سناريوي هسته اي اسرائيل

سفرمحمد البرادعي پرده ديگري از سناتوري آزمايش هسته اي اسرائيل است، آزمايشي كه آمريكا از بيم واكنش جهاني هرگز به اين رژيم اجازه انجام آنرا نداد. به گزارش خبرگزاري مهر، رژيم اسرائيل از همان سالهاي اوليه تشكيل خود و در همان زمان كه بن گورين اين رژيم را يك كشور مستقل و يهودي خواند درفكر اين بود كه روزي به يك ابرقدرت جهاني تبديل شود و براساس همين انديشه ازهمان سال هاي نخستين به دنبال يك برنامه هسته اي نظامي بود.
براي دست يافتن به اين منظور اسرائيل دست به دامان فرانسه شد. درآن سال هاي نخستين كه مدت زيادي ازجنگ جهاني دوم نمي گذشت، اسرائيل توانست به خوبي از احساسات جهانيان استفاده كرده و با پيش كشيدن مسئله هولوكاست (افسانه يهودي سوزي توسط نيروهاي هيتلر) نه تنها حمايت فرانسه را درجهت شروع برنامه هسته اي خود كسب كند بلكه از نظر مالي نيز هزينه گزاف اين برنامه را تامين كند.
درسال 1949 حمد جيمل يك واحد تخصصي درشركت علمي IDF يك تحقيق دو ساله ژئولوژيكي را در رابطه صحراي نقب با هدف يافتن منابع اورانيوم آغاز كرد. اگر چه هيچ منبع مهم اورانيومي پيدا نشد و اما مقادير قابل باز يافت دررسوبات فسفات يافت شدند.
با تشكيل كميسيون انرژي اتمي اسرائيل درسال 1952 برنامه هسته اي اسرائيل گام ديگري به جلو رفت. رئيس اين كميسيون «ارنست ديويد برگمن» بود كه به تبليغ اين موضوع پرداخت» مجهز شدن به يك بمب اتم بهترين راه براي جلوگيري از قتل عام دوباره يهوديان مي باشد.
حمد جيمل كه بعدها «مارچون» نام گرفت تا سال 1953 نه تنها يك پروسه براي استخراج اورانيوم در نقب را تكميل كرده بود بلكه متد جديدي براي توليد آب سنگين نيز به كار برد كه به اسرائيل اين امكان را مي داد كه مهمترين مواد هسته اي را توليد كند.
درپاييز 1965فرانسه پذيرفت، راكتور تحقيقي 18 مگاواتي را دراختيار اسرائيل قراردهد. اما چند هفته بعد، بحران سوئز وضعيت را به كلي دگرگون كرد. با گسترش اين بحران درماه جولاي فرانسه و انگليس با اسرائيل به توافق رسيدند كه با حمله به مصر بهانه لازم را براي اروپايي ها براي فرستادن سربازانشان درقالب حافظان صلح به منطقه مهيا كنند تا بدينوسيله كانال را اشغال و دوباره افتتاح كنند. پس از پايان بحران سوئز كه با دخالت آمريكا و حمايت اين كشور از مصر پايان يافت، اتحاد جماهير شوروي يك تهديد جدي براي سه كشور به وجود آورد. درنتيجه اين موضوع فرانسه به فكر تقويت اسرائيل به عنوان هم پيمان خود درخاورميانه افتاد تا جايي كه نخست وزير فرانسه اعلام كرد كه يك بمب هسته اي به اسرائيل مديون است.
بدين ترتيب دراكتبر سال 1957 فرانسه و اسرائيل توافقي براي ساخت يك رآكتور 24مگاواتي امضا كردند. دراين پروتكلها به يك كارخانه فرآوري شيميايي نيز اشاره شده بود.
اين كارخانه به طور مخفيانه با همكاري تكنيسين هاي اسرائيلي و فرانسوي در ديمونا درصحراي نقب ساخته شد و آژانس هيچگونه نظارتي برساخت آن نداشت. اهميت ديمونا براي اسرائيل تا حدي بود كه يك آژانس اطلاعاتي جديد با نام LEKEM براي مخفي نگه داشتن آن و محافظت از آن تشكيل شد و بدين ترتيب 1500 اسرائيلي و فرانسوي درديمونا مشغول به كار شدند.
نيروي هوايي فرانسه پس از خريد آب سنگين از نروژ با اين شرط آن را به هيچ كشور ثالثي منتقل نمي كند، 4 تن از اين مواد را مخفيانه به اسرائيل منتقل كرد.
فرانسه درسال 1964 به فعاليت هاي هسته اي خود در اسرائيل خاتمه داد. و اين بار نوبت آمريكا بود. آمريكا درسال 1958 ازوجود ساختمان ديمونا آگاه شد با اين حال دو سال بعد تشخيص داد كه اين ساختمان يك سايت هسته اي است ديويد بن گوريون در دسامبر 1960 براي مقامات آمريكايي فاش ساخت: ساختمان ديمونا يك مركز تحقيقات هسته اي است كه براي اهداف صلح آميز ساخته شده است.
اگر چه ايالات متحده آمريكا ادعا مي كند كه درآن زمان به تشويق فعاليت هاي هسته اي اسرائيل نپرداخت. اما اقدامي براي توقف آن انجام نداد.
اسرائيل در طول سالهاي 1970 تا سال 1980 ساخت تعدادي كلاهك هسته اي را پايان داد و احتمالاً 100 تا 200 كلاهك هسته اي تا اواسط دهه 90 ساخته است. در اين دوره مقامات اسرائيلي از آمريكايي ها خواستند كه با اجراي يك آزمايش هسته اي توسط اين رژيم موافقت كند.
اسرائيل به خوبي واقف بود كه توان هسته اي اين رژيم بايد آشكار مي شد تا تل آويو به عنوان تنها قدرت هسته اي منطقه دست كم در منطقه استراتژيك خاورميانه بتواند نقش ابر قدرت را ايفا كند. با اين حال آمريكايي ها كه از عكس العمل جهاني به شدت بيمناك بودند به شدت با اين مسئله مخالفت كردند.
اسرائيل هرگز نتوانست رضايت آمريكا را براي انجام يك آزمايش هسته اي كه همواره در آرزوي آن بود به دست آورد بنابراين سناريوي ديگري نوشت سناريويي كه شايد از آزمايش هسته اي تأثير بيشتري داشت.
بازيگر صحنه اول اين سناريو «مردخاي وانونو» تكنيسين انرژي هسته اي اسرائيلي بود. اين تكنيسين ناراضي اسرائيلي به تازگي به دين مسيحيت گرويده بود، انگيزه لازم را براي اين بازي سياسي داشت. وي با سرقت عكس هايي از ديمونا در سال 1986 مشخصات و عكس هاي آن را در روزنامه انگليسي ساندي تلگراف منتشر كرد.
عكس العمل شديد جهاني نسبت به افشاي برنامه هسته اي اسرائيل موجب شد رؤياي آزمايش هسته اي اين رژيم 18 سال به تعويق افتاد. اسرائيل با ربودن مردخاي فانونو، وي را به عنوان بمبي مخفي كرد تا در فرصت وزمان مناسب از او استفاده كند.
اكنون پس ازگذشت 18 سال از آن زمان و در حالي كه افكار عمومي متوجه ايران و كره شمالي است، مقامات اسرائيلي فرصت را براي صحنه بعدي اين سناريو مناسب يافتند.
فانونو آزاد شد و اسرائيل بلافاصله از محمد البرداعي رئيس آژانس دعوت كرد تا به فلسطين اشغالي سفر كند. سفر البرداعي صحنه دوم اين سناريو است كه اسرائيل در جريان آن تلاش خواهد كرد وجود هسته اي خود را به آژانس و جهانيان تحميل كند.
البرادعي وارد اسرائيل شد و با ورود خود توجه جهانيان را متوجه اين رژيم كرد. اسرائيل درهاي نيروگاه هسته اي ديمونا را به روي البرداعي بست تا علامت سؤالي راكه در اذهان جهانيان حك كرده است براي روز مبادا حفظ كند.
اين رژيم به خوبي واقف است كه گاهي بي اطلاعي از مسئله اي از آگاهي از آن مسئله ترسناكتر است، بنابراين تلاش مي كند با جلب توجه جهانيان به ديمونا از شفاف سازي در اين مورد امتناع كند تا بدينوسيله نوعي ترس و وحشت از اين رژيم را در منطقه موجب شود.
دو روز پيش از ورود البرداعي به اسرائيل، كميسيون انرژي اتمي اين رژيم با ايجاد يك سايت به انتشار تصاويري از ديمونا پرداخت با اين حال اين تصاوير تماماً از خارج اين تأسيسات مي باشند ودرهاي ديمونا همچنان به روي جهانيان بسته است.
اسرائيل با در پيش گرفتن يك سياست مبهم نه برنامه هسته اي خود را رد مي كند و نه آنرا تأييد مي كند و بدين ترتيب تلاش دارد رعب موجود در منطقه از برنامه هسته اي اين رژيم را حفظ كند.

