Javascript must be enabled in your browser to use this page.
Please enable Javascript under your Tools menu in your browser.
Once javascript is enabled Click here to go back to موسسه آینده روشن
 
 

ورود به سایت






دریافت رمز عبور
عضویت در سایت

لینک Rss مطالب

مقاله


Y يهود

Y صهوينيسم

= اسرائيل

» جستجو
» جستجو پيشرفته
» بازگشت
<< پایان < قبل 1 بعد > پایان >>
نمایش # نتایج 1 - 1 از 1
جزئيات طرح شارون و تبديل غزه به زندان بزرگ

جزئیات طرح شارون و تبدیل غزه به زندان بزرگ

قاسمی، علی؛ کتابخانه دیجیتالی دید

سفر شارون نخست وزیر رژیم صهیونیستی به آمریکا و تغییر نظر بوش درخصوص پایبندی اسرائیل به مفاد نقشه راه، اعتراض سازمان ملل، اتحادیه اروپا و روسیه را در پی داشته است. به نظر می رسد ترور الرنتیسی نیز در همین مقال (چراغ سبز آمریکا به شارون) قابل ارزیابی باشد. متن حاضر تلاش دارد تا به بررسی جزئیات طرح جدید شارون بپردازد.

رویداد

شارون، نخست‌وزیر اسرائیل، اواخر فروردین ماه سال جاری از واشنگتن دیدار کرد.[۱] وی در این سفر با کوندولیزا رایس، مشاور امنیت ملی رئیس جمهوری آمریکا و بوش دیدار کرد. بررسی جزئیات طرح شارون برای عقب‌نشینی احتمالی از غزه، حفظ چند شهرک یهودی‌نشین در کرانه باختری، درخواست کمک اقتصادی از آمریکا برای ساخت شهرک‌های یهودی‌نشین در منطقه «نقب» در جنوب فلسطین اشغالی، ادامه ساخت دیوار حائل و اخذ تعهد و حمایت واشنگتن از طرح اسرائیل مبنی بر بازنگشتن به مرزهای چهارم ژوئن ۱۹۶۷ میلادی از اهداف سفر نخست‌وزیر اسرائیل به آمریکا اعلام شده است.[۲] شارون پیش از سفر به واشنگتن و در مصاحبه با روزنامه‌های «هاآرتص» و «یدیعوت آحارانوت» گفت: در این سفر موضوع مهمی که قرار است در نشست با بوش مطرح شود صدور بیانیه علنی و رسمی آمریکا در حمایت از اسرائیل و نیز صرف‌نظر کردن از حق بازگشت پناهندگان فلسطینی است.[۳]

دیدگاه‌ها و نظریات

دیدار شارون، نخست‌وزیر اسرائیل، از آمریکا و مذاکره وی با بوش درخصوص طرح عقب‌نشینی نظامیان اسرائیل از غزه و چند شهرک یهودی‌نشین در کرانه باختری رود اردن بازتاب گسترده‌ای در سطح رسانه‌ها و محافل سیاسی دنیا داشته است. هم‌چنین پس از انجام سفر شارون از آمریکا و حمایت بوش از نخست‌وزیر اسرائیل، تل‌آویو بخشی از جزئیات طرح عقب‌نشینی اسرائیل از غزه را منتشر ساخت.

جزئیات طرح شارون:[۴]

  • نظامیان و شهرک‌نشینان اسرائیل تا سال ۲۰۰۵ میلادی از غزه خارج خواهند شد.
  • در صورت وخیم شدن اوضاع امنیتی ارتش اسرائیل وارد غزه خواهد شد.
  • فضای هوایی، بنادر ساحلی و مرزها در کنترل اسرائیل درخواهد آمد.
  • شهرک‌های تخلیه شدة غزه تخریب نمی‌شوند، اما رهبران فلسطینی و فعالان مقاومت فلسطینی اجازه زندگی کردن در این شهرک‌ها را ندارند.
  • با عقب‌نشینی از غزه، اسرائیل کنترل همه راه‌های ورودی و خروجی از طریق تنگه ساحلی را در دست خواهد گرفت.
  • فلسطینیانی که تعداد آنها به ۲‌/۱‌ میلیون نفر می‌رسد و در غزه ساکن هستند برای چند سال حق خروج از غزه را نخواهند داشت.
  • آوارگان فلسطینی حق بازگشت به سرزمین خود را نخواهند داشت.

