خاورميانه و تهديد هسته‌ای اسرائيل 

درافشانی

اکنون با گذشت ۵ دهه از شروع فعالیت هسته‌ای اسرائیل و پیش‌گرفتن سیاست ابهام‌سازی از سوی رژیم صهیونیستی، آثار مخربی بیش از پیش بر خاورمیانه تحمیل می‌شود. در این مدت دولت‌هایی که در اسرائیل به قدرت رسیده‌اند، دو سیاست تقریبا متضاد را نسبت به فعالیت‌های هسته‌ای این رژیم به‌کار بسته‌اند. مردخای وانونو، دانشمند هسته‌ای اسرائیل، با فاش ساختن اسرار هسته‌ای این کشور موضوع مذکور را تهدیدی برای صلح و امنیت خاورمیانه اعلام کرد. گفتنی است اسرائیل با داشتن قدرت هسته‌ای در کنار انگلیس، آمریکا، فرانسه، روسیه و چین از موقعیت ویژه‌ای برخوردار خواهد شد.

حرکت در مسیر دستیابى به فناورى هسته‌اى و توانمندی‌هاى نظامى ـ هسته‌اى از طرف تئورى پردازان و رهبران نظامى ـ سیاسى اسرائیل اگر با هدف کسب موقعیت برتر نظامى و دستیابى به اهرم برتر بازدارندگى نظامى علیه اعراب صورت گرفته، در شرایط حاضر خاورمیانه را با خطرى به مراتب مخرب‌تر از کار برد احتمالى جنگ‌افزارهاى هسته‌اى مواجه کرده است. تکرار فاجعه‌اى نظیر آنچه در چرنوبیل اتفاق افتاد، اینک بیش از هر زمان، نگرانى محافل سیاسى و افکار عمومى منطقه را برانگیخته است.

بى‌شک، اصلى‌ترین دغدغه ذهنى «دیوید بن‌گوریون» اولین نخست‌وزیر اسرائیل همزمان با تأسیس دولت یهود در سرزمین غصب شده فلسطین، بقا و چگونگى دوام رژیم صهیونیستى در این سرزمین و مقابله با آنچه تهدید اعراب فرض مى‌کردند، بود. گفته مى‌شود «دیوید بن‌گوریون» که رژیمش را مى‌توان برآمده از تحولات پس از جنگ جهانى دوم تفسیر کرد، بشدت مجذوب تهاجم اتمى آمریکا به ژاپن و بمباران اتمى «هیروشیما»و «ناگازاکى» شده بود. لذا تولید و توسعه سلاح‌هاى غیرمتعارف هسته‌اى جزء غیرقابل تردید برنامه‌هاى نظامى اسرائیل براى منصرف کردن دولتهاى عربى از تهاجم نظامى به اسرائیل شد. به همین منظور، نقش دوتن در اجراى سیاست‌هاى نظامى ـ هسته‌اى اسرائیل غیرقابل انکار است. پروفسور « ازنترز دیوید بریگمان» مدیربخش مطالعاتى وزارت دفاع اسرائیل و «شیمون پرز» مدیرکل وقت وزارت دفاع و رهبر فعلى حزب کارگر که بعدها به نخست‌وزیرى اسرائیل نیز دست یافت، دو مسؤولى بودند که بن‌گوریون براى تحقق اهداف استراتژیک اسرائیل به آنان متوسل شد.

در سال ،۱۹۵۷ پرز با استفاده از روابط مستحکم اسرائیل با فرانسه ژنرال «شارل دوگل» و بهره‌بردارى از نفوذ لابى صهیونیستى در فرانسه موفق شد دولت این کشور را براى کمک به اسرائیل در ساخت نیروگاه اتمى «دیمونا» متقاعد کند. از این‌رو، طى سال‌هاى ۶۷ ـ ۱۹۶۶ اسرائیل موفق به تولید سه تا هفت بمب اتمى شد و مرحله اول برنامه‌هاى اتمى خود را به اتمام رساند. از آن زمان تاکنون اسرائیل علاوه بر بهینه‌سازى سیستم موشکى و ساخت کلاهک‌هاى هسته‌اى که شمار آن به حدود ۳۰۰کلاهک مى‌رسد، برنامه‌هاى خود را مبنى بر ساخت و پیشرفته کردن تولید بمب‌هاى هیدروژنى نیز متمرکز کرده است.

