انتفاضه و اقتصاد صهيونيستي

نويسنده: حسين عطوي

با شروع انتفاضه در 28 سپتامبر 2000 همه تأثير عمليات هاي شهادت طلبانه بر اقتصاد رژيم صهيونيستي را به باد شوخي گرفته بودند و تمسخر مي کردند ؛ حتي هنگامي که آمار و ارقام مربوط به اين مساله انتشار يافت در ديد اين افراد به عنوان آمار و ارقامي غير واقعي به نظر مي رسيد.

بايد گفت برخي حاضر به پذيرش اين مساله نيستند که انتفاضه اين توانايي را دارد که اقتصاد رژيم صهيونيستي را تهديد کند و به تبع آن اين رژيم را با يک بحران حقيقي روبرو سازد و تأثير قابل توجهي بر روند درگيري ها بگذارد.

با گذشت سه سال از عمر انتفاضه امروز ما شاهد تحولاتي هستيم که خود بيانگر وجود يک بحران شديد اقتصادي در فلسطين اشغالي است و نشانگر آغاز ضعف و رکودي است که اقتصاد رژيم صهيونيستي با ادامه انتفاضه با آن مواجه مي باشد.

اين تحولات را مي توان در دو مساله خلاصه کرد:

نخست: بنا بر تحقيقات جديد دو تن از اساتيد دانشگاه تل آويو و کارشناس مسائل اقتصادي، بحران امنيتي سه سال اخير ناشي از تداوم انتفاضه باعث شده است که اقتصاد رژيم صهيونيستي ده سال به عقب بازگردد و تقريبا ميران تورم در اين دوره به تورم شديد سال 1967 اسرائيل نزديک شود.

نتيجه پژوهش هاي اين دو استاد دانشگاه گوياي آن است که ميانگين قدرت خريد ساکنان فلسطين اشغالي در مقايسه با شهروندان آمريکايي به ميزان 43 درصد کاهش يافته است يعني دقيقا مشابه وضعيتي که در سال 1967 در فلسطين اشغالي حاکم بود.

در قسمت ديگر اين پژوهش ها آمده است که سطح نسبي رفاه اجتماعي نيز در اين سال به کمتر از نصف اين ميزان در آمريکا رسيده است.

روزنامه صهيونيستي هاآرتص در برداشتش از اين پژوهش مي نويسد که اقتصاد رژيم صهيونيستي هرگز پويايي خود را به دست نخواهد آورد و نخواهد توانست که رشد سريع خود را بازيابد. حال اگر هم همسو با رشد جهاني و تکنولوژي جهاني بتواند پيشرفت و رشدي موقتي براي خود به ثبت برساند، اما نجات از اين بحران مرهون پايان يافتن انتفاضه است.

دوم: خطر ديگري که رژيم صهيونيستي را تهديد مي کند آن است که اين بحران اقتصادي مي رود تا تبديل به يک بحران مالي شود که نمود هاي آن را مي توان در موارد ذيل مشاهده کرد:

ـ کاهش قدرت خريد

ـ کاهش سطح رفاه اجتماعي

ـ افزايش شکاف طبقاتي ميان ثروتمندان و افراد کم بضاعت

ـ کمبود شديد بودجه

ـ افزايش رو به رشد مشکلات طبقات کم بضاعت جامعه

ـ 20% از ساکنان فلسطين اشغالي به شرط يافتن کار آماده مهاجرت از اين منطقه هستند.

مطبوعات صهيونيستي معتقدند که جامعه تاب تحمل تمامي اين مشکلات را دارد ولي مشکلي که در اين جا وجود دارد وحشت از آن است که اين بحران کوچک به يک باره به يک بحران مالي غير منتظره و دامنه دار تبديل شود.

اين روزنامه ها در ادامه نوشتند که اين بحران غير منتظره هنگامي رخ مي دهد که افراد در مورد آينده خود نگران باشند و در واکنشي طبيعي در برابر اين مساله به خريد دلار روي مي آورند و در نتيجه  شاهد کاهش غير قابل کنترل ارزش پول ملي و تورم و خروج سرمايه هاي هنگفت به خارج از کشور خواهيم بود. اين پديده به نوبه خود ورشکستگي بانک ها و افزايش نرخ بيکاري را به دنبال خواهد داشت.