دیدار بوش و شارون در واشنگتن و حمایت آمریکا از طرح یک‌جانبه شارون با انتقاد روبه‌رو شد و حتی از سوی جامعه جهانی و کشورهای عربی و اسلامی محکوم گردید. فلسطینیان نیز در تظاهراتی در غزه و کرانه باختری حمایت آمریکا از طرح شارون را محکوم کردند. مردم غزه و کرانه باختری با محکوم کردن سیاست‌های آمریکا در فلسطین اشغالی، تاکید کردند «صلح بدون آزادی زندانیان فلسطینی در بند اسرائیل» امکان‌پذیر نیست.[۵]

مقامات فلسطینی در واکنش به حمایت آمریکا از طرح و پیشنهادات شارون، اعلام کردند که این طرح، غزه را به زندان بزرگی برای فلسطینیان تبدیل خواهد کرد. صائب عریقات، رئیس هیات مذاکره کننده فلسطینی، با اظهار این مطلب تصریح کرد بوش با تایید و حمایت از این طرح، ۵۰ سال ما را به عقب کشاند.[۶]

حماس اعلام کرد، بیانیه جورج بوش در خصوص این مطلب که اسرائیل می‌تواند بخش‌هایی از کرانه باختری را در تملک خود داشته باشد، ثابت می‌کند که مقاومت مسلحانه تنها راه برای فلسطینیان است. خالد مشعل، رهبر سیاسی حماس تاکید کرد، سیاست بوش نشانگر پایان این تصورات است که توافقنامه سیاسی با حمایت آمریکا میان فلسطینیان و رژیم صهیونیستی به‌وجود می‌آید. وی اظهار داشت: «بوش در زیر طرح نقشه راه و دیگر طرح‌های مصالحه که با عنوان‌های دیگر مطرح شده شعله‌ای افروخته است».

این یک نکته خطرناک و بحرانی است و نیاز دارد تا مسلمانان، اعراب و فلسطینیان با اتخاذ مواضعی مشترک و با مچاله‌ کردن صفحه این توافقنامه و حمایت ازمقاومت، به آن پاسخ دهیم. رهبر سیاسی حماس افزود، این موقعیت نشان داد که بوش اهمیتی به حق فلسطینیان نمی‌دهد و تنها چیزی که برای وی دارای ارزش است، منافع صهیونیست‌هاست. حماس برای بازگرداندن تمام حقوق فلسطینیان از جمله در بیت‌المقدس و حق بازگشت آنان به فلسطین می‌جنگد و هیچ تغییری در سیاست ما وجود ندارد.

عبدالعزیز الرنتیسی، رهبر جنبش حماس، در نوار غزه پیش از شهادت خود گفته بود: «اظهارات جورج بوش درباره بازگشت به مرزهای چهارم ژوئن ۱۹۶۷ و حق بازگشت پناهندگان فلسطینی، مانع تراشی در راه صلح است». وی گفت: «موضع‌گیری آمریکا غیرمنتظره نبوده است، چرا که این موضع‌گیری از سوی دولتی انجام شده که تمام ارزش‌های انسانی‌اش را از دست داده و به درجه ابراز تاسف رسیده است. آمریکا از صاحبان حق می‌خواهد تا از حقوق انسانی‌شان مبنی بر بازگشت به وطن به نفع شخصی که آن‌ها را از وطن‌شان خارج کرده است، چشم‌پوشی کنند». از سوی دیگر، محمد تران از رهبر جنبش حماس، اظهارات اخیر بوش و شارون را وعده جدید آمریکا توصیف کرد. گردان شهدای الاقصی، شاخه نظامی جنبش فتح نیز با محکوم کردن اظهارات بوش اعلام کرد: «این اظهارات نفرت و بیزاری از آمریکا را بیشتر می‌کند». گردان الاقصی طی صدور بیانیه‌ای بوش را به حمایت از تروریسم‌ و تصمیم‌گیری‌هایی که نه تنها مخالف قوانین بین‌المللی است، بلکه مخالفت ارزش‌های اخلاقی و انسانی است، محکوم کرد.[۷]

