دیزنی و یهودیان

نوشته ویلیام ل پوس (1995)

ترجمه سید حسین زرهانی

ماپیش از این از کنترل یهودیان بر رسانه های خبری و تفریحی سخن می گفتیم. این موضوع که اکنون درباب آن سخن می گویم آن قدر فوری و حیاتی است که نیاز داریم بارها و بارها درباره آن سخن بگوییم. این نکته بسیار برای ، بسیار اساسی است که بدانیم چه کسی رسانه های جمعی، را کنترل کرده و از این کنترل برای راهبری آمریکا استفاده می جویند اخیراً اتفاق جدیدی در جهان رسانه ها شکل گرفت و کپمانی والت دیزنی(waltdisney) نوزده میلیارد دلار برای به کنترل در آوردن شبکه ABC پرداخت. این کار دیزنی را به بزرگترین غول رسانه ای تبدیل کرد و فردی که دیزنی را رهبری می نمود ، یعنی میشاییل ایسنر (M.Eisner)را به قدرتمندترین مرد رسانه های جهان مبدل ساخت. 

   امّا این امر برای آینده مردم ما چه تأثیری خواهد داشت؟ آیا می بایست از کمپانی که برای ما میکیامّا این امر برای آینده مردم ما چه تأثیری خواهد داشت؟ آیا می بایست از کمپانی که برای ما میکیماوس و یا سفید برفی را به ارمغان آورده بود نگران باشیم که در آینده نقش مهم تری در شکل دهی از همان و عقاید آمریکاییان دارد و استاندارد هر فرهنگی و اخلاقی خود را بر ملّت ما تحمیل خواهد کرد؟من به پرسش پاسخ می دهم: آری قطعاً باید نگران باشیم چرا که والت دیزنی دیگر آن گونه که از آن استفاده می شد نیست. این شرکت از تولید کننده سودمند سرگرمی های کودکان به ابزار انهدام فرهنگ عمومی تبدیل شده است. براین که بدانیم این مسأله چگونه اتفاق افتاده است. به ابتدا بازی کردیم. آقای والت دیزنی در سال 1901 در خانواده ای از طبقه کارگر در آمریکا به دنیا آمد. او سال های ابتدایی زندگی اش را مزرعه خانوادگی خود در مپسوری صرف کرد. او به عنوان یک نوجوان به خانواده اش از طریق فروش روزنامه کمک می کرد. اگرچه والت جوان از خاستگاه خانواده معمولی آمریکایی بر آمده بود ، وی دارای استعداد استثنایی بود. هنگامی که وی در مدرسه بود احساس و میل هنری قوی در خود احساس کرد و در یک دورۀ مکاتبه ای آموزشی نقاشی شرکت کرد. او گسترش توانایی های خود را در دوره دبیرستان ادامه داد و به عنوان کارکاتوریست نشریه مدرسه انتخاب شد. او در سن 16 سالگی از دبیرستان بیرون انداخته شده و در جنگ جهانی اول شرکت کرد. پس از جنگ به جای به پایان رسانیدن دورۀ دبیرستان او و هنرمند جوان دیگری شروع به ساخت فیلم های اینمشین در استودیو کوچکی در کانزاس سیتی کردند. آن ها کوشیدند از طریق پخش کنندگان فیلم در نیویورک برای فیلم های خود بازاری بیابند. امّا آن پخش کننده فیلم، فیلم های ایشان را دزدید، فروخت و ایشان فقیر برجای خود ماندتر در سال 1922 والت دیزنی در ابتدای 20 سالگی خواست شروع تازه را در هالیوود آغاز کردند. او دوربین خود را به منظور تهیه پول کافی سفر به کالیفرنیا فروخت. در آن جا وی از برادر خود روتی(Roy) که مدیری تجاری بود کمک خواست و شریک خود در کانزس سیتی را نیز مجبور کرد بدان جا بیاید. با انگیزه و استحکام والت آن ها یک استودیو جدید فیلم سازی گشودند. در این زمان آنان شخصیت کارتونی خرگوش اسوالد را ایجاد کردند. و با سری کارتون های اسوالد، استودیوی کوچک آن جای پایی در عرصه صنعت فیلم سازی بیابد. پس از آن در سال 1927 هنگامی که فیلم های باصدا به سینمای جهان عرضه شده والت شخصیت میکی موس(Micky Mouse) را خلق کرد خود والت شخصاً صدای میکی را فراهم ساخت میکی موس موفقیت عظیم والت دیزنی بود و باعث موفقیت و پیشرفت وی شده در طی این سال ها تخیل فعال دیزنی شخصیت های "Donald