لیست صفحات

ورود به سایت

لینک Rss مطالب

مقاله

Y يهود

Y صهوينيسم

= اسرائيل

» جستجو » جستجو پيشرفته
» بازگشت

<< پایان < قبل 1 بعد > پایان >>
نمایش #		نتایج 1 - 1 از 1

اليگارش هاي صهيونيست

اليگارش هاي صهيونيست rasad.ir

اليگارش هاي صهيونيست

يوري آونري ، يک يهودي منتقد سياستهاي امريکا و اسرائيل است. او قبلا روابط تنگاتنگ صهيونيست ها با نومحافظه کاران را توضيح داده بود و اينک در مقاله پيش رو از ارتباطات تجاري و مالي يهوديان طرفدار اسرائيل با مقامات امريکايي و برخي مقامات روس دوران يلتسين سخن مي گويد.

او يکي از نويسندگاني است که اغلب در برنامه «اسرائيل ديگر: صداي مخالفين و معترضين» شرکت مي کند.اصل مقاله آونري را مي توان در پايگاه اينترنتي counterpunch.com مشاهده کرد.

اصل اين مقاله در آگوست 2004 منتشر شده است.

«اليگارش ها» نام يک سريال تلويزيوني درباره روسيه است اما اين سريال مي توانست درباره اسرائيل يا ايالات متحده هم باشد.

بعضي از بخش هاي آن باورنکردني هستند يا دست کم اگر از دهان عاملان اصلي بيرون نمي آمدند باورکردني نبودند. عاملان اصلي ، همان قهرمانان داستانند که با شوق و هيجان ، مغرورانه ، درباره استثمار و غارت نفرت انگيزشان صحبت مي کنند. اليگارش ها، گروه کوچکي از تجار و بازرگانانند که از فروپاشي نظام شوروي سابق به نفع خود، سود برده و به غارت ثروت و ذخاير دولت پرداخته و در نهايت ، موفق به جمع آوري انبوه عظيمي از ثروت شدند که مبلغ آن به ميلياردها دلار رسيد.

آنها براي نهادينه کردن و ثبات تجارتشان کنترل دولت را بدست گرفتند. از 7نفر اليگارش فوق الذکر، 6نفرشان يهودي بودند. در واژگان رايج و عمومي به اين افراد، «اليگارش ها» مي گويند؛ واژه اي که از زبان يوناني آمده و به معني «حکومت عده اي محدود» است.

در اولين سالهاي کاپيتاليسم روسي بعد از فروپاشي شوروي ، اين اليگارش هاي جسور و چالاک بودند که مي دانستند چگونه از آشفتگي و آشوب اقتصادي به نفع خود بهره ببرند و دارايي هاي عظيمي را به قيمت يک صدم و يا يک هزارم ارزش واقعي آن به چنگ آورند: نفت ، گازطبيعي ، نيکل و ديگر منابع معدني.

آنها از هر حقه و تزويري چون تقلب ، ارتشا و قتل براي رسيدن به اهداف خود استفاده نمودند. هرکدام از آنان داراي يک ارتش خصوصي کوچک بودند.

در طول اپيزودهاي مختلف فيلم ، اليگارش ها با افتخار از چگونگي عمليات خود با جزئيات ياد مي کنند اما حيرت آورترين قسمت اين سريال ، چگونگي بدست گرفتن کنترل دستگاه سياسي کشور است.

پس از يک دوره جنگ هاي دروني عليه يکديگر، آنها به اين نتيجه رسيدند که اتحاد و همکاري براي تسلط بر دولت ، سودآورتر است. در آن زمان ، رئيس جمهور (بوريس يلتسين ) در سراشيبي سقوط قرار داشت ، محبوبيت او در افکار عمومي به 40درصد رسيده بود و خودش که به بيماري الکليسم مبتلا و از بيماري حاد قلبي رنج مي برد روزانه قادر بود تنها 2ساعت کار کند.

دولت او عملا توسط محافظين شخصي او و دخترش اداره مي شد و فساد امري کاملا روزمره و عادي شده بود. به اين ترتيب بود که «اليگارش ها» تصميم گرفتند از طريق او به قدرت برسند.

آنها از قدرت مالي تقريبا نامحدودي برخوردار بوده و تقريبا کنترل تمام کانال هاي تلويزيوني و اغلب وسايل ارتباط جمعي ديگر را در اختيار داشتند. آنها تمام اين امکانات را در اختيار مبارزات انتخاباتي مجدد يلستين گذاشته و رقباي او را از داشتن حتي يک دقيقه زمان از تلويزيون محروم کرده و ارقام پولي سنگيني را در اين تلاشها خرج نمودند. (اين فيلم سريالي ، يکي از وقايع جالب را حذف مي کند: آنها مخفيانه ، برجسته ترين متخصصان آگهي هاي تبليغات انتخاباتي امريکايي را به روسيه آوردند تا روشهايي را به کار بگيرند که قبلا در روسيه ناشناخته بود).