حمایت بوش از طرح شارون:

جورج بوش، رئیس‌جمهوری آمریکا، در دیدار شارون با انجام یک تغییر تاریخی در سیاست‌هایش، از طرح اسرائیل برای در دست داشتن بخشی از کرانه باختری، عدم بازگشت آوارگان فلسطینی و عدم بازگشت اسرائیل به مرزهای ژوئن سال ۱۹۶۷ میلادی حمایت کرد. بوش در سخنرانی‌اش اظهار داشت: «این موضوع غیرواقعی است که انتظار داشته باشیم اسرائیل در توافقنامه صلح نهایی‌اش با فلسطینیان تمام شهرک‌های کرانه باختری را بر چیده و یا به مرزهای خود در سال ۱۹۶۷ باز گردد». بوش در نامه‌ای که به شارون تحویل داد، متعهد شد بخش‌هایی از شهرک‌های کرانه باختری در کنترل اسرائیل باقی بماند و اظهار داشت: «این نگرش برای اسرائیل لازم است». وی هم‌چنین گفت: «در توافقنامه نهایی صلح با فلسطینیان، پناهندگان فلسطینی باید در کشور فلسطین اسکان داده شوند».

شارون که از اظهارات بوش خرسند بود، اظهار داشت، وی از حمایت بوش از طرحش بسیار دلگرم شده است. وی افزود: «حمایت آمریکا از طرح اسرائیل، می‌تواند ایجاد یک کشور مستقل اسرائیل را واقعی‌تر کند».[۸]

اظهارات بوش و حمایت آمریکا از طرح جداسازی یک‌جانبه بوش نه تنها با واکنش، انتقاد و محکومیت فلسطینیان روبه‌رو شده است؛ بلکه دوستان اسرائیل و آمریکا در غرب نیز به انتقاد از رئیس‌جمهوری آمریکا پرداختند و این اظهارات را نوعی اخلال و عقب‌گرد در روند صلح ارزیابی کردند. برخی کشورهای عربی و اسلامی نیز اظهارات بوش را محکوم کردند.

احمد قریع با تهدید به استعفا از پست نخست‌وزیری، اظهارات بوش در حمایت از طرح شارون را فاجعه خواند و خطاب به بوش اعلام کرد، وی اولین رئیس‌جمهوری است که شهرک‌های یهودی‌نشین در مناطق فلسطینی را به رسمیت شناخته است. وی اظهار داشت: «ما فلسطینیان این امر را رد می‌کنیم و آن را نمی‌پذیریم». نخست‌وزیر فلسطین هم‌چنین خواستار اجلاس اضطراری جهان عرب و نیز کمیته چهارجانبه نقشه راه مرکب از اتحادیه اروپا، آمریکا، سازمان ملل و روسیه شد.[۹]

یاسر عرفات، رئیس تشکیلات خودگردان، نیز این تصمیم را خاتمه روند صلح خواند. وی تاکید کرد: «پناهندگان فلسطینی هرگز از حق برای بازگشت به خانه‌هایشان در سرزمین‌های اشغالی دست نمی‌کشند». عرفات هم‌چنین خواستار پایان اشغالگری رژیم صهیونیستی در کرانه باختری و نوار غزه و هم‌چنین ایجاد یک کشور مستقل فلسطینی با مرکزیت بیت‌المقدس شد.[۱۰]

واکنش اعراب:

در قاهره، پایتخت مصر، سخنگوی اتحادیه عرب بیانیه بوش را خطرناک و از لحاظ قانونی بی‌پایه خواند و افزود این کار می‌تواند به تقویت اشغال فلسطین توسط اسرائیل منجر شود. اما حسنی مبارک، رئیس‌جمهوری مصر، در دیدار با بوش که پیش از سفر شارون به آمریکا صورت گرفت، اعلام کرد: «عقب‌نشینی اسرائیل از نوار غزه و بخش‌هایی از کرانه باختری می‌تواند گامی چشم‌گیر باشد، در صورتی‌که این اقدام در چارچوب نقشه راه صورت گیرد». مبارک تصریح کرد: «هرگونه عقب‌نشینی باید به طرح نقشه راه ملحق شود و در غیر این‌صورت این اقدام از سوی افکارعمومی در منطقه پذیرفته نمی‌شود». وی اظهار داشت: «بنابراین این عقب‌نشینی از غزه، اگر بخشی از طرح نقشه راه است، من فکر می‌کنم بسیار قابل تحسین است».[۱۱]

حزب حاکم سوریه در واکنش به اظهارات بوش در حمایت از طرح شارون، رئیس‌جمهوری آمریکا را به تسلیم در برابر درخواست‌های آریل شارون و نابودی امیدها برای ایجاد صلح در خاورمیانه متهم کرد. این حزب تاکید نمود: «آمریکا با اظهار لطف به طرح شارون، مانع از درخواست‌ها از اسرائیل برای عقب‌نشینی از سرزمین‌های اشغال شده از سال ۱۹۶۷ شد».[۱۲]

عمروموسی، دبیرکل اتحادیه عرب، طرح‌های شارون، نخست‌وزیر اسرائیل، را پایانی بر طرح صلح خاورمیانه موسوم به نقشه راه خواند. در بیانیه اتحادیه عرب به نقل از عمروموسی و پیش از سفر وی به دوحه آمده است که دبیرکل این اتحادیه گفت: «تحولات منفی و اسف‌بار کنونی که برخلاف همه قوانین و اصول بین‌المللی است پایان خوشی نخواهد داشت و بحران خطرناکی برای درگیری اعراب و اسرائیل به دنبال خواهد آورد».

به اعتقاد عمروموسی این تحولات منفی اعلام پایان کار طرح نقشه راه به شمار می‌رود، زیرا شارون طی سخنانش در دیدار با بوش گفت، طرح‌ها و سیاست‌های او ارتباطی با این نقشه ندارد. وی هم‌چنین تاکید کرد که هرگونه تغییر در خطوط آتش‌بس چهارم ژوئن ۱۹۶۷ بدون توافق دو طرف فلسطینی و اسرائیلی ناممکن است.[۱۳]

امیل لحود، رئیس‌جمهوری لبنان، نیز با هشدار به بوش گفت: «تغییر سیاست آمریکا، خشونت را تشدید خواهد کرد».[۱۴]

عربستان سعودی متحد کلیدی آمریکا در منطقه نیز از تغییر سیاست این کشور در خاورمیانه انتقاد کرد. ریاض با انتقاد از آمریکا تاکید کرد: «واشنگتن نباید از طرح‌های اسرائیل برای حفظ قسمت‌هایی از اراضی اشغالی کرانه باختری رود اردن حمایت کند، زیرا این مساله تلاش‌های صلح را خنثی می‌کند و باعث تخریب توافقنامه‌های صلح پیشین می‌شود». رویتر به نقل از خبرگزاری رسمی عربستان سعودی در بیانیه‌ای اعلام کرد: «پادشاهی عربستان سعودی از دیدگاه‌ها و سخنان بوش، متعجب شده است، زیرا ابراز نظرهای بوش در حمایت از اسرائیل، باعث نقض تصمیمات و نسخ توافقنامه‌های قبلی صلح، می‌شود. آن‌هم در زمانی که همه انتظار دارند تحولات مثبتی در بازگشت مسیر صلح به منطقه خاورمیانه به وجود آید».[۱۵]