Duck" ، گوفی، فیل دامبو و سیر شخصیت های معروف فانتزی حیوانی را عرضه داشت که کودکان تا حتی افراد بالای 60 را مجذوب خودی ساخت . در سال 1937 دیزنی شاهکار خود یعنی سفید برفی و هفت کوتوله را خلق کرد. این اینمیشین ها همان گونه که کودکان را به سمت خود جذب می کرد، بزرگترها را نیز مجذوب خود می ساخت. پس از کارتون موفق سفیدبرفی، پینوکیو، فانتهازیا و باهبی به بازار عرضه شده. شرکت تولید فیلم والت دیزنی به قدرت عمده صنایع فیلم سازی آمریکا تبدیل شده. و حتماً قدرت بزرگ فیلم سازی در هالیوود بود که تحت سلطه یهودیان قرار نداشت. این حقیقت که والت دیزنی یهودی نبود باعث ایجاد مشکلات فراوانی برای وی گردید. او توسط یهودیانی محاصره شده بود که از تأثیر وی در فرهنگ آمریکایی خشمگین بودند. نبرد روانی علیه وی شکل گرفت. داستان هایی پخش شده که او یک فاشیت است. مشکلات کاری او شروع شد. البته مشکل اصلی والت دیزنی، تصور وی از جهان بود که در فیلم هایش بازتاب یافته بود و این تصویر با چهره جهان در ذهن تولید کنندگان یهودی فیلم که سرتاسر دور وی را احاطه نموده بودند تفاوت داشت. هنگامی که وی فیلم های سفید برفی و یا سیندرلا را ساخت یهودیان، بسیار عصبی شده اند. جان سفید برفی، جان کافا، با مختصات جهان سفید پوستان بود. یک دنیای اروپایی این مسأله خاطرات و حافظه نژادی سفید پوستان در آمریکا را به جنبش در می آورد هدف کارفرمایان یهودی هم اکنون در آمریکا این است که سفیدپوستان ریشه خود را فراموش کنند. با دادن شمار تکثّر و یا اختلاط نژادی می کوشند حضور خود در آمریکا را مخفی و قانونی و ساده فرض کنند. آنان چند فرهنگی را پس از جنگ جهانی دوم تشویق می کند. آنان به دنبال نشان دادن حقانیت چند فرهنگی، اختلاط نژادها و حضور پررنگ اقلیت ها در صحنه بودند. چرا که خود با آن منتفع می شوند. تمام شرکت های هالیوودی این امر را تبلیغ می کردند، جز والت دیزنی که برچسب فاشسیت و نژادپرست راه حلی برای وادار کردن دیزنی به پذیرش شرایط یهودیان بود. فیلم های دیزنی سرشار از مفاهیمی با مضامین عشق به حیوانات و یا طبیعت بود و با بدگمانی به انسان هایی می پرداخت که کاملاً در اقتصاد و یا زندگی شهری مضمحل شده اند. پس از مرگ والت در سال 1966، شرایط تغییر کرد. شرکت وی به نبوغ او برای دستیابی به موفقیت نیاز داشت و بدون وی شرایط برای رقابت با سایر شرکت ها بسیار دشوار شده. پس از دیزنی، سود شرکت برای چندین سال کاهش یافت و شرکا و هم صنفان صحت کارتون سازی چون Saul Steinbergو Irwin Jacob برای نابودی این شرکت کوشیدند در سال 1984، سهام داران خانواده دیزنی آن قدر ضعیف شده بودند که با انتقال و واگذاری شرکت به میشائیل ایسنر (رییس) یهودی Paramount Picture مخالفت کند. و این کمپانی به دست یهودیان افتاد.

طی اولین روز از ریاست ایسنر دیزنی - اولین روز چه باور کنید و چه نکیند وی دستور داد که فیلمی دربارۀ حادثه های پیچ وتاب دار جنسی در یک خانوادۀ یهودی عادی درلس آنجلس بسازند. این اولین فیلم از این دست بود امّا آخرین آنها نخواهد بود. در ابتدا این تفاوت آشکار بود و در واقع اکثر مردم بیرون در هالیوود شاهد تعارض ایدئولوژیک و فرهنگی میان دیزنی و سایر تهه کنندگان فیلم بودند . امّا اکنون هالیوود به جرگه این تولید کنندگان فیلم یهودی پیوسته بود.در واقع آیسنر با دیزنی کاری را انجام داد که خلاف اهداف اولیه این شرکت بود. او دیزنی را به ابزار دیگری برای ایجاد چند فرهنگی در آمریکا تبدیل کرد. او دیزنی را به ابزاری روانی ویرانگری برای تبلیغات به منظور فرهنگ یهود تبدیل کرد.