آنچه از سال‌هاى آغازین فعالیت‌هاى هسته‌اى ـ نظامى اسرائیل حفظ شده است، التزام این رژیم به در پیش گرفتن سیاست ابهام‌سازى در قبال فعالیت‌هاى در واقع اسرارآمیز هسته‌اى خود بوده است که همچنان ازسوى رهبران اسرائیل دنبال مى‌شود. این در شرایطى است که پیوندهاى استراتژیک اسرائیل و آمریکا و همپیمانى پنهان و آشکار آنها، به گونه‌اى بوده که رهبران اسرائیل هیچگاه شاهد اعمال فشار آمریکا در قبال سرباز زدن از پیوستن به معاهده منع گسترش سلاح‌هاى اتمى نسبت به خود نبوده‌اند. علاوه براین، دولت‌هایى که در ۵دهه گذشته در اسرائیل مصدر قدرت قرار گرفته‌اند، دوسیاست تقریباً متضاد را نسبت به فعالیت‌هاى هسته‌اى این رژیم به کار بسته‌اند. این دولت‌ها ضمن به کار بستن سانسور شدید اخبار درباره برنامه‌هاى هسته‌اى اسرائیل در رسانه‌هاى گروهى، در عین حال، نسبت به درج اخبار و گزارش‌هایى در رسانه‌هاى خارجى درباره توانایى هسته‌اى خود، اغماض نشان داده و به نوعى خرسندى خود را نشان داده‌اند. چرا که درج اخبارى ضد و نقیض درباره فعالیت‌هاى هسته‌اى و توانایى در این زمینه را در راستاى به‌کارگیرى سیاست ابهام سازى توصیف و از آن استقبال کرده اند؛ سیاستى که همواره اعراب را به عنوان خطر اصلى براى کیان صهیونیستى در وحشت و حالتى انفعالى قرار داده است. سیاست ابهام‌سازى هسته‌اى به‌عنوان بخش اساسى استراتژى امنیتى اسرائیل به گونه‌اى است که گفته مى‌شود برخى منابع اسرائیلى ادعا کرده‌اند «انور سادات» رئیس‌جمهورى مصر طى جنگ اکتبر ۱۹۷۳ از ترس به‌کارگیرى سلاح‌هاى هسته‌اى ازسوى ارتش اسرائیل، عملیات نظامى ارتش مصر را محدود کرد. ولى افشاگری‌هاى «مردخاى وانونو» دانشمند هسته‌اى اسرائیل در مصاحبه با نشریه «ساندى تایمز» چاپ «لندن» درباره توانایى اسرائیل در تولید و تکثیر بمب‌هاى هسته‌اى، هیدروژنى و نوترونى که ۵ اکتبر سال ۱۹۸۶ منتشر شد، هزارتوى اسرار مگوى هسته‌اى اسرائیل را برملا کرد. وانونو یهودى مراکشى تبارى است که در سال ۱۹۶۳ به همراه خانواده ۱۲ نفره و پرجمعیت خود به اسرائیل مهاجرت کرد. وى که از شمار یهودیان شرقى محسوب مى‌شود، در سال ۱۹۷۷ در نیروگاه اتمى دیمونا در جنوب اسرائیل و در صحراى «نقب» به فعالیت مشغول شد. تبار شرقى وانونو خود دلیلى بود که وى بارها از ناملایمات و تبعیض نژادى که غربى‌تباران یهودى (اشکنازى) نسبت به آنان روا مى‌داشتند، گلایه کند. بنابراین افشاگری‌هاى وانونو، جنجال برانگیز شد و همین امر باعث گردید، عوامل موساد وى را از رم بربایند و در اسرائیل زندانى کنند. شاید تغییر مذهب وانونو در زندان و گرویدن وى به آیین مسیحیت یک نقطه عطف در زندگى این یهودى ناراضى و آگاه از مسائل هسته اى اسرائیل محسوب شود.

