|
بنيامين بناليعزر معروف به فواد در سال 1963 در عراق به دنيا آمد. در سال 1949 به همراه خانواده اش به فلسطين اشغالي رفت. وي فارغالتحصيل دانشگاه ستاد فرماندهي ارتش و دانشكده امنيت ملي در تلآويو است. متاهل و داراي پنج فرزند است. در شهرك رشيون عتسيون زندگي ميكند.آخرين سمت مهم وي وزير جنگ رژيم صهيونيستي بود كه استعفا داد. در سال 1954 به ارتش رژيم صهيونيستي و تيپ زرهي جولان پيوست. در سال 1967 فرمانده گردان جستجو و اطلاعات صحراي سينا بود. طي سالهاي 1973-1970 در راس يك هيئت صهيونيستي به سنگاپور رفت. در سال 1973 معاون فرمانده تيپ زرهي در صحراي سينا بود. پس از جنگ به عنوان فرمانده يكي از گردانهاي ارتش در مناطق شمالي تعيين شد. در سال 1977 بناليعزر نقش مهمي در جنوب لبنان بازي كرد او در اين زمان مسئول هماهنگي بين ارتش صهيونيستها و فالانژهاي جنوب لبنان بود.از 1978 تا 1981 فرمانده نظامي كرانهي باختري و غزه بود.پس از شكست در انتخابات كنست در سال 1981، به عنوان هماهنگكنندهي فعاليتهاي ارتش در كرانه باختري و غزه تا سال 1984 بود.
فواد در سال 1981 مدت كوتاهي ارتش را براي راه يافتن به كنست ترك كرد و به همين دليل به حزب تامي به رهبري آهارون ابومستيرا پيوست.
و دبيركل آن حزب شد. ولي در انتخابات موفق نشد در سال 1984 باز ارتش را رها كرد و اين بار در فهرست حزب واحد به رهبري عزروايزمن قرار گرفت و توانست به كنست وارد شود. در سال 1988 حزب وايزمن با حزب كارگر ادغام شد و وي توانست وارد كنست دوازدهم شود.
از سال 1984 تا 1988 عضو كميته كار و امور اجتماعي، كميته اسكان بود، از 1988 تا 1992 رياست كميته پارلماني دوستي رژيم صهيونيستي و كانادا شد. او همچنين در كميته امور خارجي و امنيت نيز عضو بوده است.
در سال 1992 در فهرست حزب كارگر قرار گرفت و در كنست سيزدهم رتبه چهارم را آورده و به عنوان وزير اسكان و ساختمانسازي انتخاب شد. در ژولاي 1999 به وزارت ارتباطات در دولت ايهود باراك منصوب و مشاور او شد. البته وزارت اسكان را نيز به عهده داشت (تا مارس 2001 در اين پست بود). پس از به قدرت رسيدن آريل شارون، وزارت جنگ به او واگذار شد. در اواخر دسامبر 2001 با شكست آبراهام بورگ به رياست كنست و حزب كارگر رسيد. او خود را براي رسيدن به پست نخستوزيري 2003 آماده ميكند. او را به خاطر جناياتش "شارون كوچك" لقب دادهاند.
ديدگاههاي بناليعزر
1- قدس از آن صهيونيستها است و بايد فلسطينيان را از آنجا بيرون راند و آن را پايتخت هميشگي صهيونيستها قرار داد. از گفتههاي اوست: "من قدس شرقي را قبول ندارم و تنها قدس يكپارچه را باور دارم." در تحقق اين خواست خود فشارهاي زيادي بر فلسطينيان بيتالمقدس وارد ميكند تا آنجا را ترك كرده و يا كشته شوند.
2- از زمان روي كار آمدن وي تاكنون بيش از هزار فلسطيني شهيد و 20 هزار نفر مجروح شدهاند. او براي كشتن و كاهش دادن فلسطينيان از هرگونه سلاحي استفاده ميكند و نخستين وزير جنگي بود كه از هواپيماي اف 16 براي كشتن شهروندان فلسطيني استفاده كرده است.
3- شهركسازي صهيونيستها از ديدگاه امنيتي ارزش دارند، نه سياسي. شهركها براي بقاي رژيم صهيونيستي ضرورت دارد. در افتتاح يك برج مسكوني در شهرك افرات در جنوب بيتلحم به سال 1995 گفته بود: "شهركها جزء جداييناپذير كمربند امنيتي قدس هستند."
در هنگامي كه وزير كار و رفاه اجتماعي بود، 24500 واحد مسكوني در شهركهاي صهيونيستي ساخته شد. حدود 50 هزار نفر در قدس اسكان داده شدند. ساخت و سازي كه در هنگام وزارت اسكان او در زمينهاي اشغالي فلسطينيان انجام گرفت به نسبت 25 سال قبل 20% افزايش يافت
|
