|
ايهود باراك در سال 1942 در كيبوتس مشمارحا شارون به دنيا آمد. داراي كارشناسي در رشته رياضي از دانشگاه عبري قدس، كارشناسي ارشد مهندسي تحليل سيستمها از دانشگاه استانفورد كاليفرنيا است. متأهل داراي 3 فرزند است و در كوشاف يائير اقامت دارد. مسلط به دو زبان عربي و انگليسي و استاد پيانو است.
سوابق نظامي: باراك در سال 1959 به ارتش پيوست و به عنوان يك سرباز كماندو در واحد ويژه مشغول خدمت شد. فرمانده ارشد دسته تانكها، فرمانده ارشد دسته زرهي، رئيس شاخهي جاسوسي ارتش دفاعي اسراييل IDF در جنگ 1967 و فرمانده ارشد دسته شناسايي بود. در سال 1973 با سمت فرماندهي گردان تانك به سوي صحراي سينا حركت كرد. در ژانويه 1982 به فرماندهي شاخه برنامهريزي IDF و به درجه سرگردي رسيد. در سال 1982 قائممقام فرمانده نيروي رژيم صهيونيستي در لبنان بود. در آوريل 1983 فرمانده شاخه جاسوسي و مركز فرماندهي كل IDF شد. در ژانويه 1986 فرمانده مركزي IDF و در ماه مي 1987 قائممقام فرمانده ستاد ارتش گرديد. در آوريل سال 1991 چهاردهمين فرمانده ستاد ارتش، به درجهي ژنرالي نايل شد. او متهم به رها كردن سربازان زخمي در يك تمرين نظامي در سال 1992 شد. در سال 1994 جزو امضاء كنندگان موافقتنامه غزه اريحا بود. جالب توجه اينكه او خود در اشغال مجدد نوار غزه و كرانه باختري رود اردن ارتش را هدايت ميكرد.
وي يك بار مامور آزاد سازي اسرائيلي هاي گروگان گرفته شده در يكي از كشورهاي آفريقائي بود كه در آن هنگام برادر نتانياهو كه تحت فرماندهي وي بود كشته شد.
باراك در سال 1995 ارتش را رها كرد و به عنوان وزير كشور "اسحاق رابين" گام به عرصه سياست نهاد.
پس از ترور رابين، به وزارت امور خارجه منصوب گرديد و پس از شكست شيمون پرز در سال 1996 به رياست حزب كارگر رسيد. در سال 1999 با شكست نتانياهو نخستوزير رژيم صهيونيستي شد. در ماه مي 2000 دستور عقبنشيني نيروهاي اشغالگر را از جنوب لبنان صادر كرد. در ژولاي 2000 در كمپديويد با عرفات و كلينتون ديداري داشت و براي نخستين بار موضوع بيتالمقدس و آوارگان را طرح و پيشنهادي ضد و نقيض ارائه كرد و سرانجام اين نشست بينتيجه پايان يافت. ايهود باراك در دسامبر 2000 استعفا داد و در انتخابات ويژهاي كه برگزار شد از شارون شكست خورد. باراك پس از اين شكست اعلام كرد قصد دارد تا مدت نامعلومي از سياست كنارهگيري كند.
وقتي باراك به نخستوزيري رسيد تنها 4 سال از ورود او به عرصهي سياست ميگذشت.
هنگامي كه در ارتش خدمت ميكرد موفق به خنثي كردن يك هواپيماربايي در سال 1972 شد. در اين زمان وي فرمانده يگان ويژه بود.
در سال 1973 با تغيير قيافه به صورت يك زن در آمد و كيف حاوي مواد منفجره را ميان مبارزين فلسطيني پرت كرد. او شديداً به اسحاق رابين علاقه داشت و از اين كه او گام در وادي صلح نهاده بود شگفتزده بود.
از باورهاي اوست:
- ما صهيونيستها بايد خود را از حاكميت قوانين فلسطينيها كه در اين سرزمين براي صدها سال مقيم بودهاند رها كنيم.
- باراك پس از ورود شارون به مسجدالاقصي از نخست وزيري كنار رفت ليكن
اخيراً در اخبار تاريخ 1383/07/12 اعلام شد كه وي شديداً به مسئله بازگشت به صحنه سياسي در آينده نزديک مي انديشد و با دوستان مورد اعتماد در خصوص زمان اين مسئله به مشورت پرداخته است.
به نقل از روزنامه اسرائيلي هاآرتص باراک گفته بود که وي شديداً در مقابل پيوستن حزبش به دولت شارون خواهد ايستاد.
وي همچنين اظهار داشته است که لحظه تصميم گيري و زمان بازگشت وي به صحنه سياسي نزديک است .
باراک که با اعضاء حزب کاردر کنست و فعالان حزب صحبت مي کرد گفت :" حزب کار به جاي ارائه يک راهکار شفاف براي جايگزيني سياست هاي نخست وزير، درحال خزيدن به درون کابينه است. حزب بايد به شارون درعملي کردن طرح تخليه ( خروج از غزه) کمک کند و در همين حال بايد سعي کند که دولت وي را به سقوط بکشاند. همانطور که خود وي به عنوان رئيس گروه اپوزيسيون در حزب ليکود ، درسال1998 در زمان بنيامين نتانياهو پس از بازگشت نتانياهو ازنشست وايريور انجام داد".
همچنين چندي پيش در 11 سپتامبر سال 2004 ايهود باراک نخست وزير سابق اسرائيل اعلام کرد که وي شديداً با پيوستن حزب کار به ائتلاف مخالف است
روزنامه جروزالم پست چاپ اسرائيل : ويطي يک مصاحبه اي که با کانال 2 تلوزيون اسرائيل داشت اعلام کرد که اگر نتواند به برنامه ريزي بلند مدت خود که مي خواهد رئيس حزب کار شود دست پيدا کند به کنست(پارلمان اسرائيل) ملحق خواهد شد.
باراک که در دسامبر سال 2000 بعد از يک سال و نيم احراز پست نخست وزيرياز سمت خود کناره گيري کرد و با متارکه از همسرش" نوا"به زندگي خصوصي روي آورده بود اخيراً اعلام کرد که از اشتباهات خود درسهائي را آموخته و به نتايجي رسيده است.
باراک پيش بيني کرد که انتخابات به عنوان پيامد اجتناب ناپذير طرح شارون پيرامون تخليه غزه در ژوئن يا نوامبر سال 2005 برگزار شود.
|