 هیچ گونه مثال بهتری از نمونه های کارهایی که تحت نظر آیسنر در شرکت دیزنی تولید شده وجود ندارد. The Jungle books and pocahontas.در واقع در سال 1967 هنگامی که دیزنی مرد ، هنوز شرکت دیزنی حقیقی که با خط مشی وی کاری کرد، فیلم انیمیشنی مبتنی بر مجموعه داستانهای کتاب جنگل کیپلینگ (Kipling) تولید کرد. این فیلم یک فیلم مبتنی بر سنت های دیزنی بوده کودکان را شاد و خوشحال می کرد و ایشان را شستشوی فلزی نمی داد.امّا در سال 1944 آقای ایسنر نسخه جدیدی از این فیلم را تولید نمود. در این نسخه که در آن انگیزه های سیاسی به صورت واضحی روشن بود، شخصیت های زنده به جای تصاویر اینمیشین حضور داشته و اعمال جنسی بین نژادی انجام می دادند. در نسخه آقای آیسنر مرد سفید پوست به عنوان فردی نکوهیده، قابل استهزاء، ناجوانمرد و بی وفا به تصویر کشیده می شود. این مسأله برای آن است که ایشان می خواهند مرد سفید پوست مسیحی آمریکایی را تخطئه کنند و به نام چند فرهنگی، حضور پررنگ خود که یک اقلیت در جامعه آمریکا هستند توجیه نمایند. در این فیلم قهرمان سفیدپوست، نامزد سفید پوست طبعاً نمی خواهد فعالیتی انجام دهد که موجب بازتاب منفی در افکار عمومی آمریکایی ها گردد. او نمی خواهد توجهات آمریکایی ها را به مفاصد خود جلب نماید. او داستان هایی را با مضامین جنسی روانه بازای کند و در آن داستان ها به دنبال اهداف خویش است. آقای ایسنر هم چنین شبکه ABC را نیز تحت کنترل خود در آورده است. البته من انتظار تغییرات عمده ای را در طرز فکر اداره کنندگان این شبکه انتظار ندارم. شبکه ABC مانند سایر شبکه ها تلویزیونی شاهد حضور استوار یهودیان از همان ابتدا بوده است این شبکه به مدّت 30 سال زیر نظر ریاست فردی یهودی به نام لئونارد گلدنسن (Leonard Goldenson) بوده است.

فرید ABC توسّط ایسنر این شبکه را بیشتر در دستان یهودیان حفظ کرد. من از کنترل یهودیان بر رسانه ها بسیار نگران و این امر به دو دلیل است: اوّل افرادی که این رسانه ها را کنترل می نمایند فرایند سیاسی در آمریکا را نیز کنترل می کنند آن دولت و سیاست هایش را زیر سلطه دارند. چه دموکرات ها و چه جمهوری خواهان در برابر یهودیان نمی ایستند. بلکه یهودیان به آنان حق و حساب می دهند دومین دلیل ترس من از کنترل یهودیان بر رسانه ها برپایه ذات و نهاد بی همتا و خاص ایشان استوار است. مثلاً فرض کنید اگر فرقه با پاشیت ها (تعمیدی ها)بر رسانه ها مسلط شوند مسلماً دوست را وادار می کنند ، که  قانونی علیه عشق بازی در روز یکشنبه (که روز مقدس مسحیان است) وضع نمایند.

و یا اگر روزی گیاه خواران بر رسانه ها مسلط گردند، ما ممکن است مجبور شویم به جای همبرگر سویا بردر بخوریم حال که یهودیان با آن سازمان فکری منظم و برنامه های هدفدارشان بر رسانه ها مسلّطند مسلماً ما را بدان روی می رانند که می خواهند.برای مثال به آن چه در موسیقی عامه پسند در چند سال اخیر روی داده توجه کنید شیوع آهنگ هارپ که توسط خوانندگان خاصی ارائه می گردد و فرزندان ما را نابود می کند مدرک خوبی در این راستا است.