با این حال، وانونو ۱۸ سال را در زندان سپرى کرد، ولى آزادى وى که فشار افکار عمومى و سیاسى غرب (اروپا) در آن بى‌تأثیر نبود، مشخص کرد که دانشمند ناراضى هسته‌اى اسرائیل، مواضع انتقادى خود را ترک نکرده است. وانونو بلافاصله پس از آزادى مشروط خود از زندان تهدید نیروى هسته‌اى اسرائیل را براى صلح و امنیت خاورمیانه اعلام کرد. وى حتى از تهدید اتمى اسرائیل براى تمامى جهان سخن گفت. با این همه، علاوه بر اینکه فعالیت‌هاى پیدا و پنهان هسته‌اى اسرائیل جامعه جهانى و بویژه خاورمیانه را تهدید مى‌کند، عوارض جانبى فعالیت‌هاى هسته‌اى اسرائیل نیز آثار مخرب خود را در منطقه آشکار کرده است. خطر نشت مواد اتمى و رادیو اکتیویته نیروگاه اتمى دیمونا که سخنى از فرسودگى آن در میان است، در شرایط فعلى خطراتى به مراتب افزون‌تر از تهدید سلاح‌هاى نظامى هسته‌اى اسرائیل براى منطقه محسوب مى‌شود. کارشناسان اتمى با اشاره به اینکه هیچ وسیله و دستگاهى تاکنون براى رفع خطرات ناشى از تشعشع‌هاى اتمى مادون، متوسط و ماورا طراحى و ساخته نشده است، ضمن برشمردن این خطرات، فعالیت نیروگاه‌هاى اتمى اسرائیل به مسأله دفن زباله‌هاى اتمى آن اشاره مى‌کنند.

از قرار، اسرائیلى‌ها با حفر گودال‌هایى در سرزمین‌هاى اشغالى از جمله بلندی‌هاى جولان خود را از شر زباله‌هاى اتمى خلاص کرده‌اند، ولى گزارش‌هاى زیست محیطى از آلودگى‌هاى رو به تزاید ناشى از این امر خبر مى‌دهد. نتایج یک تحقیق دانشگاهى نشان داده که سفره‌هاى آب زیرزمینى در جنوب فلسطین اشغالى و در مرز با اردن به مقدار قابل توجه و نگران‌کننده‌اى از مواد رادیواکتیو آلوده شده است. در همین حال، وزارت امنیت اسرائیل اخیراً از توزیع قرص‌هاى ضد تشعشعات هسته اى در میان ساکنان مناطق اطراف نیروگاه هسته‌اى خبر داد. دولت اسرائیل اگرچه تلاش دارد تا نگرانی‌هاى داخلى از بابت خطرات ناشى از انتشار آلودگى اتمى نیروگاه فرسوده دیمونا را تقلیل دهد و بر آن سرپوش بگذارد، ولى اتحادیه عرب در تلاش است تا جامعه جهانى را براى وضع طرح فوق‌العاده به منظور مقابله با احتمال انتشار مواد پرتوزا از نیروگاه‌هاى اتمى اسرائیل حساس کند. این درحالى است که وقوع یک زمین لرزه در منطقه، کافى است تا فاجعه‌اى نظیر آنچه در چرنوبیل اتفاق افتاد، این بار در اسرائیل و خاورمیانه رخ دهد.