Array
(
    [0] => stdClass Object
        (
            [ArticleFishId] => 387
            [SerialNo] => 377
            [MTitle] => سناريوي هسته اي اسرائيل 
            [FTitle] => 
            [AMTitle] => 
            [AFTitle] => 
            [EMTitle] => 
            [EFTitle] => 
            [ALanguage] => 1
            [TLanguage] => 0
            [ADateS] => 0
            [ADateM] => 0
            [ADateG] => 0
            [Side_NY] => 0
            [Side_NS] => 0
            [Side_B] => 0
            [Side_HY] => 0
            [Side_HS] => 0
            [Side_NE] => 1
            [Side_HE] => 0
            [SourceType] => 3
            [Book] => 0
            [BArticlePageFrom] =>           
            [BArticlePageTo] =>           
            [Magazine] => 0
            [MPublishDateS] => 0
            [MPublishDateM] => 0
            [MPublishDateG] => 0
            [MYear] => 0
            [MNo] => 
            [MSerialNo] => 0
            [MArticlePageFrom] =>           
            [MArticlePageTo] =>           
            [Site] => 27
            [ArticleAddrInSite] =>  http://www.kayhannews.ir/830429/12.htm
            [FishWriter] => 33
            [WriteDate] => 12/31/2003 0:00:00
            [Confirmed] => 1
            [SupervisorView] => مولف ندارد
            [Abstract] => 
            [AAbstract] => 
            [EAbstract] => 
            [Editted] => 1
            [Degree] => 0
            [Mode] => 0
            [fldFirstPage] => 0
            [fldFPMod] => 0
        )

)