مقررات ذي ربط در كنست مطرح مي گردد تا پس از بحث و گفت وگو به راُي گيري گذاشته شود . به جز طرح ها و لوايح تقديمي هيئت وزيران ,طرح هاي خاصي هم وجود دارد كه افراد حقوقي به نيابت از احزاب خود تقديم كنست مي كنند .هر يك از احزاب در هر دوره از كنست اجازه دارد سه طرح تقديم كنست كند .بنابراين نماينده ي كنست بدون موافقت رييس حزب مربوطه نمي تواند طرحي تقديم كنست نمايد. به همين دليل بيش از 90% از قوانين مصوب كنست ,توسط هيئت وزيران ارايه مي شود .

ب) انتخابات كنست

برحسب قانون انتخابات كنست ,مدت دوره ي نمايندگي چهار سال مي باشد و راُي دهندگان (شهرونداني كه در روز 31 دسامبر پيش از زمان انتخابات ,به سن 18سالگي رسيده باشند )مي توانند شخصا" با مراجعه به حوزه ي انتخابيه مربوطه راُي خود را داخل صندوق اخذ آرا بريزند .عدم حضور فرد راُي دهنده در روز انتخابات در حوزه ي انتخابيه , او را از حق شركت در انتخابات محروم مي كند (نظاميان ,كارمندان ,سفارت خانه ها و غيره مستثنا هستند )قانون ,آزادي تبليغات و حق نامزدي كليه ي افرادي را كه درروز ارايه ليست انتخاباتي حزب ذي ربط به سن 21 سالگي رسيده باشند تضمين مي كند . انتخابات به صورت مستقيم ,برابر ,مخفي و براساس نسبت آرا انجام مي شود .سراسر اسراييل حوزه ي انتخاباتي واحد محسوب مي شود .تمامي ليست هاي انتخاباتي واجد شرايط نامزدي در انتخابات شركت داده مي شوند و هر ليست انتخاباتي كه حداقل 5/1% آرا را بدست آورد ,وارد كنست مي شود .تعداد نمايندگان هر يك از احزاب در كنست با تعداد آرايي كه حزب به دست آورده است متناسب بوده و از طريق تقسيم مقدار آرا بر تعداد كل نمايندگان كنست (كه 120 نفر مي باشند )محاسبه مي شود .نظارت بر انتخابات بر عهده يك هيئت مركزي متشكل از نمايندگان احزاب مختلف با توجه به جايگاه هر كدام و به رياست يك عضو از دادگاه عالي عدليه است .هيئت مركزي نظارت بر انتخابات يك دسته هيئت هاي فرعي برمي گزيند كه اين هيئت ها ,گروه هاي ناظر بر صندوق هاي اخذ آرا را منصوب مي كنند .به تصميمات هيئت مركزي نمي توان اعتراض كرد. وزارت كشور ليست هاي راُي دهندگان را تنظيم مي كند و فرد يا افراد معترض مي توانند شكايت خود را تسليم يكي از دادگاه هاي مركزي كنند .

راُي دهندگان نه به تك تك نامزدها, بلكه به نفع ليست هاي انتخاباتي احزاب راُي مي دهند .نام برندگان در انتخابات به ترتيب ليست احزاب و با توجه به شمار كرسي هاي آنان اعلام مي شوند اين امر تعداد آرايي را كه هر ليست كسب كرده است ,مشخص مي سازد .چنان چه بعدها به طور مثال يكي از نمايندگان فوت كند ,اولين نفري كه نامش در ليست انتخاباتي پس از افراد انتخاب شده آمده است جاي وي را مي گيرد .به منظور تاُمين هزينه ي تبليغات احزاب مختلف ,دولت مقداري كمك مالي در اختيار هريك از آنها قرار مي دهد .ميزان پول اعطايي به احزاب با توجه به موقعيتي كه آنان در كنست دارند ,تفاوت مي كند .به منظور ساماندهي به اين امر و تعيين حداكثر بودجه ي تبليغات انتخاباتي احزاب ,دستورالعمل مشخصي تهيه و تنظيم شده است .ليست هاي جديد در صورتي از كمك مالي دولت برخوردار مي شوند كه حداقل يك كرسي را در كنست به دست آورند .احزاب اجازه دارند درصد معيني از هزينه هاي تبليغاتي شان را از بودجه ي خود تاُمين كنند .در اين صورت ناظر دولت بر بودجه ي تبليغاتي اين احزاب نظارت خواهد داشت .چنين نظام پارلماني قاطع ,همه پرسي ها را عملا" بي اثر مي كند و كوشش هايي را كه در خود كنست براي تغيير نحوه ي انتخابات كنست از طريق ارايه ي طرح هايي تازه يا مراجعه به آراي عمومي ,صورت مي پذيرد ناكام مي نمايد .كساني كه خواهان ايجاد دگرگوني در روند انتخابات كنست بودند ,ادعا داشته اند كه طريقه ي كنوني انتخابات زمينه را براي پراكندگي حزبي فراهم مي كند و اين پراكندگي طبق ادعاي اين عده ,به استمرار بقاي تعدادي از احزاب كوچك مي انجامد و به تبع آن اكثريت مطلق در كنست براي هيچ يك از احزاب بزرگ كه قادر خواهند بود به تنهايي كابينه را تشكيل دهند ,فراهم نخواهد شد.

