اسرائيل مشهورترين توليدكننده سلاح‌هاي كشتار جمعي است

 مشهورترين و كاراترين توليد كننده محرمانه سلاح هاي كشتار جمعي نه عراق و نه كره شمالي بلكه اسرائيل است.

به گزارش سايت «ايندكس»،طي مقاله اي ‌به قلم «نيل ساموندز» به سلاح هاي اتمي، بيولوژيكي و شيميايي اسرائيل اشاره شده كه حتي كنست اسرائيل هم به آن دسترسي ندارد چه رسد به سازمان ملل.

در سپتامبر سال 1986 ، «موردكاي ونونو»، تكنيسين سايت اتمي «ديمونا» براي روزنامه ساندي تايمز فاش كرد كه بر طبق برنامه نظامي هسته اي كه در اين مكان اجرا مي شود حدود 200 كلاهك هسته اي توليد شده است.

چند روز بعد وي به رم فرستاده شد و در آنجا توسط ماموران موساد ربوده و به طور محرمانه اي به اسرائيل برده شد . در نوامبر 1986 وي به 18 سال زندان كه 14 سال آن را بايد در سلول انفرادي مي گذراند، محكوم شد.

در سال 1999 ، در پاسخ به درخواست روزنامه «يعديوت آهارنوت»، رژيم اسرائيل حدود 40 درصد از اسناد دادگاه وي را منتشر ساخت.

براساس تخمين بولتن دانشمندان هسته اي ، اسرائيل پنجمين ذخيره كلاهك هاي هسته اي در جهان را داراست كه اين تعداد بيشتر از انگليس كه داراي 185 كلاهك هسته اي است، مي باشد.

در فوريه 2000 «ايسام ماهول» ، عضو كنست گفت كه اسرائيل حدود 200 تا 300 كلاهك هسته اي دارد. در آگوست همان سال ، فدراسيون دانشمندان آمريكا اعلام كرد كه اسرائيل مي تواند دست كم 100 كلاهك هسته اي توليد كرده باشد اما احتمالا اين تعداد از 200 كلاهك فراتر نرفته است. اين در حالي است كه موسسه تحقيقات صلح استكهلم اين تعداد را 200 كلاهك مي داند.

ديگر منابع از جمله موسسه «بررسي اطلاعاتي جين» سلاح هاي هسته اي و گرما هسته اي اسرائيل را 400 تا 500 عدد تخمين مي زند.

سايت ديمونا، اختصاص به برنامه هسته اي اسرائيل و موسسه تحقيقات بيولوژيك اسرائيل در «نس زيونا» اختصاص به برنامه بيولوژيكي و شيميايي اين رژيم دارد. اين تاسيسات فوق سري نمي تواند با عكس يا نقشه نشان داده شود و تنها با بوته هاي نارنجي رنگ پر شده است.

به جز ديدار كوتاهي از ديمونا توسط يك تيم نروژي در سال 1961 و بازديد يك تيم آمريكايي در سال 1969 صورت گرفت هيچ اقدام امنيتي بين المللي در خصوص سايت هاي اتمي اسرائيل انجام نشده است و حتي كنست هم دسترسي به آنها ندارد .

طبق گزارش دفتر ارزيابي تكنولوژيكي كنگره آمريكا در سال 1993، اسرائيل داراي توان ناشناخته شيميايي و برنامه بيولوژيكي است.

«آنتوني كوردزمن»، عضو مركز تحقيقات بين المللي و استراتژيك مي گويد كه اسرائيل تحقيقات گسترده اي را در خصوص گازهاي شيميايي كرده و آمادگي توليد سلاح هاي بيولوژيكي را دارد.

براساس يك تحقيق گسترده توسط «كارل نيپ»، يك روزنامه نگار هلندي ، در برنامه موسسه تحقيقات بيولوژيكي اسرائيل، توليد گازهاي اعصاب از جمله «تابون»، «سارين» و «وي ايكس» وجود دارد.

سقوط هواپيماي باربري «اي آي اي آي» در اكتبر 1992 در آمستردام كه دست كم موجب مرگ 47 نفر و بيماري هاي مشكوك صدها نفر شد، اين موضوع را در سال 1998 فاش ساخت كه پرواز «ال واي 1862» حامل مواد شيميايي از جمله حدودا 180 ليتر «دي متيل متيل فوسفونات» بوده كه اين مقدار مي تواند در توليد حدودا 270 كيلوگرم گاز سارين به كار رود.

اين مقدار مواد توسط شركت شيميايي «سولكاترونيك» در «مورسيويل» ايالت پنسيلوانيا فراهم شده و به مقصد موسسه تحقيقات بيولوژيك اسرائيل روانه شده بود.

«انوركوهن» گزارشاتي را مبني بر استفاده از سلاح هاي بيولوژيكي توسط سربازان يهودي عليه فلسطينيان در سال 1948 جمع آوري كرده است. «يوري ميل اشتاين»، تاريخ نويس اسرائيلي در يكي از كتاب هاي خود مي نويسد كه در بسياري از روستاهاي اشغالي متعلق به فلسطينيان، منابع آب براي جلوگيري از بازگشت آوارگان سمي شده بود؛ ميل اشتاين مي گويد كه يكي از اين اقدامات پنهاني موجب شيوع بيماري تيفوئيد در مي 1948 شد.

كميته عالي اعراب فلسطيني در جولاي 1948 گزارش داد دلايلي وجود دارد كه سربازان يهودي مسئول شيوع وبا در مصر در نوامبر 1947 و در روستاهاي سوري نزديك به مرز فلسطين با سوريه در مي 1948 بوده اند .