حزب‌الله لبنان هم در واکنش به اظهارات بوش در دیدار با شارون با صدور بیانیه‌ای ضمن انتقاد شدید از اظهارات رئیس‌جمهوری آمریکا اعلام کرد: «سخنان بوش درباره قضیه فلسطین به‌عنوان یک تحول بسیار خطرناک تلقی می‌شود». به نقل از روزنامه الایام چاپ بحرین، حزب‌الله لبنان در این بیانیه آورده است: «اظهارات بوش به روشنی سیاست دوگانه این دولت را در برابر اشغالگری اسرائیل و شهرک‌سازی‌های این دولت تبیین می‌کند». در این بیانیه هم‌چنین آمده است: «موضع‌گیری سیاسی اخیر بوش در قبال مسائلی چون مرزهای فلسطین، بازگشت پناهندگان فلسطینی، شهرک‌سازی‌ها، دیوار حائل و بالاخره درباره آینده تاریخ فلسطین و مردم فلسطین، به‌عنوان یک تحول و اقدام بسیار خطرناک محسوب می‌شود».[۱۶]

واکنش کوفی‌عنان و اروپا:

کوفی عنان، دبیرکل سازمان ملل متحد نیز نسبت به طرح نخست‌وزیر اسرائیل ابراز تردید کرده و گفته است که استقرار صلح در خاورمیانه باید براساس قطعنامه‌های سازمان ملل دنبال شود. وی هم‌چنین با انتقاد از اظهارات بوش عنوان داشت: «در حمایت‌هایی که از سوی بوش ابراز شد ظاهراً مذاکرات میان اسرائیل و فلسطینیان نادیده گرفته شده است».

اتحادیه اروپا، یکی از تنظیم‌کنندگان طرح صلح خاورمیانه موسوم به «نقشه راه»، نیز گفته است که هیچ تغییری را در مرزهای پیش از سال ۱۹۶۷ (زمان اشغال کرانه باختر و غزه توسط اسرائیل) نخواهد پذیرفت مگر آنکه به توافق دو طرف مناقشه رسیده باشد.[۱۷]

ژاک شیراک، رئیس‌جمهور فرانسه، به شدت از پیشنهادات آریل شارون انتقاد کرده و آن را بدعتی خطرناک در قوانین بین‌المللی توصیف کرده است. وی گفت که هرگونه راه‌حل صلحی میان اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها باید از طریق مذاکره حاصل شود، نه آنکه تحمیل گردد. روسیه نیز که یکی دیگر از حامیان طرح بین‌المللی راهنمای صلح است از طرح عقب‌نشینی اسرائیل از غزه استقبال کرد به شرطی که به اجرای سایر اقدامات برای اجرای قطعنامه سازمان ملل منجر شود.

تونی بلر، نخست‌وزیر انگلیس، با این که در مقایسه با بوش در این زمینه برخوردی محتاطانه داشته، از طرح‌های شارون استقبال کرده است. وی گفت به اجرا درآوردن طرح‌های شارون گامی به سوی استقرار یک صلح، جامع در منطقه خاورمیانه است.

واکنش در اسرائیل

با بازگشت آریل شارون از واشنگتن، موافقان و مخالفان طرح جداسازی وی تلاش‌هایشان را برای تقویت مواضع خود در میان اعضای ثبت‌نام شده حزب لیکود برای رای‌گیری درباره طرح شارون در سیزدهم ماه جاری (اردیبهشت) تشدید کردند.

اومری شارون، پسر آریل شارون، با تعدادی از سران شاخه‌های محلی لیکود دیدار کرده و به آنها درباره عدم تایید طرح جداسازی در رفراندم حزب هشدار داده است، در صورت عدم تایید، نخست‌وزیر باید از سمت خود استعفا دهد. وی گفت استعفا منجر به تزلزل حزب در کنست خواهد شد، چرا که افکارعمومی در انتخابات‌ آتی به دنبال یک جایگزین سیاسی خواهد بود.

اما یک وزیر سابق عضو حزب لیکود برای ارائه رای مخالف به این طرح به کار می‌بندند. به نقل از روزنامه اسرائیلی هاآرتص، این تیم شامل ۱۴ وزیر و معاون و تنی چند از وزرای صهیونیستی که در میان آنها یوزی لاندائو، تاتان شارانسکی و میخائیل راتزون، معاون وزیر صنایع و بازرگانی اسرائیل، به چشم می‌خورند.