ليست هاي انتخاباتي (به منظور شركت در انتخابات سراسري)به وسيله ي احزاب حاضر در كنست يا يك گروه 2500 نفره از واجدين شرايط براي راُي دادن ,تسليم هيئت مركزي انتخابات مي شود .نامزدها موافقت خود را كتبا" به اين هيئت اعلام مي دارند . احزاب عمده ي اسراييل ,ليستي شامل 120 نفر (به تعداد اعضاي كنست )را ارايه مي دهند .موفقيت هر يك از نامزدها به ترتيب اسامي آنان در ليست و شمار كرسي هايي كه حزب مربوطه در انتخابات به دست مي آورد بستگي دارد.پيش از برگزاري انتخابات , احزاب مختلف مي توانند با يكديگر ائتلاف كنند .توافق بر سر برنامه ي سياسي و نيز ترتيب نامزدها در ليست انتخاباتي مشترك و يا واگذاري آراي باقيمانده پس از تقسيم كل آراي كسب شده ميان نامزدهاي احزاب ائتلافي ,مي تواند زمينه ساز چنين ائتلاف هايي باشد .سران احزاب از ترتيب نامزدها در ليست انتخاباتي به عنوان ابزاري براي فشار آوردن برآنها استفاده مي كنند ,زيرا تهيه ي ليست هاي انتخاباتي و پس و پيش كردن اسامي در اين ليست ها به دست سران احزاب است و در مواقع بسياري اين امر وجه المصالحه اتحاديه ها ,طوايف يا سازمان ها و تشكل هاي مردمي قرار مي گيرد . شرقي يا غربي بودن نامزدها تاُثير زيادي در انتخابات سراسري وترتيب آنان درليست هاي انتخاباتي دارد ,و در حالي كه پايگاه اصلي حزب كارگر را عموما" يهوديان غربي تشكيل مي دهند ,موفقيت حزب ليكود و به قدرت رسيدن آن ,نتيجه ي مستقيم جذب آراي يهوديان شرقي است .به منظور كاستن از تسلط رهبران و كميته هاي مركزي و به تبع آن جلوگيري از يكه تازي هيئت هاي گزينش احزاب در تهيه و ارايه ليست هاي انتخاباتي ,برخي از اين احزاب درسال هاي اخير مبادرت به انجام انتخابات اوليه كرده اند. اين انتخابات از پايين ترين رده ها شروع و به هيئت گزينش ختم مي شود و كنگره ي عمومي حزب و كميته ي مركزي آن را نيز در بر مي گيرد .

ميانگين سن اعضاي كنست بالاتر از ساير مردم و درصد اعضايي مرد به اعضاي زن حدود ده به يك است و اقليت ها از سهم مناسبي در كنست برخوردار نيستند .اغلب نمايندگان برگزيده شده به دليل پيوستن زود هنگام به حزب مربوطه و فعاليت مستمر دربخش هاي مختلف آ، و در نتيجه نيل به مقام هاي والاي حزبي ,توانسته اند به اين مهم نايل شوند .كساني را كه براي عضويت در كنست برگزيده مي شوند ,نمي توان به علت عدم تبعيت از خط مشي حزب مربوطه از كنست اخراج كرد.با اين حال انضباط حزبي با قاطعيت هر چه تمام تر اعمال مي شود و كساني كه با حزب همراه نشوند در ليست هاي انتخاباتي كنست بعدي تاوان مخالفت خود را مي پردازند .با توجه به قانون فعلي انتخابات ,پايگاه انتخاباتي نامزدهاي عضويت در كنست نه براساس موقعيت جغرافيايي بلكه با توجه به شغل و موقعيت حزبي آنان شكل مي گيرد. با اين وجود اعضاي كنست بخش زيادي از وقت خويش را صرف رسيدگي به شكايات شهروندان عليه كارمندان دولت و تلاش براي حل مشكلات آنها از طريق تماس با وزرا ,مديران دولت و غيره مي كنند.