اين تلاشهاي انتخاباتي نتيجه داد و يلتسين براي بار دوم انتخاب شد. اما درست در همان روز، يلتسين دچار حمله قلبي ديگري شد و بقيه دوران رياست جمهوري اش را در بيمارستان گذراند.

در عمل «اليگارش ها» بر روسيه حکومت مي کردند و يکي از آنها، بوريس بوژفسکي خود را به پست نخست وزيري منصوب کرد.

هنگامي که آشکار شد وي (مانند ديگر اليگارش ها)، تابعيت اسرائيلي پذيرفته است افتضاح سياسي کوچکي بوجود آمد اما او پاسپورت اسرائيلي اش را تحويل داد و اوضاع بار ديگر به حالت عادي برگشت.

فراموش نکنيم بوژفسکي همان کسي است که با غرور از شعله ور کردن جنگ چچن که در آن هزاران نفر کشته شدند و يک کشور، تخريب کامل شد، ياد مي کند.

او به منابع معدني و يک خط لوله نفت در آنجا مي انديشيد. او براي رسيدن به منافع خود، موافقتي که طبق آن چچن از استقرار نسبي برخوردار مي شد را برهم زد. اليگارش ها، الکساندر لبد، (ژنرال محبوب و فراهم کننده موافقت نامه) را اخراج و نابود کردند و از آن زمان تاکنون ، جنگ ادامه يافته است.

سرانجام واکنشهايي در برابر اين لجام گسيختگي ها ظاهر شد؛ ولاديمير پوتين ، مرد کم حرف و عامل پيشين و آهنين سرويس اطلاعاتي شوروي سابق قدرت را به دست گرفت. او مطبوعات را تحت کنترل قرار داده و يکي از اليگارش ها (ميخائيل خودورکوفسکي) را به زندان انداخت و باعث شد تا ديگر اليگارش ها، فرار را بر قرار ترجيح دهند.

(برژوفسکي در انگلستان است ، ولاديمير گزنيسکي در اسرائيل است و گفته مي شود ديگري به نام ميخائيل چروني نيز در اسرائيل مخفي شده است). از آنجايي که تمام غارتگري هاي اليگارش ها در معرض ديد همگان شکل گرفت اين خطر وجود دارد که اتفاقات فوق به گسترش احساسات سامي ستيزي دامن زنند.

و اين مساله را به ياد آورد که فسادهاي مالي فوق ، مويد «پروتکل هاي پدران صهيونيسم» است ؛ سندي که اين عقيده را افشا مي کرد که يک توطئه يهودي براي کنترل جهان وجود دارد. از روسيه به امريکا مي رويم.

100سال پيش در امريکا نيز همين اتفاق افتاد. در آن زمان ، «شاه دزدان» بزرگ ، مورگان ، راکفلر و ديگران که همگي از مسيحيان خوب به شمار مي آمدند، از روش هاي مشابهي سود جسته و در مقياس وسيعي به سرمايه و قدرت چنگ انداختند.

امروزه اين ثروت اندوزي و قدرت طلبي به گونه اي بسيار ظريف تر، نقش خود را بازي نموده و عمل مي کند. در مبارزات انتخاباتي جهان امروز، کانديداها صدها ميليون دلار پول جمع آوري مي کنند. جورج دبليو بوش و جان کري از استعداد خود براي تامين منابع مالي با غرور و افتخار ياد مي کنند.

اما تامين مالي از چه کساني؟ از حقوق مستمري بگيران و بازنشستگان؟ البته که چنين نيست بلکه منابع مالي آنها براي مبارزات انتخاباتي از سوي طيف ميلياردرها، شرکت هاي غول پيکر و لابي هاي قدرتمند (دلالان تسليحاتي ، سازمانهاي يهودي ، دکترها و وکلا و امثالهم ) تائمين مي شود. بسياري از آنان براي حصول اطمينان از جايگاه خود در حاشيه امنيتي به هر 2 کانديدا (جمهوريخواه و دموکرات ) پول مي دهند.

تمام اين بذل و بخشش ها البته براي دريافت پاداش کلان از کانديداي مورد نظر خود پس از انتخاب و به قدرت رسيدن اوست. همانگونه که اقتصاددان راستگرا، ميلتون فريدمن مي گفت : «اصولا کسي نهار مجاني به کسي نمي دهد.»

در روسيه هر يک دلار (يا روبل) چنانچه به گونه اي عاقلانه در يک مبارزه انتخاباتي سرمايه گذاري شود، 10برابر يا 100برابر بازگشت سرمايه خواهد داشت. ريشه مشکلات در اين حقيقت نهفته است که کانديداهاي رياست جمهوري (و تمام ديگر کانديداهاي پست هاي سياسي) هميشه نيازمند پول هاي کلان هستند.مبارزات انتخاباتي عمدتا بر روي صفحه تلويزيون انجام شده و هزينه هاي سنگيني در بردارند. اين که تمامي کانديداهاي حاضر در ايالات متحده ، ميليونر هستند موضوعي تصادفي نيست.