در مي 1948 وزارت دفاع مصر اعلام كرد چهار صهيونيست هنگامي كه سعي در آلوده كردن چاه هاي آرتيزين در غزه با مايعي كه حاوي ميكروب تيفوئيد و اسهال خوني بود را دستگير كرده است.

در سال 1954 ، گزارش شد كه «پينكاس لاون»، وزير دفاع وقت اسرائيل از سلاح هاي بيولوژيكي براي عمليات خاصي استفاده كرده است .كوهن مي گويد : اسرائيل از سلاح هاي بيولوژيكي يا «توكسين» در عمليات هاي خاصي استفاده كرد.

در سال 1955 ، «بن گورين»، نخست وزير وقت اسرائيل دستور استفاده از سلاح هاي شيميايي در جنگ با مصر را صادر كرد. «ويكتور استروفسكي«، مامور سابق موساد مي گويد كه آزمايشات مهلكي روي زندانيان عرب در موسسه تحقيقات بيولوژيك اسرائيل انجام شد.

آماري وجود دارد كه اسرائيل از سلاح هاي شيميايي و بيولوژيك در بسياري موارد استفاده كرده است:

- برگ زدايي شيميايي توسط ارتش اسرائيل عليه زمين هاي كشاورزي فلسطينيان از جمله در «عين البيدا» در سال 1968 «عرقبا» در سال 1972 و «مجد البني فديل» در سال 1978 .

-موشك هاي هسته اي نظامي در سال 1967 و 1973 در جنگ هاي اعراب و اسرائيل .

- سلاح هاي شيميايي در جنگ 1982 با لبنان با استفاده از هيدروژن سيانيد، گاز اعصاب و بمب هاي فسفري.

-در دهه 1980 استفاده از گاز هاي مهلك عليه غير نظاميان فلسطيني و زندانيان يهودي، لبناني و فلسطيني.

بولتن دانشمندان هسته اي گزارش مي دهد كه اسكادرانهاي اف - 16 اسرائيل كه در «نواتيم» و «رامون» مستقر هستند بيشترين تعداد كلاهك هاي هسته اي را حمل كرده و گروه كوچكي از خلبانان نيز به منظور حملات هسته اي تربيت شده اند.

به گزارش روزنامه ساندي تايمز ، خلبانان اف - 16 به منظور پرتاب يك بمب شيميايي يا بيولوژيكي در عرض چند دقيقه پس از دريافت فرمان حمله ‌آماده اند. همچنين هواپيماهاي اف - 4، اف -15 و جگوارهاي اسرائيل نيز داراي توانايي پرتاب بمب هسته اي هستند .

موشك هاي جريكو وان با برد 660 كيلومتر، و جريكو تو با برد 1500 كيلومتر، توانايي حمل كلاهك هسته اي را دارند.

وسيله نصب ماهواره اي «شاويت» اسرائيل توانايي تبديل به موشك بالستيك قاره پيما با برد 7800 كيلومتر را داراست.

اسرائيل همچنين سه زير دريايي به نام هاي دولفين، لوياتان و تاكوما را داراست كه مي توانند موشك هاي كروز با كلاهك هسته اي را حمل كنند.

شوراي امنيت سازمان ملل اغلب به اسرائيل هشداري مي دهد كه سريعا تجهيزات هسته اي خود را تحت بازرسي آژانس بين المللي انرژي اتمي قرار دهد.

اسرائيل نه تنها كنوانسيون منع سلاح هاي شيميايي را امضا نكرده است بلكه جزو يكي از چهار كشور جهان همراه با كوبا، هند و پاكستان است كه از امضاي قرارداد منع گسترش سلاح هاي هسته اي نيز سرباز مي زند. /var/www/vhosts/rasad.ir/httpdocs/farsi/ArticleFish/Articles/413.htm

Array
(
    [0] => stdClass Object
        (
            [ArticleFishId] => 426
            [SerialNo] => 413
            [MTitle] => اسرائيل مشهورترين توليدكننده سلاح‌هاي كشتار جمعي است
            [FTitle] => 
            [AMTitle] => 
            [AFTitle] => 
            [EMTitle] => 
            [EFTitle] => 
            [ALanguage] => 0
            [TLanguage] => 1
            [ADateS] => 0
            [ADateM] => 0
            [ADateG] => 0
            [Side_NY] => 0
            [Side_NS] => 0
            [Side_B] => 0
            [Side_HY] => 0
            [Side_HS] => 0
            [Side_NE] => 1
            [Side_HE] => 0
            [SourceType] => 3
            [Book] => 0
            [BArticlePageFrom] =>           
            [BArticlePageTo] =>           
            [Magazine] => 0
            [MPublishDateS] => 0
            [MPublishDateM] => 0
            [MPublishDateG] => 0
            [MYear] => 0
            [MNo] => 
            [MSerialNo] => 0
            [MArticlePageFrom] =>           
            [MArticlePageTo] =>           
            [Site] => 8
            [ArticleAddrInSite] => http://www.bionvan.com/papers.php?cat=main&show=820318-09
            [FishWriter] => 33
            [WriteDate] => 1/14/2003 0:00:00
            [Confirmed] => 1
            [SupervisorView] => 
            [Abstract] => 
            [AAbstract] => 
            [EAbstract] => 
            [Editted] => 1
            [Degree] => 0
            [Mode] => 0
            [fldFirstPage] => 0
            [fldFPMod] => 0
        )

)