شوراهاي محلي

هم زمان با اعلام تشكيل دولت اسراييل, 8 شوراي محلي كه عبارتند از : دو شوراي يهودي (در شهرهاي تل آويو و بيتح تكفا), دو شوراي عربي( در شهرهاي ناصره و شفا عمرو )و چهار شوراي مختلط (در شهر هاي بيت المقدس ,حيفا ,صفد و طبريا) وجود داشت .شوراهاي يهودي جايگزين شوراي محلي شهرهاي عكا, بئرالسبع , بيان , يافا, اللد , مجدل و رمله- كه به دليل بيرون راندن اكثريت ساكنان عرب اين شهرها از ادامه كار بازمانده بودند –شدند. در بيت المقدس ,شوراي جديدي كه از يهوديان تشكيل شده بود , اداره ي اين شهر را به عهده گرفت .در آن سال ها ,24شوراي محلي (كه فقط يك شوراي محلي به نام كفرياسيف در دست عرب ها بود ), دو شوراي روستايي يهودي و چهار شوراي كشوري (يهودي يا مختلط ) در اسراييل وجود داشت .در آغاز امر وزير كشور در كابينه ي انتقالي اسراييل , اختيارات وزير مختار را در زمينه ي شوراها به عهده گرفت .ولي كنست به سرعت وارد عمل شد و به منظور مقابله با اوضاع جديد به خصوص در ارتباط با تركيب جمعيت ,پي در پي قوانين لازم را تصويب كرد. پس از گام هاي اوليه أي كه در سال 1948برداشته شد ,كنست در سال 1950مبادرت به اصلاح همه جانبه ي قانون مربوطه كرد. براساس اين اصلاحيه ديگر رييس و نايب رييس شوراهاي محلي توسط وزير كشور منصوب نمي شوند بلكه اين افراد توسط اعضاي شوراها برگزيده خواهند شد .همچنين تصميم گرفته شد انتخابات شوراها به صورت مستقيم و براساس نسبت آرا برگزار شود .گروه هاي مختلف كه اغلب به احزاب وابسته اند و حتي برخي از آنان نيز از قدرت هاي محلي محسوب مي شوند ,با ارايه ي ليست هاي انتخاباتي, به رقابت با يكديگر مي پردازند .در اسراييل , انتخابات شوراهاي محلي همواره صحنه ي رقابت شديد گروه هاي گوناگون بوده و شوراهاي متشكله اغلب ائتلافي مي باشند .شوراها به صورت غير مستقيم با كابينه ي ائتلافي پيوند خورده و عزل و نصب ها در اين شوراها تحت تاُثير اين پيوند قرار دارد.

نخستين انتخابات شوراهاي محلي در 12 نوامبر 1950انجام گرفت. در سال 1953 كنست تصميم به برگزاري هم زمان انتخابات پارلماني و شوراها گرفت و همين امر به سياسي شدن شوراها انجاميد .قانون شوراها شاهد اصلاحات بسياري بوده است .همه ي اين اصلاحات در سال 1965 در يك قانون جمع بندي شد .با اين حال در سال هاي بعد در اين قانون اصلاحاتي به عمل آمد و براساس آن شوراهاي محلي با توجه به ميزان جمعيت , به سه سطح تقسيم شدند:

1-شوراهاي روستايي كه با توجه به ميزان جمعيت روستاي مورد نظر ,به (الف) و (ب) تقسيم مي گردند .

2-شوراهاي منطقه أي كه هر يك از چند شوراي روستايي تشكيل مي شوند .