بي گمان اين گونه تحولات در اقتصاد رژيم صهيونيستي به فضل انتفاضه و عمليات هاي شهادت طلبانه  صورت پذيرفته است و اگر اين علميات ها به مدت سه سال ادامه نمي يافت ما امروز شاهد اين تحولات نبوديم. اين دو پژوهشگر در ادامه پژوهش خود ضمن تاکيد بر اين مساله مي گويند که رابطه مستقيمي ميان انتفاضه و اين رکود اقتصادي وجود دارد و هر چه بر ميزان عمليات هاي مقاومت در داخل فلسطين اشغالي 48 افزوده شود، روند پويايي اقتصادي جامعه صهيونيستي نيز با مشکلات بيش تري مواجه خواهد شد.

به نظر مي رسد که بحران اقتصادي در جامعه صهيونيستي يکي از عوامل اصلي است که باعث شده ساکنان فلسطين اشغالي به مقامات صهيونيست براي يافتن راه حلي به منظور پايان بخشيدن به اين چالش فشار بياورند.

اين در حالي است که اين افراد به اين نتيجه رسيده اند که رشد پنج درصدي اقتصاد اين رژيم مرهون پايان يافتن انتفاضه و دست يابي به يک توافق سياسي با فلسطينيان است.

در نهايت بايد گفت انتفاضه مردم فلسطين توانسته است که:

1ـ هزينه هاي اشغالگري رژيم صهيونيستي را بالا ببرد و اقتصاد اين رژيم را با بحراني جدي مواجه سازد که هر ساله با ادامه انتفاضه توانايي حکومت تل آويو براي مهار اين بحران کم تر مي شود. البته تداوم انتفاضه راهکار و استراتژي تمامي گروه هاي مقاومت براي مبارزه با اشغالگران مي باشد که بر اساس آن نبايد وارد نبرد مستقيم با دشمن شد بلکه با جنگ هاي فرسايشي دشمن را از پا درآورد.

2ـ با تشديد بحران اقتصادي در رژيم صهيونيستي و به دنبال آن افزايشات اختلافات داخلي و رقابت رهبران صهيونيست چه در داخل و چه در خارج براي يافتن راه حلي به منظور پايان بخشيدن به اين درگيري ها خود به بحراني سياسي خواهد انجاميد.

گفتني است که اين همه به آن معنا نيست که انتفاضه تنها با با ايجاد بحران شديد اقتصادي در رژيم صهيونيستي به اهدافش مي رسد، بلکه منظور اين است که دست يابي به اهداف جامع و کلي به جز با ادامه انتفاضه و خنثي کردن توطئه ها و شکست سياست هاي دشمن براي سرکوب قيام مردمي فلسطينيان و خروج از بحران امکان پذير نيست. در هر حال نبايد به دشمن هيچ گونه فرصتي براي خروج از بحران از طريق بازي هاي سياسي به خصوص پس از ناکارآمدي شيوه هاي نظامي داده شود.

Array
(
    [0] => stdClass Object
        (
            [ArticleFishId] => 659
            [SerialNo] => 641
            [MTitle] => انتفاضه و اقتصاد صهيونيستي
            [FTitle] => 
            [AMTitle] => 
            [AFTitle] => 
            [EMTitle] => 
            [EFTitle] => 
            [ALanguage] => 0
            [TLanguage] => 0
            [ADateS] => 0
            [ADateM] => 0
            [ADateG] => 0
            [Side_NY] => 0
            [Side_NS] => 1
            [Side_B] => 0
            [Side_HY] => 0
            [Side_HS] => 0
            [Side_NE] => 0
            [Side_HE] => 0
            [SourceType] => 2
            [Book] => 0
            [BArticlePageFrom] =>           
            [BArticlePageTo] =>           
            [Magazine] => 36
            [MPublishDateS] => 0
            [MPublishDateM] => 0
            [MPublishDateG] => 0
            [MYear] => 0
            [MNo] => 
            [MSerialNo] => 0
            [MArticlePageFrom] =>           
            [MArticlePageTo] =>           
            [Site] => 0
            [ArticleAddrInSite] => 
            [FishWriter] => 18
            [WriteDate] => 5/3/2005 0:00:00
            [Confirmed] => 1
            [SupervisorView] => 
            [Abstract] => 
            [AAbstract] => 
            [EAbstract] => 
            [Editted] => 1
            [Degree] => 0
            [Mode] => 0
            [fldFirstPage] => 0
            [fldFPMod] => 0
        )

)