در میان گروه‌های در حال سازمان‌دهی در مخالفت با طرح شارون، یک گروه از اعضا و وزرای کمیته کنست و یک گروه داخل حزب لیکود نیز حضور دارند. ئینر رانیل کاتز، وزیر کشاورزی اسرائیل، نیز گروه دیگری از مخالفان طرح عقب‌نشینی تل‌آویو از غزه را تشکیل می‌دهد. مخالفان طرح شارون بر این اعتقادند که عقب‌نشینی از غزه به تقویت پایگاه شبه نظامیان فلسطینی می‌انجامد.[۱۸]

اما براساس نظرسنجی روزنامه یدیعوت آحارانوت و معاریو، ۵۴ درصد از اعضای حزب لیکود به طرح شارون رای مثبت می‌دهند و ۳۸ درصد با آن مخالفت خواهند کرد.[۱۹]

ارزیابی

دیدار بوش و شارون و حمایت آمریکا از طرح نخست‌وزیر اسرائیل مبنی بر عقب‌نشینی یک‌جانبه از غزه، موج تازه‌ای از انتقادها و مواضع منفی کشورها و جریان‌های مخالف در داخل اسرائیل را علیه طرح شارون به همراه داشته است. در طرح شارون هر چند موضوع عقب‌نشینی از غزه است، اما در این طرح بر تداوم ساخت دیوار حائل، ابقای شهرک‌های صهیونیست‌نشین در کرانه باختری، لغو حق بازگشت پناهندگان فلسطینی به وطن، بازنگشتن ارتش اسرائیل به مرزهای چهارم ژوئن ۱۹۶۷ میلادی و سرکوب مبارزان فلسطینی به بهانه مبارزه با تروریسم تاکید شده است. از سوی دیگر، هر چند در صورت به واقعیت پیوستن این طرح و اجرای مفاد آن، نظامیان اسرائیلی از غزه خارج خواهند شد، اما اسرائیل کنترل مبادی ورودی و خروجی این منطقه را بر عهده خواهد داشت و فلسطینیان ساکن در غزه حتی برای امور پزشکی، دیدار با بستگان در دیگر مناطق و مواقع اضطراری هم چند سال حق خروج از غزه را نخواهند داشت. در واقع، هدف اسرائیل از خارج کردن نظامیان خود از غزه، تبدیل این منطقه به زندان بزرگی است که بتواند با تکمیل ساخت دیوار حائل و تقویت حضور نظامی خود در اطراف آن، فلسطینیان ساکن در آن را کنترل کند و علاوه بر آن، مانع از ورود فعالان فلسطینی به دیگر مناطق از جمله سرزمین اشغالی سال ۱۹۴۸ و دست‌زدن به عملیات شهادت‌طلبانه شود.

شارون با نادیده گرفتن کلیه قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل و حتی طرح پیشنهادی آمریکا موسوم به نقشه راه در رابطه با صلح در خاورمیانه قصد دارد در اقدامی یک‌جانبه در ازای خروج نیروهای اسرائیل از نوارغزه، بخش‌هایی از کرانه باختری رود اردن را برای همیشه به اسرائیل منضم کند.

بوش نیز به دلیل نیاز به آرای یهودیان و نقش و نفوذ آنان در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا که در آبان ماه سال جاری در این کشور برگزار می‌شود، در دیدار شارون از آمریکا، چراغ سبز تداوم ساخت دیوار حائل، ابقای شهرک‌های صهیونیست‌نشین در کرانه باختری و بازنگشتن ارتش اسرائیل به مرزهای چهارم ژوئن ۱۹۶۷ میلادی و سرکوب مبارزان فلسطینی به بهانه مبارزه با تروریسم را به نخست‌وزیر اسرائیل داد. ترور عبدالعزیز الرنیتسی نتیجه این دیدار و چراغ سبز بوش به شارون بود.