خانواده بوش ، ثروت عظيمي را از تجارت نفت جمع آوري نموده است (البته به کمک ارتباطات سياسي). جان کري نيز با يکي از ثروتمندترين زنان در امريکا ازدواج نموده است که زماني ، همسر هنري جان هينز، پادشاه تجارت سس معروف کچ آپ بود.

ديک چني ، رئيس يک شرکت عظيم است که قراردادهاي ميليارددلاري را در عراق به چنگ آورده و جان ادواردز، کانديداي معاون رياست جمهوري به عنوان يک وکيل مدافع ، ثروتي عظيم را جمع آوري کرده است.

گاه و بيگاه در امريکا، موضوع اصلاحات در تائمين منابع مالي انتخابات مطرح مي شود اما نتيجه ارزشمندي از اين بحث ها هرگز بدست نيامده است. هيچکدام از اليگارش ها، علاقه اي به تغيير نظامي که آنان را قادر مي سازد دولت ايالات متحده را بخرند، ندارند.

در اسرائيل نيز صحبت درباره «پول و قدرت» در پرده ابهام قرار دارد. آريل شارون و يکي از فرزندانش ، مظنون به گرفتن رشوه از يکي از قدرتهاي معاملات ملکي هستند.

حکم دادگاه براي فرا خواندن او توسط دادستان عمومي که توسط دولت شارون در اوج اين ماجرا به اين پست منصوب گرديد بلوکه شد. تحقيقات ديگري در مورد شارون و فرزندش در دست انجام است.

اين يکي در مورد ميليون ها دلاري که از طرق و مسيرهاي مختلف که 3کشور را در برگرفته و سرانجام راه خود را به منابع مالي مبارزات انتخاباتي شارون پيدا کرده بود، است.

ارتباطات شيمون پرز با ميليونرهاي اسرائيلي زبانزد مردم است. همانطور که ارقام پولي درشتي که از سوي ميليونرهاي يهودي براي آرمان هاي جناح افراطي راست به سوي آنها سرازير مي شوند امري آشکار و معروف است.

يکي از اليگارش هاي يهودي روسي ، مالک نيمي از دومين روزنامه اسرائيلي است. يک افتضاح سياسي در مورد وزير امور زيربنايي اسرائيل در رابطه با شرکت هاي غول پيکر چند مليتي که براي قراردادهاي تائمين گاز طبيعي با شرکت برق اسرائيلي رقابت مي کردند به موضوعي بزرگ تبديل شده است.

در اين ماجرا که چهره هايي خلافکار، مافيايي ، سياستمداران و کارآگاهان خصوصي ، نقش خود را بازي مي کنند سخن از ميلياردها دلار پول است. افشاي اين ماجرا، اين حقيقت را براي اسرائيلي ها روشن ساخته است که در اينجا نيز سياستمداران در بالاترين سطح از مدت ها پيش به عنوان عوامل و مزدوران منافع مالي قدرتمندان عمل مي کرده اند.

اين حقايق بايد هر کسي را که به دمکراسي در اسرائيل ، روسيه ، ايالات متحده و هر جاي ديگر اهميت مي دهد، هوشيار و آگاه سازد. اليگارشي و دمکراسي با هم سازگاري ندارند.

همانطور که يک مفسر روسي در اين سريال تلويزيوني در مورد دمکراسي جديد روسي اظهار داشت : «آنها دموکراسي را به زشتترين و خلافترين واژه تبديل کردند.»

يوري آونري

مترجم: ليلا کرمي

/var/www/vhosts/rasad.ir/httpdocs/farsi/ArticleFish/Articles/355.htm

Array
(
    [0] => stdClass Object
        (
            [ArticleFishId] => 365
            [SerialNo] => 355
            [MTitle] => اليگارش هاي صهيونيست
            [FTitle] => 
            [AMTitle] => 
            [AFTitle] => 
            [EMTitle] => 
            [EFTitle] => 
            [ALanguage] => 0
            [TLanguage] => 1
            [ADateS] => 0
            [ADateM] => 0
            [ADateG] => 0
            [Side_NY] => 0
            [Side_NS] => 1
            [Side_B] => 0
            [Side_HY] => 0
            [Side_HS] => 0
            [Side_NE] => 1
            [Side_HE] => 0
            [SourceType] => 3
            [Book] => 0
            [BArticlePageFrom] =>           
            [BArticlePageTo] =>           
            [Magazine] => 0
            [MPublishDateS] => 0
            [MPublishDateM] => 0
            [MPublishDateG] => 0
            [MYear] => 0
            [MNo] => 
            [MSerialNo] => 0
            [MArticlePageFrom] =>           
            [MArticlePageTo] =>           
            [Site] => 6
            [ArticleAddrInSite] =>  http://www.jamejamdaily.net/shownews2.asp?n=67262&t=con 
            [FishWriter] => 33
            [WriteDate] => 12/30/2004 0:00:00
            [Confirmed] => 1
            [SupervisorView] => 
            [Abstract] => 
            [AAbstract] => 
            [EAbstract] => 
            [Editted] => 1
            [Degree] => 0
            [Mode] => 0
            [fldFirstPage] => 0
            [fldFPMod] => 0
        )

)

ورود

ورود به سايت