3-شوراهاي شهري كه به مناطق بالاي بيست هزار نفري مربوط مي شوند و از شرايط خاصي برخوردارند.

وزارت كشور به واسطه ي استانداران در استان هاي شش گانه (شامل چهارده شهرستان) بر كليه ي شوراها نظارت دارد. چنانچه يك شوراي محلي به هر دليلي نتواند به وظايفش عمل كند ,وزارت كشور مي تواند آن شورا را منحل و شورايي جديد جايگزين آن كند . تعداد اعضاي هر شورا برحسب وسعت شهر يا شهرك بين 9 تا 31 نفر تغيير مي كند . انتخابات شوراها تا سال 1978 مانند انتخابات كنست براساس نسبت آرا انجام مي گرفت و رييس شورا همانند نخست وزير ,پس از رايزني هايي ميان گروه هاي ائتلافي برگزيده مي شد ,اما پس از آن مقرر شد تا انتخاب رييس شورا به صورت مستقيم و انتخاب ساير اعضاي شورا براساس نسبت آرا صورت گيرد. رييس شورا بايد حداقل 4% از آرا را به دست آورد و در غير اين صورت انتخابات پس از دو هفته تكرار مي شود .

هم اكنون (سال 1995ميلادي) در اسراييل 1400 شوراي محلي وجود دارد كه در زمينه هاي زير فعاليت مي كنند:

1-فراهم كردن خدمات دولتي

2-بسيج كردن قواي سياسي

3-توسعه ي ارتباطات ميان توده ي مردم و جناج هاي سياسي

4-حفظ تنوع (مليتي) لازم و مطلوب در دولتي مانند اسراييل كه بيش تر جمعيت آن مهاجرند .

شوراها در زمينه ي آب ,برق ,بهداشت ,راهداري ,پارك هاي عمومي ,آتش نشاني و غيره هماهنگي هاي لازم را به عمل مي آورند .دولت 2/1 تا 3/2 بودجه ي شوراها را تاُمين مي كند و مابقي آن از طريق ماليات تاُمين مي شود .استان هاي شش گانه ي اسراييل عبارتند از :

1-استان بيت المقدس با مركزيت شهر بيت المقدس ؛

2-استان شمالي با مركزيت شهر ناصره ؛

3-استان حيفا با مركزيت شهر حيفا؛

4-استان ميانه با مركزيت شهر رمله ؛

5-استان تل آويو با مركزيت شهر تل آويو ؛

6-استان جنوب با مركزيت شهر بئرالسبع ؛

دراسراييل تقريبا"40 شهرداري ,125شوراي محلي ,54شوراي منطقه أي , 825كميته ي محلي ,32 اتحاديه ي شهرها , 204 شوراي مذهبي و 132 كميته ي ديگر وجود دارد.

Array
(
    [0] => stdClass Object
        (
            [ArticleFishId] => 191
            [SerialNo] => 185
            [MTitle] => كنست(اسرائيل)
            [FTitle] => 
            [AMTitle] => 
            [AFTitle] => 
            [EMTitle] => 
            [EFTitle] => 
            [ALanguage] => 1
            [TLanguage] => 0
            [ADateS] => 0
            [ADateM] => 0
            [ADateG] => 0
            [Side_NY] => 0
            [Side_NS] => 0
            [Side_B] => 0
            [Side_HY] => 0
            [Side_HS] => 0
            [Side_NE] => 0
            [Side_HE] => 0
            [SourceType] => 3
            [Book] => 0
            [BArticlePageFrom] =>           
            [BArticlePageTo] =>           
            [Magazine] => 0
            [MPublishDateS] => 0
            [MPublishDateM] => 0
            [MPublishDateG] => 0
            [MYear] => 0
            [MNo] => 
            [MSerialNo] => 0
            [MArticlePageFrom] =>           
            [MArticlePageTo] =>           
            [Site] => 21
            [ArticleAddrInSite] => http://ghadeer.org/siyasi/nezam-h/hok00001.htm#link6
            [FishWriter] => 8
            [WriteDate] => 12/25/2004 0:00:00
            [Confirmed] => 1
            [SupervisorView] => 
            [Abstract] => 
            [AAbstract] => 
            [EAbstract] => 
            [Editted] => 1
            [Degree] => 0
            [Mode] => 0
            [fldFirstPage] => 0
            [fldFPMod] => 0
        )

)