پی‌نوشت‌ها

1ـ “Sharon Heads to Washington For Mideast Talks”, Associated Press, Apr 13, 2004

2ـ Ibid

3ـ “Palestinians Condemn Sharon’s Remarks to Keep Controlling Six Settlement Blocks in WB”, Apr 13, 2004

4ـ “Israel Release Details of Gaza Pull out Plan”, The Washington Post, Apr 17, 2004

5ـ “Palestinians Demand Release of Prisoners”, Guardian, Apr 17, 2004

6ـ Ibid

7ـ “U.S. is on Wrong Side of the Wall”, http://www.newsday.com/, Apr 16, 2004

8ـ “Sharon Returns Home With Historic Boost From Bush”, http://www/. Reuters.com, Apr 16, 2004

ایسنا، ۲۸‌/‌۱‌/‌۱۳۸۳

9ـ “QUREIA: I’ ll Quit”, New York Post, Apr 16, 2004

10ـ “Arafat Vows to Defend Land after US-Turn”, http://www.theherald.co.uk/, Apr 16, 2004

11ـ “Bush, Mubarak Hail Gaza Proposal”, http://www.thestar.com/, Apr 13, 2004

12ـ ایسنا، ۲۸‌/‌۱‌/‌۱۳۸۳.

13ـ واحد مرکزی خبر، ۲۸‌/‌۱‌/‌۱۳۸۳.

14ـ “QUREIA: I’ll Quit”, Op.cit

15ـ “Sharon Returns Home With Historic Boost From Bush”, Op.cit

16ـ ایسنا، ۲۹‌/‌۱‌/‌۱۳۸۳

17ـ “Eusays Gaza Pull out Could help Implement Rood Map”, Reuter, Apr 17, 2004

18ـ “Sharon Battles for Party to Back Plan After Support From Bush”, http://www.google.com/

Plan Faces Party Hurdle”, Apr 16, 2004

19ـ Likud Majorty Backs Sharon Withdrawal Plan, "Israeli Poll Shows”, http://www.deepikaglobal.com

/var/www/vhosts/rasad.ir/httpdocs/farsi/ArticleFish/Articles/21.htm
Array
(
    [0] => stdClass Object
        (
            [ArticleFishId] => 22
            [SerialNo] => 21
            [MTitle] => جزئيات طرح شارون و تبديل غزه به زندان بزرگ
            [FTitle] => 
            [AMTitle] => 
            [AFTitle] => 
            [EMTitle] => 
            [EFTitle] => 
            [ALanguage] => 1
            [TLanguage] => 0
            [ADateS] => 0
            [ADateM] => 0
            [ADateG] => 0
            [Side_NY] => 0
            [Side_NS] => 0
            [Side_B] => 0
            [Side_HY] => 0
            [Side_HS] => 0
            [Side_NE] => 1
            [Side_HE] => 0
            [SourceType] => 3
            [Book] => 0
            [BArticlePageFrom] =>           
            [BArticlePageTo] =>           
            [Magazine] => 0
            [MPublishDateS] => 0
            [MPublishDateM] => 0
            [MPublishDateG] => 0
            [MYear] => 0
            [MNo] => 
            [MSerialNo] => 0
            [MArticlePageFrom] =>           
            [MArticlePageTo] =>           
            [Site] => 2
            [ArticleAddrInSite] => درگاه ديد> کشورها و گروه‌هاي کشوري> آسيا> خاورميانه> اسرائيل> سياست خارجي
            [FishWriter] => 4
            [WriteDate] => 10/24/2004 0:00:00
            [Confirmed] => 1
            [SupervisorView] => 
            [Abstract] => 5
            [AAbstract] => 
            [EAbstract] => 
            [Editted] => 1
            [Degree] => 0
            [Mode] => 0
            [fldFirstPage] => 0
            [fldFPMod] => 0
        )

)

ورود

ورود به سايت

ورود به سايت


شناسه کاربري و کلمه عبور را وارد کنيد.

شناسه:

کلمه عبور:


درخواست شناسه کاربري

 
No Image