درباره فعالیت‌هاى هسته‌اى نیروگاه‌هاى اتمى اسرائیل و خطرات ناشى از آن مى‌تواند نتایج تلخ و نگران‌کننده‌اى را براى آزمایش‌هاى پزشکى بر روى ساکنان منطقه‌هاى مجاور نیروگاه‌ها و حتى کشورهاى عربى به‌خصوص اردن به همراه داشته باشد. با این اوصاف، سفر چندى پیش «محمد البرادعى» رئیس آژانس بین‌المللى انرژى اتمى به اسرائیل نیز همانگونه که قابل پیش‌بینى بود، بى‌نتیجه ماند. این سفر نشان داد که چتر حمایتى آمریکا و دولت‌هاى اروپایى بر روى اسرائیل، رهبران این رژیم را در برابر معاهدات و پیمان‌هاى جهانى از مصونیت آهنین برخوردار کرده است. برخى ناظران سیاسى عقیده دارند انتظار اعراب و فلسطینى‌ها از کشورهاى اروپایى براى تحت فشار قرار دادن اسرائیل به منظور متوقف ساختن فعالیت‌هاى هسته‌اى و نظامى در منطقه انتظارى عبث و بیهوده است. به عبارتى، چگونه مى‌توان انتظار داشت آمریکا و یا برخى دول غربى که با کمک و حمایت آنها، اسرائیل به توانمندی‌هاى هسته‌اى ـ نظامى دست یافته است، تل‌آویو را به در پیش گرفتن سیاستى خلاف آنچه تاکنون عمل کرده است، مجبور کند. از این زاویه، حتى اگر این دولت‌ها قصد اعمال چنین فشارى را نیز داشته باشند، به‌طور قطع خود را با یک رشته افشاگری‌هاى اسرائیل در باب اینکه از حمایت آنها در دستیابى به توانمندى هسته‌اى برخوردار بوده است، مواجه مى‌بینند، مسأله‌اى که بى تردید مى‌تواند حداقل افکار عمومى را در این کشورها علیه رهبران خود بشوراند.

با این حال، با توجه به مسائل پیش آمده اخیر درباره کم و کیف توانایى‌هاى هسته‌اى اسرائیل، نشان مى‌دهد که مقامات این رژیم، همچنان مشتاق به ادامه سیاست ابهام هسته‌اى خود هستند. سیاستى که به تدریج با هدف اعلام اسرائیل به‌عنوان یک قدرت هسته‌اى جدید تعقیب مى‌شود.

اعلام قدرت هسته‌اى اسرائیل در کنار انگلیس، آمریکا، فرانسه، روسیه و چین، اسرائیل را از موقعیت ویژه‌اى برخوردار خواهد کرد. کسب این موقعیت با توجه به نیاز آمریکا به حفظ و اشاعه قدرت اسرائیل در میان همسایگان عرب خود در خاورمیانه، به شکل آشکارترى مى‌تواند اسرائیل را به‌عنوان متمم سیاست خارجى آمریکا در خاورمیانه معرفى کند. /var/www/vhosts/rasad.ir/httpdocs/farsi/ArticleFish/Articles/204.htm

Array
(
    [0] => stdClass Object
        (
            [ArticleFishId] => 210
            [SerialNo] => 204
            [MTitle] => خاورميانه و تهديد هسته‌اي اسرائيل
            [FTitle] => 
            [AMTitle] => 
            [AFTitle] => 
            [EMTitle] => 
            [EFTitle] => 
            [ALanguage] => 1
            [TLanguage] => 0
            [ADateS] => 0
            [ADateM] => 0
            [ADateG] => 0
            [Side_NY] => 0
            [Side_NS] => 0
            [Side_B] => 0
            [Side_HY] => 0
            [Side_HS] => 0
            [Side_NE] => 1
            [Side_HE] => 0
            [SourceType] => 3
            [Book] => 0
            [BArticlePageFrom] =>           
            [BArticlePageTo] =>           
            [Magazine] => 0
            [MPublishDateS] => 0
            [MPublishDateM] => 0
            [MPublishDateG] => 0
            [MYear] => 0
            [MNo] => 
            [MSerialNo] => 0
            [MArticlePageFrom] =>           
            [MArticlePageTo] =>           
            [Site] => 2
            [ArticleAddrInSite] => درگاه ديد> موضوعات> منابع، محيط زيست و انرژي> انرژي هسته‌اي> مناطق و کشورها> اسرائيل
            [FishWriter] => 8
            [WriteDate] => 12/25/2004 0:00:00
            [Confirmed] => 1
            [SupervisorView] => 
            [Abstract] => 
            [AAbstract] => 
            [EAbstract] => 
            [Editted] => 1
            [Degree] => 0
            [Mode] => 0
            [fldFirstPage] => 0
            [fldFPMod] => 0
        )

)